Diferenzas entre revisións de «Tom Pryce»

Saltar ata a navegación Saltar á procura
de un > dun
m (→‎1974-1977: Shadow: Arranxos varios, removed: |deadurl=yes using AWB)
(de un > dun)
O galés volveu á acción dúas semanas logo do seu accidente en Mónaco. Pryce tamén correu na Fórmula SuperVee, gañando a serie por unha cómoda marxe, "gañei case todas as carreiras fun a realizarme" recordaba Pryce. Tamén participou co equipo oficial Royale de [[Fórmula Atlántico]] en 1972, onde logrou a [[pole position]] nas últimas tres roldas do campionato e gañou a rolda final en Brands Hatch.<ref name="FormulaVee 1">{{Cita libro |last=Tremayne|authorlink=David Tremayne|title=Lost Gen.|pages=62}}</ref>
 
Seguiu correndo na Fórmula Atlántico en 1973, gañando tres carreiras<ref name="Stardom Beckons 1">{{Cita libro |last=Tremayne|authorlink=David Tremayne|title=Lost Gen. |pages=70}}</ref> Royale fixo plans para entrar na [[Fórmula 2]], tal era o talento do galés.<ref name="Stardom Beckons 1" /> A aspiración de correr no campionato de Fórmula dúas estaba prevista para ser apoiada economicamente polo piloto de [[Liechtenstein]] Manfred Schurti. Pero, estes plans só permitiron a construción de undun dos coches Royale de F2 antes de que o proxecto fora abandonado e Bob King, o xefe de Royale, deixara á empresa.
 
A raíz dunha invitación a probar un dos seus coches, Pryce atopouse correndo na Fórmula dúas co equipo [[Rondel Racing]] de[[Ron Dennis]], o seu mellor resultado para o equipo chegou en [[Norisring]] onde lideraba a carreira ata que un fallo nos freos significou deixar o primeiro lugar ao seu compañeiro de equipo [[Tim Schenken]].<ref name="GP Encyclopedia">{{Cita web|url=http://www.grandprix.com/gpe/drv-prytom.html|title=GP Encyclopedia > Drivers > Tom Pryce|accessdate=2006-09-11|author=|last=|first=|authorlink=|coauthors=|date=|year=|month=|work=|publisher=GrandPrix.com|pages=|archiveurl=https://web.archive.org/web/20060220092700/http://www.grandprix.com/gpe/drv-prytom.html|archivedate=20 de febreiro de 2006|quote=|urlmorta=non}}</ref> A finais de 1973, Pryce gañou o premio Grovewood polos seus esforzos durante o ano. Jack Pryce recordou que o seu fillo non quería gañar o premio, xa que pensaba que traía "mala sorte na carreira dun piloto".<ref name="Stardom Beckons 2">{{Cita libro |last=Tremayne|authorlink=David Tremayne|title=Lost Gen.|pages=72}}</ref>
10.707

edicións

Menú de navegación