Gran Premio de Suecia de 1976

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Flag of Sweden.svg Gran Premio de Suecia de 1976
Detalles da carreira
Carreira 7 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1976.
Trazado do circuíto de Escandinavia
Trazado do circuíto de Escandinavia
Data 13 de xuño de 1976
Nome oficial Gran Premio de Suecia
Localización Scandinavian Raceway, Anderstorp, Suecia
Percorrido Circuíto permanente
4´025 km km
Distancia 72 voltas, 289´8 km. km
ClimaSeco
Pole position
Piloto Unión Sudafricana Jody Schekter Tyrell-Ford
Tempo 1:25.659[1]
Volta rápida
Piloto Flag of the United States.svg Mario Andretti Lotus-Ford
Tempo 1:28.002 na volta 11[2]
Podio
Primeiro Unión Sudafricana Jody Schekter Tyrell-Ford
Segundo Francia Patrick Depailler Tyrell-Ford
Terceiro Austria Niki Lauda Ferrari
O Tyrrell P34 pilotado por Jody Scheckter no Gran Premio de Alemaña de 1976 en Nurburgring. O GP de Suecia do 76 foi a súa única vitoria, e Scheckter gañou esta carreira desde a pole.

O Gran Premio de Suecia de 1976 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 13 de xuño de 1976 no Scandinavian Raceway en Anderstorp, Suecia. Foi a sétima carreira do Campionato do Mundo de pilotos de 1976 e o noveno Gran Premio de Suecia. A carreira disputouse sobre 72 voltas ao circuíto de catro quilómetros para unha distancia total de carreira de 290 quilómetros.

Viuse a primeira e única vitoria dun coche de seis rodas, o Tyrrell P34. A teoría era que as súas pequenas catro rodas dianteiras aumentarían o agarre frontal, con máis de caucho na estrada, e polo tanto eliminarían o subviraxe, mentres que ao mesmo tempo, melloraba nas curvas e na freada. Cando se presentou foi a sensación da tempada 1976. O coche era unha oportunidade para tomar fotos das rodas, as seis rodas, eran unha sensación, e deu a Elf máis publicidade gratis na pretempada 1976 e bastante máis da que obtivo no conxunto de 1974 e 1975.

O Tyrrell de Jody Scheckter logrou a pole, con Patrick Depailler no cuarto. Na carreira foi Mario Andretti no Lotus 77 quen liderou durante gran parte da carreira. Pero Andretti fora penalizado con sesenta segundos por adiantarse na saída. O motor de Andretti fallou na volta 46 ao intentar aumentar a súa vantaxe sobre os dous Tyrrells. Chegaron a terminar primeiro e segundo, Jody Scheckter liderando a Patrick Depailler na liña de meta para a súa segunda vitoria no Gran Premio de Suecia. O surafricano, que máis tarde confesou que cando o probaron pensaba que o concepto de seis rodas era ridículo, estaba radiante no podio. Con todo, a fácil vitoria en Suecia ía ser o único triunfo para o P34. Retirouse ao final da tempada 1977.

Oito voltas antes da retirada de Andretti Chris Amon estrelou o seu Ensign N176 logo dun fallo na suspensión, o que permitiu que o líder do campionato Niki Lauda adiantara unha posición para converterse en terceiro no seu Ferrari 312T2. Jacques Laffite cuarto, continuou demostrando que era unha promesa no Ligier JS5. James Hunt, foi quinto no seu McLaren M23 e Clay Regazzoni logrou o punto final no segundo Ferrari ao final da carreira.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 3 Unión Sudafricana Jody Scheckter Tyrrell-Ford 72 1:46:53.729 1 9
2 4 Francia Patrick Depailler Tyrrell-Ford 72 + 19.766 4 6
3 1 Austria Niki Lauda Ferrari 72 + 33.866 5 4
4 26 Francia Jacques Laffite Ligier-Matra 72 + 55.819 7 3
5 11 Flag of the United Kingdom.svg James Hunt McLaren-Ford 72 + 59.483 8 2
6 2 Suíza Clay Regazzoni Ferrari 72 + 1:00.366 11 1
7 10 Flag of Sweden.svg Ronnie Peterson March-Ford 72 + 1:03.493 9
8 8 Flag of Brazil.svg Carlos Pace Brabham-Alfa Romeo 72 + 1:11.613 10
9 16 Flag of the United Kingdom.svg Tom Pryce Shadow-Ford 71 + 1 volta 12
10 9 Italia Vittorio Brambilla March-Ford 71 + 1 volta 15
11 12 Alemaña Jochen Mass McLaren-Ford 71 + 1 volta 13
12 17 Francia Jean-Pierre Jarier Shadow-Ford 71 + 1 volta 14
13 19 Australia Alan Jones Surtees-Ford 71 + 1 volta 18
14 35 Italia Arturo Merzario March-Ford 70 Motor 19
15 18 Flag of the United States.svg Brett Lunger Surtees-Ford 70 + 2 voltas 24
Ret 24 Austria Harald Ertl Hesketh-Ford 54 Trompo 23
Ret 34 Alemaña Hans Joachim Stuck March-Ford 52 Motor 20
Ret 5 Flag of the United States.svg Mario Andretti Lotus-Ford 45 Motor 2
Ret 22 Flag of New Zealand.svg Chris Amon Ensign-Ford 38 Accidente 3
Ret 21 Francia Michel Leclère Wolf-Williams-Ford 20 Motor 25
Ret 37 Australia Larry Perkins Boro-Ford 18 Motor 22
Ret 30 Flag of Brazil.svg Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 10 Dirección 21
Ret 32 Suíza Loris Kessel Brabham-Ford 5 Accidente 26
Ret 6 Flag of Sweden.svg Gunnar Nilsson Lotus-Ford 2 Accidente 6
Ret 7 Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Brabham-Alfa Romeo 2 Motor 16
Ret 28 Flag of the United Kingdom.svg John Watson Penske-Ford 0 Accidente 17
NSC 33 Dinamarca Jac Nelleman Brabham-Ford

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

Os puntos son exactos á conclusión da carreira e non inclúen os resultados modificados do Gran Premio de España de 1976 que foi recorrido.

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio de Mónaco de 1976
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1976
Carreira seguinte:
Gran Premio de Francia de 1976
Carreira anterior:
Gran Premio de Suecia de 1975
Gran Premio de Suecia Carreira seguinte:
Gran Premio de Suecia de 1977

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Lang, Mike (1983). Grand Prix! Vol 3. Haynes Publishing Group. p. 126. ISBN 0-85429-380-9. 
  2. Lang, Mike (1983). Grand Prix! Vol 3. Haynes Publishing Group. p. 128. ISBN 0-85429-380-9. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de "The Official Formula 1 website". Consultado o 2007-06-16.