Atlanta Hawks

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Atlanta Hawks
Atlanta Hawks logo
Conferencia Conferencia Leste
División División Sueste
Fundado en 1947
Historia Buffalo Bisons
1946
Tri-Cities Blackhawks
1946–1951
Milwaukee Hawks
1951–1955
St. Louis Hawks
1955–1968
Atlanta Hawks
1968–presente
Pavillón Philips Arena
Cidade Atlanta
Cores Azul mariño, vermello, prata e branco
                   
Propietario(s) Atlanta Spirit, LLC
Mánager xeral Danny Ferry
Adestrador Mike Budenholzer
Afiliado da D-League Bakersfield Jam
Campionatos 1 (1958)
Títulos de conferencia 4 (1957, 1958, 1960, 1961)
Títulos de división 4 (1970, 1980, 1987, 1994)
Dorsais retirados 5 (9, 17, 21, 23, 40)
Web Oficial

Os Atlanta Hawks son un equipo profesional de baloncesto de Atlanta, Xeorxia. Xogan na División Sueste da Conferencia Leste da National Basketball Association (NBA).

Pavillóns[editar | editar a fonte]

Historia da franquía[editar | editar a fonte]

A franquía foi formada en 1946 baixo o nome de Tri-Cities Blackhawks, xogaba na NBL, e estaba sita no área entre Molline, Illinois, Rock Island, tamén en Illinois e Davenport, en Iowa, zona agora chamada Quad-Cities. Cando a NBL fusionouse coa BAA para forma-la NBA, os Blackhawks acadaron os playoffs na tempada inaugural, baixo o liderado do adestrador Red Auerbach. Sen embargo, na seguinte tempada, despois de que o equipo elixira no draft a Bob Cousy e o mandara ós Chicago Stags (cando estes desapareceron foi ós Boston Celtics tras un draft de dispersión), non conseguiron calificarse para a postempada. En 1951, a franquía mudouse a Milwaukee, e convertiuse nos Hawks. En 1953, os Hawks elixiron a Bob Pettit, futuro MVP da NBA. Pero malia iso, os Hawks tiveron un dos peores balances da liga, e en 1955, mudáronse de novo, esta vez a San Luis, Misuri. Coas adquisicións do draft e de axentes libres, os Hawks convertíronse pronto nun dos equipos punteiros da liga en pouco tempo, chegando en 1957 á final da NBA, perdendo alí contra os Boston Celtics nun sétimo partido moi emocionante con dous tempos extra incluídos. Na tempada seguinte, no ano 1958, os Hawks chegaron de novo á final sendo o adestrador Alex Hannum, e conseguiron o seu primeiro e ata o momento último título da NBA contra os Celtics no sexto partido.

Os Hawks permaneceron coma un dos mellores equipos da NBA na seguinte década. En 1960, sendo adestrador Ed Macauley, o equipo volveu ás finais, pero caeron derrotados, outra vez, contra os Celtics nun sétimo partido moi emocionante. No ano seguinte, 1961, tras elixir ó rookie Lenny Wilkens, acadaron outra vez a oportunidade de loitar polo título nas finais, pero esperábanlles a súa besta negra, os Celtics, perdendo en cinco encontros.

Mudanza a Atlanta[editar | editar a fonte]

Nos seguintes anos, os Hawks seguiron a ser aspirantes ó título, cada tempada chegando máis lonxe nos playoffs e gañando varios títulos de división. En 1968, sendo os novos donos o Gobernador do Estado de Xeorxia, Carl Sanders, e o responsable dunha inmobiliaria baseada en Atlanta, Tom Cousins, o equipo mudouse a Atlanta. A inmobiliaria de Cousins construíu o Omni Coliseum, unha cancha no centro da cidade para os Hawks e para a franquía de hockey sobre xeo Atlanta Flames, que abriu en 1972, sendo a primeira fase dun macrocomplexo deportivo que incluía hoteis, oficinas e tendas, que agora é coñecido coma CNN Center.

Nos seguintes anos despois da mudanza, os Hawks amosaron un equipo moi talentoso, incluíndo a Pete Maravich, gañando outro campionato de división e acadando de novo as finais. Pero despois de este período de éxitos, os Hawks entraron en anos de reestruturación do equipo.

