Gran Premio de Alemaña de 1974

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Alemaña Gran Premio de Alemaña de 1974
Detalles da carreira
Carreira 11 de 15 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1974.
Trazado do circuíto de Nürburgring.
Trazado do circuíto de Nürburgring.
Data 4 de agosto de 1974
Nome oficial Grosser Preis von Deutschland
Localización Nürburgring, Nürburg, Alemaña
Percorrido Percorrido permanente de carreira
22´835 km
Distancia 14 voltas, 319´690 km
ClimaNubrado, choiva
Pole position
Piloto Austria Niki Lauda Ferrari
Tempo 7:00.80[1][2]
Volta rápida
Piloto Unión Sudafricana Jody Scheckter Tyrrell-Ford
Tempo 7:11.10[3] na volta 11
Podio
Primeiro Suíza Clay Regazzoni Ferrari
Segundo Unión Sudafricana Jody Scheckter Tyrrell-Ford
Terceiro Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Brabham-Ford

O Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1 de 1974 (formalmente o XXXVI Großer Preis von Deutschland) foi unha carreira de Fórmula 1 que celebrouse en Nürburgring o 4 de agosto de 1974. A carreira, disputada sobre 14 voltas, foi a 11º rolda da tempada de Fórmula Un de 1974.

Foi o 36º Gran Premio de Alemaña e a 33ª vez que se celebraba no complexo de circuítos de Nürburgring. A carreira foi gañada polo piloto suízo Clay Regazzoni pilotando un Ferrari 312B3. Regazzoni liderou cada volta no camiño á súa segunda vitoria nun Gran Premio, catro anos logo da súa primeira vitoria no Gran Premio de Italia de 1970. O piloto de Suráfrica Jody Scheckter foi segundo pilotando un Tyrrell 007 por diante do arxentino Carlos Reutemann (Brabham BT44).

Desde a carreira de 1973 a recta principal fora ensanchada e reasfaltada. En resposta ás novas regulacións da FIA que indicaban que todas as carreiras da FIA por mandato debían ter muros de seguridade, os organizadores substituíron os arbustos que bordeaban a recta por barreiras Armco e colocaron unha superficie de area a ambos os dous lados da recta. A vitoria de Regazzoni, xunto co accidente de Niki Lauda na primeira volta permitiu ao piloto suízo de Ferrari volver a liderar o campionato. Lauda estrelou o seu Ferrari 312B3 ó intentar pasar a Scheckter. Emerson Fittipaldi tivo tamén unha retirada anticipada logo de facer unha saída moi lenta no seu McLaren M23 e foi golpeado polo seu compañeiro de equipo Denny Hulme retirándose os dous coches. Hulme tratou de reiniciar a carreira nun coche de reposto e foi descualificado por iso. Mike Hailwood foi outro dos que chocou, tivo un grande accidente na penúltima volta en Pflanzgarten no seu McLaren M23. O ex motociclista rompeu unha perna no accidente, lesión que significou o final da súa carreira. Caeron choivas ocasionalmente durante a carreira, o que contribuíu a alta cifra de accidentes, que tamén sufriron Patrick Depailler (Tyrrell 007), Jacques Laffite (Williams FW02) e John Watson (Brabham BT44). Só 14 coches terminaron a carreira, aínda que Hailwood tamén se clasificaría como unha unidade que finalizou, dos 26 titulares. Había seis coches que non puideron cualificar como Chris Amon (Amon AF101), que se retiraron debido á problemas físicos.

Howden Ganley tamén sufriu un grave accidente durante os adestramentos do venres. A suspensión traseira fallou no Maki en Hatzenbach e saíuse á dereita contra as barreiras Armco, arrincando a parte dianteira do coche. As pernas de Ganley colgaban da parte frontal do coche. Arranxoullas para saír por si mesmo, pero estomballouse ao chegar á cerca, cos nocellos feridos de gravidade. Isto levou á retirada de Ganley da Fórmula 1.

