Gran Premio de Italia de 1977

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Italia Gran Premio de Italia de 1977
Detalles da carreira
Carreira 14 de 17 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1977.
Trazado do circuíto de Monza.
Trazado do circuíto de Monza.
Data 11 de setembro 1977
Nome oficial XLVIII Gran Premio d'Italia
Localización Circuíto de Monza, Monza,Italia
Percorrido Percorrido permanente de carreira
5´793 km
Distancia 52 voltas, 301´24 km
ClimaSeco
Pole position
Piloto Flag of the United Kingdom.svg James Hunt McLaren-Ford
Tempo 1:38.08
Volta rápida
Piloto Flag of the United States.svg Mario Andretti Lotus-Ford
Tempo 1:39.10 na volta 31
Podio
Primeiro Flag of the United States.svg Mario Andretti Lotus-Ford
Segundo Austria Niki Lauda Ferrari
Terceiro Australia Alan Jones Shadow-Ford

O Gran Premio de Italia de 1977 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no Autodromo Nazionale Monza o 11 de setembro de 1977. Foi a décimo cuarta proba da tempada de 1977, o 46º Gran Premio de Italia e o 43º que se celebrou en Monza.

Resumo da carreira[editar | editar a fonte]

O feito de que Ferrari correra en casa non impediu que fora James Hunt, quen lograra a pole, mentres que Carlos Reutemann animou aos afeccionados locais ao comezar o segundo por diante de Jody Scheckter terceiro Mario Andretti cuarto e Niki Lauda quinto. Scheckter conseguiu o liderado cun comezo brillante, seguido por Clay Regazzoni, James Hunt, Mario Andretti, Carlos Reutemann, Niki Lauda e Jochen Mass. Pero Regazzoni non tiña ritmo e pronto perdeu postos, mentres Mario Andretti estaba avanzando, pasando a Hunt na segunda volta, e a Scheckter unhas voltas despois, para tomar o liderado. Hunt perdeu posicións con problemas de freos a medida que avanzaba a carreira, e Scheckter retirouse cando o seu motor fallou, deixando a Reutemann e Niki Lauda segundo e terceiro. Lauda pronto pasou a Reutemann, que tivo que retirarse cando trompeou a causa dunha mancha de aceite na pista deixada polo coche do debutante Bruno Giacomelli, deixando terceiro a Alan Jones. A carreira rematou nesa orde; con Andretti logrando a vitoria sobre Lauda, e Jones, quen logrou o seu segundo podio en tres carreiras .

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 5 Flag of the United States.svg Mario Andretti Lotus-Ford 52 1:27:50.30 4 9
2 11 Austria Niki Lauda Ferrari 52 +16.96 5 6
3 17 Australia Alan Jones Shadow-Ford 52 +23.63 16 4
4 2 Alemaña Jochen Mass McLaren-Ford 52 +28.48 9 3
5 22 Suíza Clay Regazzoni Ensign-Ford 52 +30.11 7 2
6 3 Flag of Sweden.svg Ronnie Peterson Tyrrell-Ford 52 +1:19.22 12 1
7 27 Bélxica Patrick Nève March-Ford 50 + 2 voltas 24
8 26 Francia Jacques Laffite Ligier-Matra 50 + 2 voltas 8
9 24 Flag of the United Kingdom.svg Rupert Keegan Hesketh-Ford 48 + 4 voltas 23
Ret 10 Unión Sudafricana Ian Scheckter March-Ford 41 Transmisión 17
Ret 12 Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Ferrari 39 Trompo 2
Ret 16 Italia Riccardo Patrese Shadow-Ford 39 Trompo 6
Ret 14 Italia Bruno Giacomelli McLaren-Ford 38 Motor 15
Ret 8 Alemaña Hans Joachim Stuck Brabham-Alfa Romeo 31 Motor 11
Ret 1 Flag of the United Kingdom.svg James Hunt McLaren-Ford 26 Trompo 1
Ret 4 Francia Patrick Depailler Tyrrell-Ford 24 Motor 13
Ret 20 Unión Sudafricana Jody Scheckter Wolf-Ford 23 Motor 3
Ret 15 Francia Jean-Pierre Jabouille Renault 23 Motor 20
Ret 34 Francia Jean-Pierre Jarier Penske-Ford 19 Motor 18
Ret 23 Francia Patrick Tambay Ensign-Ford 9 Motor 21
Ret 19 Italia Vittorio Brambilla Surtees-Ford 5 Accidente 10
Ret 6 Flag of Sweden.svg Gunnar Nilsson Lotus-Ford 4 Suspensión 22
Ret 30 Flag of the United States.svg Brett Lunger McLaren-Ford 4 Motor 19
Ret 7 Flag of the United Kingdom.svg John Watson Brabham-Alfa Romeo 3 Accidente 14
NSC 9 Flag of Brazil.svg Alex Ribeiro March-Ford
NSC 28 Flag of Brazil.svg Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford
NSC 18 Italia Lamberto Leoni Surtees-Ford
NSC 38 Flag of the United Kingdom.svg Brian Henton Boro-Ford
NSC 36 España Emilio de Villota McLaren-Ford
NSC 25 Flag of the United Kingdom.svg Ian Ashley Hesketh-Ford
NSC 29 Bélxica Teddy Pilette BRM
NSC 33 Austria Hans Binder Penske-Ford
NSC 41 Suíza Loris Kessel Apollon-Ford
NSC 21 Italia Giorgio Francia Brabham-Alfa Romeo

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 8 mellores resultados das primeiras 9 roldas e os 7 mellores resultados das últimas 8 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.


Carreira anterior:
Gran Premio dos Países Baixos de 1977
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1977
Carreira seguinte:
Gran Premio dos Estados Unidos de 1977
Carreira anterior:
Gran Premio de Italia de 1976
Gran Premio de Italia Carreira seguinte:
Gran Premio de Italia de 1978

Notas[editar | editar a fonte]

  • Foi a última participación do equipo BRM, co piloto belga Teddy Pilette ao volante. Non se clasificou para a carreira.
  • Ao terminar segundo, Ferrari gañou o Campionato de Construtores a falta de tres carreiras.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]