O tamén dono dos Atlanta Braves, Ted Turner, mercou o equipo e asinou a Bernie Bickerstaff coma adestrador xefe. En 1979, os Hawks acabaron a tempada con 50 vitorias e gañaron a División Central. En 1982 a franquía asinou á superestrela Dominique Wilkins, e repetiu as 50 vitorias nas seguintes catro tempadas, pero malia iso o equipo non foi capaz de pasar das finais de conferencia. En 1993 asinouse a Lenny Wilkens no posto de adestrador xefe, conducindo ó equipo ás 57 vitorias na tempada 1993-1994, conseguindo o récord do equipo, e en 1995 o propio Wilkens esnaquiza o récord de vitorias dun adestrador da NBA con 939 partidos gañados, superando ó tamén antigo adestrador dos Hawks Red Auerbach.

Pero nos últimos anos, os Hawks desinfláronse, converténdose unha vez máis nun dos peores equipos da liga. En marzo de 2004 a franquía foi vendida a un grupo de executivos reunidos baixo o nome de Atlanta Spirit LLC [2] by Time Warner (que herdou ós Hawks e os Atlanta Braves por mor do acordo con Turner Broadcasting en 1996), xunto ó equipo de hockey sobre xeo da cidade, os Atlanta Thrashers, que compartía cos Hawks o Philips Arena. Pero a pesar do cambio de donos, o equipo continuaba a caer na clasificación. Na tempada 2004-2005 incluso tiveron a dubidosa honra de acada-lo peor balance da liga con só 13 vitorias, 5 menos que o novo equipo que entrou nesa tempada na liga, os Charlotte Bobcats, e que os New Orleans Hornets. Pero tiveron mala sorte no sorteo das posicións para o draft, e só puideron consegui-la posición número dous no 2005, indo na primeira elección ós Milwaukee Bucks. Utilizaron ese número dous para elixir a Marvin Williams, da Universidade de North Carolina. Williams está considerado coma un dos xogadores deste draft con máis potencial e rentabilidade económica. Ademais, os Hawks tamén puideron conseguir a Josh Childress, a Josh Smith, a Salim Stoudamire, e preto de 25 millóns de dólares en soldos libres para o mercado de axentes libres de 2005. No verán dese ano, completouse un sign-and-trade cos Phoenix Suns que trouxo a Joe Johnson a Atlanta, mandando a Phoenix a Francis Pierre, a Boris Diaw e dúas eleccións de primeira rolda en futuros drafts. Tamén asinaron a Zaza Pachulia, dos Milwaukee Bucks. Todos este trocos tiveron lugar despois dunha aparente loita de poder entre os donos da franquía nas tres semanas anteriores.[1]

No 2006, os Hawks amosaron unha moderada mellora. Malia te-lo peor balance da liga de novo na tempada 2005-2006, conseguiron derrotar ós campiones salintes dese ano, os San Antonio Spurs, por 94-84, e tamén ós Detroit Pistons, que terían o mellor récord do ano en tempada regular.

Os Hawks só son superados polos Golden State Warriors (12) en tempadas consecutivas sen aparecer nos playoffs con 7.

Récords tempada por tempada[editar | editar a fonte]

