Chicago, Illinois

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Chicago")

Coordenadas: 41°52′55″N 87°37′40″W / 41.88194°N 87.62778°W / 41.88194; -87.62778

Chicago, Illinois
Flag of Chicago, Illinois.svg Chicago city seal.png
Chicago montage1.jpg
Imaxes de Chicago
Situación xeográfica
Chicago en Estados Unidos
Chicago
Chicago
Chicago en Illinois
Chicago
Chicago
País Flag of the United States.svg Estados Unidos de América
Estado Illinois
Condado Cook, DuPage
Xeografía
Altitude 182 msnm
Superficie 606,1 km²
Poboación
Poboación 2.714.856 hab. (2012)
Densidade 4.447,4 hab./km²
Información
Código postal
Alcalde Rahm Emanuel (D)
Páxina web Páxina oficial de Chicago

Chicago é a terceira maior cidade dos Estados Unidos, localizada no estado de Illinois, na rexión dos Grandes Lagos. Ten unha poboación de 2.869.121 habitantes, cunha área metropolitana de máis de nove millóns de habitantes.

Chicago é unha das cidades americanas na que as minorías son maiores. Dos habitantes da cidade, ao redor do 42% son brancos, mentres que un 36.77% son negros. O 26.02% son hispanos (sen distinguir a raza).

Chicago é famosa pola súa arquitectura, moi influente a finais do século XIX xa que o grande incendio de Chicago deixou moito espazo libre para construír (ou reconstruír), dando paso aos primeiros rañaceos do mundo. O edificio máis alto do mundo ata a construción das Torres Petronas en Kuala Lumpur (Malasia) era as Torres Sears, en Chicago.

Chicago tamén é famosa polo aeroporto O'Hare, o máis ocupado do mundo. O seu nome ten orixe india.

Clima[editar | editar a fonte]

O clima en Chicago é moi variado, xa que no verán pódense rexistrar temperaturas máximas entre 29 e 37 °C, e mínimas desde 19 ata 24 °C. No inverno rexístranse intensas nevaradas ou chuvias acompañadas con neve. As temperaturas máximas oscilan desde os 0 ata os 7 °C e as mínimas entre os -20 °C ata os 0 °C. O lago só acomoda o clima levemente.

Historia[editar | editar a fonte]

Segundo os relatos dos exploradores españois do século XVII, os indios de Illinois (Potawatomis) foron os primeiros en reclamar un territorio que chamaron "Chicaugou", e que significa poderoso, forte ou grande, e que foi utilizado por moitos xefes de tribo para significar que eran “grandes” xefes. En 1795 a área foi cedida polos Nativos Americanos a EEUU polo Tratado de Greenville para o seu uso militar.

Os primeiros exploradores europeos en poñer pé no lugar destinado a se converter en Chicago foron Louis Joliet e Jacques Marquette. Os dous exploradores foron comisionados polo Goberno francés en 1673. O padre Marquette regresou á zona só un ano despois para estabelecer unha misión india.

O primeiro colonizador europeo de Chicago, Jean Baptiste Point Du Sable, chegou á zona en 1780. Casou cunha india potawatomi chamada Kittihawa e tivo dous fillos, Jean e Susanne. En 1779 partiu de Peoria e explorou o norte até unha zona chamada Eschikagou, (Chicago) polos indios. Du Sable, recoñecendo o seu potencial, decidiu instalarse en Chicago e construíu a primeira vivenda permanente ás beiras do río.

Estabeleceu un posto comercial que se converteu no principal punto de subministración para comerciantes e trampeiros que ían para o Oeste. O posto de Du Sable prosperou moito e fíxose bastante rico. En 1796 naceulle unha neta, converténdose no primeiro neno nado na nova cidade de Chicago.

Aínda que Chicago sufriu unha serie de problemas, incluíndo o masacre de Fort Dearborn por unha tribo de indios hostís e a Guerra de 1812 entre Estados Unidos e Gran Bretaña, logrou manter as súas posesións territoriais e expandir as súas estremas.

En 1803 co desenvolvemento do ferrocarril e a canle Illinois/Míchigan (en 1848 constrúense as canles Illinois e Míchigan, interconectando os Grandes Lagos co río Mississippi), Chicago fíxose o líder nas industrias gandeiras, de labras de madeira, de leña e de trigo. Correuse a voz de que a cidade estaba chea de oportunidades, e para mediados da década de 1850, chegaban ata 100.000 inmigrantes á cidade anualmente buscando terras e traballo.