Regazzoni logrou sacar tres puntos de vantaxe no campionato sobre Scheckter. O ex líder do campionato Lauda baixou ao terceiro posto, seis puntos por detrás do seu compañeiro de equipo de Ferrari, e só un por diante de Fittipaldi. Ferrari acadou oito puntos de vantaxe sobre McLaren no campionato de construtores.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 11 Suíza Clay Regazzoni Ferrari 14 1:41:35.0 2 9
2 3 Unión Sudafricana Jody Scheckter Tyrrell-Ford 14 + 50.7 4 6
3 7 Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Brabham-Ford 14 + 1:23.3 6 4
4 1 Flag of Sweden.svg Ronnie Peterson Lotus-Ford 14 + 1:24.2 8 3
5 2 Bélxica Jacky Ickx Lotus-Ford 14 + 1:25.0 9 2
6 16 Flag of the United Kingdom.svg Tom Pryce Shadow-Ford 14 + 2:18.1 11 1
7 9 Alemaña Hans Joachim Stuck March-Ford 14 + 2:58.7 20
8 17 Francia Jean-Pierre Jarier Shadow-Ford 14 + 3:25.9 18
9 26 Flag of the United Kingdom.svg Graham Hill Lola-Ford 14 + 3:26.4 19
10 15 Francia Henri Pescarolo BRM 14 + 4:17.7 24
11 18 Flag of the United Kingdom.svg Derek Bell Surtees-Ford 14 + 5:17.7 25
12 8 Flag of Brazil.svg Carlos Pace Brabham-Ford 14 + 6:26.3 17
13 10 Italia Vittorio Brambilla March-Ford 14 + 8:43.1 23
14 32 Flag of the United Kingdom.svg Ian Ashley Token-Ford 13 + 1 volta 20
15 33 Flag of the United Kingdom.svg Mike Hailwood McLaren-Ford 12 Accidente 12
Ret 19 Alemaña Jochen Mass Surtees-Ford 10 Motor 13
Ret 24 Flag of the United Kingdom.svg James Hunt Hesketh-Ford 10 Caixa de cambios 10
Ret 4 Francia Patrick Depailler Tyrrell-Ford 5 Accidente 5
Ret 20 Italia Arturo Merzario Iso Marlboro-Ford 5 Acelerador 16
Ret 14 Francia Jean-Pierre Beltoise BRM 4 Sistema combustible 15
Ret 22 Australia Vern Schuppan Ensign-Ford 4 Caixa de cambios 22
Ret 5 Flag of Brazil.svg Emerson Fittipaldi McLaren-Ford 2 Suspensión 3
Ret 21 Francia Jacques Laffite Iso Marlboro-Ford 2 Suspensión 21
Ret 28 Flag of the United Kingdom.svg John Watson Brabham-Ford 1 Suspensión 14
Ret 12 Austria Niki Lauda Ferrari 0 Accidente 1
Ret 6 Flag of New Zealand.svg Denny Hulme McLaren-Ford 0 Accidente 7
NSC 37 Francia François Migault BRM
NSC 23 Australia Tim Schenken Trojan-Ford
NSC 27 Flag of the United Kingdom.svg Guy Edwards Lola-Ford
NSC 30 Australia Larry Perkins Amon-Ford
NSc 30 Flag of New Zealand.svg Chris Amon Amon-Ford
NSC 25 Flag of New Zealand.svg Howden Ganley Maki-Ford

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 7 mellores resultados das primeiras 8 roldas e os 6 mellores resultados das últimas 7 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.


Carreira anterior:
Gran Premio do Reino Unido de 1974
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1974
Carreira seguinte:
Gran Premio de Austria de 1974
Carreira anterior:
Gran Premio de Alemaña de 1973
Gran Premio de Alemaña Carreira seguinte:
Gran Premio de Alemaña de 1975

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Lang, Mike (1983). Grand Prix! Vol 3. Haynes Publishing Group. p. 44. ISBN 0-85429-380-9. 
  2. "Formula One World - History - German Grand Prix 1974". 2007-07-16. Arquivado dende o orixinal o 16 de xullo de 2007. Consultado o 2010-06-27. 
  3. Lang, Mike (1983). Grand Prix! Vol 3. Haynes Publishing Group. p. 47. ISBN 0-85429-380-9. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de "The Official Formula 1 website". Consultado o 2007-06-15.