Tempada V D  % Play-offs Resultados
Tri-Cities Blackhawks
1949-50 29 35 .453 Perdidas semifinais de división Anderson 2, Tri-Cities 1
1950-51 25 43 .368
Milwaukee Hawks
1951-52 17 49 .258
1952-53 27 44 .380
1953-54 21 51 .292
1954-55 26 46 .361
St. Louis Hawks
1955-56 33 39 .458 Perdido 2º lugar de división
Gañadas semifinais de división
Perdidas finais de división
Minneapolis 1, St. Louis 0
St. Louis 2, Minneapolis 1
Ft. Wayne 3, St. Louis 2
1956-57 34 38 .472 Gañado desempate de división
Gañado desempate de división
Gañadas finais de división
Perdida final da NBA
St. Louis 1, Ft. Wayne 0
St. Louis 1, Minneapolis 0
St. Louis 3, Minneapolis 0
Boston 4, St. Louis 3
1957-58 41 31 .569 Gañadas finais de división
Gañada final da NBA
St. Louis 4, Ft. Wayne 1
St. Louis 4, Boston 2
1958-59 49 23 .681 Perdidas finais de división Minneapolis 4, St. Louis 2
1959-60 46 29 .613 Gañadas finais de división
Perdida final da NBA
St. Louis 4, Minneapolis 3
Boston 4, St. Louis 3
1960-61 51 28 .646 Gañadas finais de división
Perdida final da NBA
St. Louis 4, Minneapolis 3
Boston 4, St. Louis 1
1961-62 29 51 .363
1962-63 48 32 .600 Gañadas semifinais de división
Perdidas finais de división
St. Louis 3, Ft. Wayne 1
Los Angeles 4, St. Louis 3
1963-64 46 34 .575 Gañadas semifinais de división
Perdidas finais de división
St. Louis 3, Los Angeles 2
San Francisco 4, St. Louis 3
1964-65 45 35 .563 Perdidas semifinais de división Baltimore 3, St. Louis 1
1965-66 36 44 .450 Gañadas semifinais de división
Perdidas finais de división
St. Louis 3, Baltimore 0
Los Angeles 4, St. Louis 3
1966-67 39 42 .481 Gañadas semifinais de división
Perdidas finais de división
St. Louis 3, Chicago 0
San Francisco 4, St. Louis 2
1967-68 56 26 .683 Perdidas semifinais de división San Francisco 4, St. Louis 2
Atlanta Hawks
1968-69 48 34 .585 Gañadas semifinais de división
Perdidas finais de división
Atlanta 4, San Diego 2
Los Angeles 4, Atlanta 1
1969-70 48 34 .585 Gañadas semifinais de división
Perdidas finais de división
Atlanta 4, Chicago 1
Los Angeles 4, Atlanta 0
1970-71 36 46 .439 Perdidas semifinais de conferencia New York 4, Atlanta 1
1971-72 36 46 .439 Perdidas semifinais de conferencia Boston 4, Atlanta 2
1972-73 46 36 .561 Perdidas semifinais de conferencia Boston 4, Atlanta 2
1973-74 35 47 .427
1974-75 31 51 .378
1975-76 29 53 .354
1976-77 31 51 .378
1977-78 41 41 .500 Perdida primeira rolda Washington 2, Atlanta 0
1978-79 46 36 .561 Gañada primeira rolda
Perdidas semifinais de conferencia
Atlanta 2, Houston 0
Washington 4, Atlanta 3
1979-80 50 32 .610 Perdidas semifinais de conferencia Philadelphia 4, Atlanta 1
1980-81 31 51 .378
1981-82 42 40 .512 Perdida primeira rolda Philadelphia 2, Atlanta 0
1982-83 43 39 .524 Perdida primeira rolda Boston 2, Atlanta 1
1983-84 40 42 .488 Perdida primeira rolda Milwaukee 3, Atlanta 2
1984-85 34 48 .415
1985-86 50 32 .610 Gañada primeira rolda
Perdidas semifinais de conferencia
Atlanta 3, Detroit 1
Boston 4, Atlanta 1
1986-87 57 25 .695 Gañada primeira rolda
Perdidas semifinais de conferencia
Atlanta 3, Indiana 1
Detroit 4, Atlanta 1
1987-88 50 32 .610 Gañada primeira rolda
Perdidas semifinais de conferencia
Atlanta 3, Milwaukee 2
Boston 4, Atlanta 3
1988-89 52 30 .634 Perdida primeira rolda Milwaukee 3, Atlanta 2
1989-90 41 41 .500
1990-91 43 39 .524 Perdida primeira rolda Detroit 3, Atlanta 2
1991-92 38 44 .463
1992-93 43 39 .524 Perdida primeira rolda Chicago 3, Atlanta 0
1993-94 57 25 .695 Gañada primeira rolda
Perdidas semifinais de conferencia
Atlanta 3, Miami 2
Indiana 4, Atlanta 2
1994-95 42 40 .512 Perdida primeira rolda Indiana 3, Atlanta 0
1995-96 46 36 .561 Gañada primeira rolda
Perdidas semifinais de conferencia
Atlanta 3, Indiana 2
Orlando 4, Atlanta 1
1996-97 56 26 .683 Gañada primeira rolda
Perdidas semifinais de conferencia
Atlanta 3, Detroit 2
Chicago 4, Atlanta 1
1997-98 50 32 .610 Perdida primeira rolda Charlotte 3, Atlanta 1
1998-99 31 19 .620 Gañada primeira rolda
Perdidas semifinais de conferencia
Atlanta 3, Detroit 2
New York 4, Atlanta 0
1999-00 28 54 .341
2000-01 25 57 .305
2001-02 33 49 .402
2002-03 35 47 .427
2003-04 28 54 .341
2004-05 13 69 .188
2005-06 26 56 .317
2006-07 30 52 .366
2007-08 37 45 .451 Perdida primeira rolda Boston 4, Atlanta 3
2008-09 47 35 .573 Gañada primeira rolda
Perdidas semifinais de conferencia
Atlanta 4, Miami 3
Cleveland 4, Atlanta 0
2009-10 53 29 .646 Gañada primeira rolda
Perdidas semifinais de conferencia
Atlanta 4, Milwaukee 3
Orlando 4, Atlanta 0
2010-11 44 38 .537 Gañada primeira rolda
Perdidas semifinais de conferencia
Atlanta 4, Orlando 2
Chicago 4, Atlanta 2
2011-12 40 26 .606 Perdida primeira rolda Boston 4, Atlanta 2
2012-13 44 38 .537 Perdida primeira rolda Indiana 4, Atlanta 2
Total 2504 2556 .495 1949–2013
Playoffs 138 183 .430 1 Campionato

