Gran Premio de España de 1976

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
España Gran Premio de España de 1976
Detalles da carreira
Carreira 4 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1976.
Trazado do circuíto do Jarama.
Trazado do circuíto do Jarama.
Data 2 de maio 1976
Nome oficial XXI Gran Premio de España
Localización Circuíto do Jarama, Madrid, España
Percorrido Circuíto permanente
3´404 km
Distancia 75 voltas, 255´3 km
ClimaAsollado
Pole position
Piloto Flag of the United Kingdom.svg James Hunt McLaren-Ford
Tempo 1:18.52[1]
Volta rápida
Piloto Alemaña Jochen Mass McLaren-Ford
Tempo 1:20.93 na volta 52[2]
Podio
Primeiro Flag of the United Kingdom.svg James Hunt McLaren-Ford
Segundo Austria Niki Lauda Ferrari
Terceiro Flag of Sweden.svg Gunnar Nilsson Lotus-Ford

O Gran Premio de España de 1976 (oficialmente o XXII Gran Premio de España) foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no Circuíto do Jarama en Madrid, España o 2 de maio de 1976. A carreira foi a cuarta rolda da tempada 1976 de Fórmula Un. A carreira foi o 22º Gran Premio de España e o sexto, que se celebrou no Jarama. A carreira levouse a cabo sobre 75 voltas ao circuíto de 3´404 quilómetros nunha distancia total de carreira de 255 quilómetros.

Inicialmente, foi declarado gañador o piloto austríaco de Ferrari Niki Lauda pilotando o Ferrari 312T2 agrandando a súa vantaxe no Campionato de Pilotos a 23 puntos, despois de que o primeiro en cruzar a liña de meta James Hunt no seu McLaren M23 fora descualificado nun exame posterior á carreira. O piloto sueco Gunnar Nilsson logrou co seu Lotus 77 o segundo lugar e Carlos Reutemann rematou terceiro no seu Brabham BT44B.

McLaren apelou a descualificación e en xullo estimouse o recurso e Hunt foi recoñecido como o lexítimo gañador do Gran Premio de España.[3]

Informe[editar | editar a fonte]

Ao comezar a tempada europea, presentaronse os novos vehículos ca aplicación das novas normas para 1976 logo da permisividade durante as tres primeiras carreiras. Había un gran tema de conversación, o equipo Tyrrell presentou o novo P34 de seis rodas para Patrick Depailler. Depailler estaba en ritmo e clasificou terceiro, detrás de Hunt e Lauda. Lauda, pilotou coas costelas rotas logo dun accidente conducindo un tractor, unha vez máis derrotou á Hunt na liña de saída e liderou o primeiro terzo da carreira. Depailler, logo dun comezo lento, estaba correndo cuarto detrás de Mass, cando fixo un trompo e chocou a causa de problemas cos freos. Xusto antes de metade de carreira, os McLaren de Hunt e Mass atoparon outra marcha e pasaron a Lauda, pero cara ao final da carreira, Mass tivo que retirarse por un fallo no motor. Hunt logrou a súa primeira vitoria da tempada, con Lauda segundo e de Gunnar Nilsson co Lotus terceiro.

Logo da carreira, os comisarios técnicos examinaron a maior parte dos coches e Hunt foi descualificado porque consideraron que o seu McLaren era demasiado largo e Lauda foi declarado gañador. Unha das novas regras para 1976 dicía que o largo dun coche de Fórmula Un podería ser máis largo que o da tempada 1975, debido aos novos tamaños dos pneumáticos máis pequenos. McLaren apelou sobre a base de que a medición do coche fíxose cando os pneumáticos estaban aínda quentes logo da carreira e a medición valida debía ser cos pneumáticos fríos.

Dous meses logo da carreira, a apelación de McLaren foi un éxito e Hunt foi recoñecido como o gañador do Gran Premio español.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pos Pais Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 11 Flag of the United Kingdom.svg James Hunt McLaren-Ford 75 1:42:20.43 1 9
2 1 Austria Niki Lauda Ferrari 75 + 30´97 2 6
3 6 Flag of Sweden.svg Gunnar Nilsson Lotus-Ford 75 + 48´02 7 4
4 7 Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Brabham-Alfa Romeo 74 + 1 volta 12 3
5 22 Flag of New Zealand.svg Chris Amon Ensign-Ford 74 + 1 volta 10 2
6 8 Flag of Brazil.svg Carlos Pace Brabham-Alfa Romeo 74 + 1 volta 11 1
7 20 Bélxica Jacky Ickx Wolf-Williams-Ford 74 + 1 volta 21
8 16 Flag of the United Kingdom.svg Tom Pryce Shadow-Ford 74 + 1 volta 22
9 19 Australia Alan Jones Surtees-Ford 74 + 1 volta 20
10 21 Francia Michel Leclère Wolf-Williams-Ford 73 + 2 voltas 23
11 2 Suíza Clay Regazzoni Ferrari 72 + 3 voltas 5
12 26 Francia Jacques Laffite Ligier-Matra 72 + 3 voltas 8
13 37 Australia Larry Perkins Boro-Ford 72 + 3 voltas 24
Ret 12 Alemaña Jochen Mass McLaren-Ford 65 Motor 4
Ret 17 Francia Jean-Pierre Jarier Shadow-Ford 61 Eléctrico 15
Ret 3 Unión Sudafricana Jody Scheckter Tyrrell-Ford 53 Motor 14
Ret 28 Flag of the United Kingdom.svg John Watson Penske-Ford 51 Motor 13
Ret 35 Italia Arturo Merzario March-Ford 36 Caixa de cambios 18
Ret 5 Flag of the United States.svg Mario Andretti Lotus-Ford 34 Caixa de cambios 9
Ret 4 Francia Patrick Depailler Tyrrell-Ford 25 Accidente 3
Ret 9 Italia Vittorio Brambilla March-Ford 21 Suspensión 6
Ret 34 Alemaña Hans Joachim Stuck March-Ford 16 Caixa de cambios 17
Ret 10 Flag of Sweden.svg Ronnie Peterson March-Ford 11 Transmisión 16
Ret 30 Flag of Brazil.svg Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 3 Transmisión 19
NSC 18 Flag of the United States.svg Brett Lunger Surtees-Ford
NSC 32 Suíza Loris Kessel Brabham-Ford
NSC 25 España Emilio Zapico Williams-Ford
NSC 33 España Emilio de Villota Brabham-Ford
NSC 24 Austria Harald Ertl Hesketh-Ford
NSC 31 Flag of Brazil.svg Ingo Hoffmann Fittipaldi-Ford

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

Os puntos mostrados representan a táboa de posicións logo da carreira, cando Hunt foi descualificado. Os seus nove puntos por gañar a carreira non foron reintegrados ata moito máis tarde na tempada.

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.
  • Nota 2: Os resultados mostran os cambios debido á decisión dos comisarios.


Carreira anterior:
Gran Premio do oeste dos Estados Unidos de 1976
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1976
Carreira seguinte:
Gran Premio de Bélxica de 1976
Carreira anterior:
Gran Premio de España de 1975
Gran Premio de España Carreira seguinte:
Gran Premio de España de 1977

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Lang, Mike (1983). Grand Prix! Vol 3. Haynes Publishing Group. p. 117. ISBN 0-85429-380-9. 
  2. Lang, Mike (1983). Grand Prix! Vol 3. Haynes Publishing Group. p. 119. ISBN 0-85429-380-9. 
  3. [1]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

A menos que se indique o contrario, todos os resultados proceden de "The Official Formula 1 website". Consultado o 2007-06-16.