Charles Scott Sherrington

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Charles Scott Sherrington
Charles Scott Sherrington1.jpg
Datos persoais
Nacemento 27 de novembro de 1857
Lugar Londres (Gran Bretaña)
Falecemento 4 de marzo de 1952
Lugar Eastbourne (Gran Bretaña)
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia Gran Bretaña
Nacionalidade Británica
Etnia {{{etnia}}}
Cóncuxe
Fillos {{{fillos}}}
Relixión {{{relixión}}}
Actividade
Campo Fisioloxía
Patoloxía
Histoloxía
Neuroloxía
Bacterioloxía
Alma mater Gonville e Caius College, Universidade de Cambridge
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese
Alumnos tese
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por Localización das funcións do córtex cerebral
Influído por Johannes Peter Müller
Michael Foster
John Newport Langley
Rudolf Virchow
Influíu en John Carew Eccles
Ragnar Granit
Howard Walter Florey
Premios Premio Nobel de Medicina (1932)

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

Sir Charles Scott Sherrington, GBE, nado en Londres, Gran Bretaña, o 27 de novembro de 1857 e finado en Eastbourne, Gran Bretaña, o 4 de marzo de 1952, foi un médico neurofisiólogo británico, premio Nobel de Medicina, que estudou as funcións da cortiza cerebral.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou medicina na Universidade de Cambridge, onde se graduou en 1885. Posteriormente ampliou os seus estudos en Berlín con Robert Koch e Rudolf Virchow e en Estrasburgo con F. Goltz.

En 1887 Sherrington uniuse á escola de medicina do Hospital St. Thomas, onde ensinou medicina. Posteriormente levou a cabo traballos experimentais na Brown Institution, departamento veterinario da Universidade de Londres. En 1895, chegou a ser profesor da Universidade de Liverpool. Obtivo o posto de profesor de fisioloxía da Universidade de Oxford en 1913. Foi presidente da Royal Society de 1920 a 1925. Sherrington recibiu a Gran Cruz do Imperio Británico en 1922 e a Orde do Mérito en 1924. Retirouse da vida académica en 1935, pero continuou dando conferencias e escribindo.

Foi galardoado en 1932 co premio Nobel de Medicina polos seus traballos no campo da neurofisioloxía: localización das funcións do córtex cerebral, investigacións reflexolóxicas, etc.

As súas obras máis relevantes foron:

  • A acción integradora do sistema nervioso, 1906.
  • A actividade reflicte da medula espinal, 1932.
  • O cerebro e os seus mecanismos, 1933.
  • O home e a súa natureza, 1937-1938.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Charles Scott Sherrington

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]