Cadro de xogadores actuais[editar | editar a fonte]

Atlanta Hawks 2013-2014
Xogadores Adestradores
Pos. # Nac. Nome Altura Peso Orixe
P 6 Flag of Macedonia.svg Antić, Pero 2.11 m (6 ft 11 in) 118 kg (260 lb) Macedonia
AP-P 14 Flag of Mexico.svg Ayón, Gustavo 2.08 m (6 ft 10 in) 113 kg (250 lb) México
A-AP 42 Flag of the United States.svg Brand, Elton 2.06 m (6 ft 9 in) 115 kg (254 lb) Duke
A-AP 5 Flag of the United States.svg Carroll, DeMarre 2.03 m (6 ft 8 in) 96 kg (212 lb) Missouri
AP-P 15 Flag of the Dominican Republic.svg Horford, Al 2.08 m (6 ft 10 in) 111 kg (245 lb) Florida
B-E 12 Flag of the United States.svg Jenkins, John 1.93 m (6 ft 4 in) 100 kg (220 lb) Vanderbilt
E-A 26 Flag of the United States.svg Korver, Kyle 2.01 m (6 ft 7 in) 96 kg (212 lb) Creighton
B-E 8 Flag of the United States.svg Mack, Shelvin 1.91 m (6 ft 3 in) 94 kg (207 lb) Butler
A-AP 20 Flag of the United States.svg Martin, Cartier 2.01 m (6 ft 7 in) 100 kg (220 lb) Kansas State
A-AP 4 Flag of the United States.svg Millsap, Paul 2.03 m (6 ft 8 in) 115 kg (253 lb) Louisiana Tech
P 31 Flag of the United States.svg Muscala, Mike 2.11 m (6 ft 11 in) 108 kg (239 lb) Bucknell
B-E 17 Alemaña Schroeder, Dennis 1.85 m (6 ft 1 in) 76 kg (168 lb) Alemaña
A-AP 32 Flag of the United States.svg Scott, Mike 2.03 m (6 ft 8 in) 108 kg (237 lb) Virginia
B-E 0 Flag of the United States.svg Teague, Jeff 1.88 m (6 ft 2 in) 82 kg (180 lb) Wake Forest
B-E 3 Flag of the United States.svg Williams, Louis 1.85 m (6 ft 1 in) 79 kg (175 lb) South Gwinnett HS
Adestrador
Asistente(s)
  • Flag of the United States.svg Kenny Atkinson (Richmond)
  • Flag of the United States.svg Darvin Ham (Texas Tech)
  • Flag of the United States.svg Quin Snyder (Duke)
  • Flag of the United States.svg Taylor Jenkins (Pennsylvania)
  • Flag of the United States.svg Jim Thomas (Indiana)
Adestrador(es) atlético(s)
  • Flag of the United States.svg Wally Blase (Winona State)

Lenda
  • (C) Capitán
  • (DP) Drafteado sen asinar
  • (FA) Axente libre
  • (IN) Inactivo
  • (S) Suspendido
  • Injured Lesionado

CadroTransaccións
Actualizado: 03-03-2014

Xogadores destacados[editar | editar a fonte]

Membros do Hall of Fame[editar | editar a fonte]

Hagan, Pettit, Ed Macauley, Lenny Wilkens e Bob Ferry, todos xogadores dos Hawks na súa época de San Luis, tamén foron elixidos para o Hall of Fame de Misuri.

Dorsáis retirados[editar | editar a fonte]

  • 9 Bob Pettit, A, 1954-65 (1954-55 Milwaukee, 1955-65 St. Louis)
  • 17 Ted Turner, dono do equipo, 1977-2004 (o dorsal 17 polo seu imperio de televisións por cable, que comezou co Canal 17 de Atlanta, a WTBS).
  • 21 Dominique Wilkins, A, 1983-94
  • 23 Lou Hudson, A, 1966-77 (1966-68 St. Louis, 1968-77 Atlanta)
  • 40 Jason Collier AP-P, 2003-05

Hudson e Wilkins tamén foron elixidos para o Hall of Fame de Xeorxia.

Outros[editar | editar a fonte]

Adestradores[editar | editar a fonte]

Membros do Basketball Hall of Fame[editar | editar a fonte]

Outros[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]