En 1860, Chicago acolleu a Convención Nacional Republicana que nomeou ao propio baiki mestizo, Illinois, como o candidato presidencial. Un ano após, durante o seu mandato, comezou a Guerra Civil.

O Chicago da posguerra foi imparable. Medrou a poboación, duplicáronse os envíos de cereal e os comerciantes prosperaron.

O 10 de outubro de 1871, o Gran Incendio de Chicago destruíu a maior parte da zona central da cidade. Comezou no distrito madeireiro da zona oeste da cidade. Din que a vaca de Mrs. O'Leary mallou nunha lámpada de queroseno que iniciou o incendio. Para o 10 de outubro, o lume destruíra case 6,5 km da cidade, levou polo menos 250 vidas e deixou 100.000 residentes sen fogar. Máis de 17.000 edificios foron destruídos e as propiedades danadas estimáronse en 200 millóns de dólares.

Despois do incendio, xurdiu un Chicago máis grande. Arquitectos de fama internacional viñeron á cidade para a súa reconstrución. En poucos anos, Chicago rexurdiu e foi escollido para acoller a Exposición mundial colombina de 1893 para 2,5 millóns de visitantes.

En 1933 e 1934 organizouse a Feira mundial de Chicago, coñecida como “Un século de progreso”, como unha sociedade non lucrativa en xaneiro de 1928. A súa finalidade era celebrar unha feira mundial en Chicago en 1933. Foi ideada como unha conmemoración centenaria da cidade de Chicago e un testemuño dos logros científicos e industriais dese tempo.

Situada ao sur de Navy Pier (Peirao da Armada)en Chicago, Devandita exposición, "A century of Progres", tiña 112 hectáreas á beira do Lago e estaba constituída por dúas lagoas artificiais e Notherly Island.

A feira inaugurouse o 27 de maio de 1933 coa cerimonia de prender as luces cos raios da estrela Arcturus. Os raios concentráronse en células fotoeléctricas nunha serie de observatorios astronómicos e logo transformáronse en enerxía eléctrica que se transmitiu a Chicago. A diferenza de calquera outra feira anterior, ‘A Century of Progress' celebrou a cor e a iluminación. A arquitectura da feira viuse influída pola Gran Depresión da época. Máis que centrarse na arquitectura, a feira centrouse no progreso científico e tecnolóxico e nos procesos de fabricación relacionados con iso. Foi un éxito sen precedentes e acolleu a máis de 48 millóns de visitantes nos dous anos que durou. Ofreceu un perspectiva animadora dun futuro materializado pola tecnoloxía mentres honraba os logros do pasado.

Hoxe día, Chicago é unha cidade dinámica e culturalmente diversa. É un centro internacional para os negocios e as viaxes de lecer, debido en parte á accesibilidade da cidade mediante o transporte, unha próspera comunidade de negocios e hoteis, restaurantes, lugares de compras, etc.

Tamén é sonada a época dos gansterns e nela viviu o famoso mafioso Al Capone que gobernaba no sector oriental de Chicago e os disturbios de finais do XX.

Panorama de Chicago.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Chicago

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Listaxe Cidade Estado Pob. Listaxe Cidade Estado Pob.
Top of Rock Cropped.jpg
Nova York
East LA Basin from Mulholland.jpg
Os Ánxeles
Sears Tower from Hancock Observatory.jpg
Chicago
1 Nova York Nova York 8.274.527 11 Detroit Míchigan 916.952
2 Os Ánxeles California 3.834.340 12 Jacksonville Florida 805.605
3 Chicago Illinois 2.836.658 13 San Francisco California 799.183
4 Houston Texas 2.208.180 14 Indianapolis Indiana 795.458
5 Phoenix Arizona 1.552.259 15 Columbus Ohio 747.755
6 Filadelfia Pensilvania 1.449.634 16 Austin Texas 743.074
7 San Antonio Texas 1.328.984 17 Fort Worth Texas 681.818
8 San Diego California 1.266.731 18 Memphis Tennessee 674.028
9 Dallas Texas 1.240.499 19 Charlotte Carolina do Norte 671.588
10 San Jose California 939.899 20 Baltimore Maryland 637.455
Datos do censo de 2007. Véxanse tamén as principais cidades segundo o censo de 2000