Boston, Massachusetts

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Boston
Bandeira de Boston, Massachusetts
Escudo de Boston, Massachusetts
Bandeira Escudo
The City of Boston
Bostonstraight.jpg
Alcume Beantown
Información
País Flag of the United States.svg Estados Unidos
Estado Flag of Massachusetts.svg Massachusetts
Fundación 17 de setembro de 1630
Superficie
 • Total

232,14 km²
Poboación
 • Total
 • Posto
 • Área metropolitana

620.535 (2008)
21º
4.522.858
Densidade 4.947 hab./km²
Altitude 43 m
Alcalde Thomas M. Menino
Xentilicio Bostoniano
MAMap-doton-Boston.png
Páxina oficial

Boston é a capital do estado de Massachusetts, nos Estados Unidos e sede do condado de Suffolk. Conta con 620.535 habitantes, que chegan ata os case 7.1 millóns de habitantes na súa área metropolitana. Fundada polos ingleses en 1630, tornouse no principal centro cultural da América do Norte Británica. Os ingleses retiráronse en 1776 despois de varias revoltas entre as cales a famoso "Boston Tea Party". Durante os séculos XIX e XX tornouse un centro industrial de grande importancia, atraendo inmigrantes de todo o mundo, en especial da Irlanda. Boston e a súa área metropolitana son un dos principais puntos educativos dos Estados Unidos, onde destacan institucións de educación superior tales como a universidade de Harvard e o MIT (Massachusetts Institute of Technology). Nesta cidade naceu o coñecido escritor Edgar Allan Poe.

Historia[editar | editar a fonte]

Véxase tamén: Historia urbana de Boston.
A Casa do Antigo Estado (Old State House) do século XVIII en Boston, rodeada de edificacións dos séculos XIX e XX.

Nun país cunha historia tan recente, Boston é unha das cidades máis antigas e que, con Nova York e San Francisco, poden considerarse como as máis Europeas. Boston foi fundada o 17 de novembro de 1630 por colonizadores puritanos proveñentes de Inglaterra, chamados os peregrinos patriarcas, na península de Shawmut, así nomeada polos Amerindios que a habitaban. Esta península conectábase co continente por un estreito istmo, bordeado por augas da baía de Massachusetts e a Back Bay, estuario do río Charles. Os primeiros poboadores europeos bautizaron esta área co nome de Trimountaine (tres montañas), pero logo foi rebautizada en homenaxe ao pobo inglés de Boston (Lincolnshire), do cal moitos dos colonizadores eran orixinarios. A maioría dos seus primeiros habitantes foron puritanos. O primeiro gobernador da Colonia da baía de Massachusetts, chamado John Winthrop, proclamou un famoso discurso titulado "A cidade sobre o outeiro" (en inglés: City upon a Hill) que, inspirado no libro bíblico do Éxodo expresaba a súa convicción de que Boston gozaba dunha especial relación con Deus, e que influiría na posterior consciencia da que Estados Unidos ten unha especial misión histórica encomendada polo mesmo Deus. Winthrop tamén promoveu e asinou nos habitantes orixinais o Acordo de Cambridge que foi determinante para a creación da cidade.

A ética puritana moldeou unha sociedade estable e estruturada en Boston. Por exemplo, pouco despois do seu poboamento, os puritanos fundaron en 1635 a primeira escola pública dos Estados Unidos, a "Boston Latin School" e a primeira universidade en 1636, a famosa Harvard. O traballo, a correcta moralidade e a énfase na educación continúan facendo parte da cultura bostoniana. Boston foi até a década dos 1760s a cidade máis grande, rica e influínte de Estados Unidos.

Esta paixón pola cultura e a educación convertírona nunha das cidades con meirande índice de emprego do país, así como un dos niveis de vida máis altos do mundo. Con todos estes precedentes é un dos lugares máis interesantes dos EE.UU. lonxe dos tópicos sobre este país. En Boston podese atopar todo tipo de atractivos lugares tanto os máis culturais como o Fine Arts Museum hasta os máis lúdicos como pasear polo Boston Common, o parque máis antigo dos EEUU.

Durante os primeiros anos da década dos 1770, a intención de Gran Bretaña de manter o control sobre as Trece Colonias por medio de impostos deu inicio á Guerra da Independencia dos Estados Unidos. Batallas como a masacre de Boston, o Motín do té en Boston e moitas outras, ocorreron nos arredores da cidade ou na súa veciñanza, como a batalla de Lexington e Concord, a batalla de Bunker Hill e o Sitio de Boston. Foi durante este período cando Paul Revere facía as súas famosas "percorridas nocturnas".

Pasada a revolución, Boston converteuse rapidamente nun dos portos internacionais máis ricos do mundo, debido a que era o porto estadounidense máis grande e próximo a Europa. Nas exportacións predominaba o ron, o peixe, a sal e o tabaco. Durante este tempo, as familias tradicionais de Boston empezaron a ser catalogadas como a elite social e cultural de Estados Unidos e chegarían a ser coñecidas como os Brahmanes de Boston. Para mediados dos anos 1800 a manufactura industrial da cidade excede ao comercio internacional en importancia económica. Até os primeiros anos da década de 1900, Boston permaneceu como un dos máis importantes centros manufactureiros da nación americana, en particular pola súa produción de teas, produtos en coiro e maquinaria industrial. A rede de pequenos ríos arredor da cidade, que a conecta co resto da rexión, facilitou o transporte de mercadorías e permitiu a proliferación de fábricas. Logo creouse unha vasta infraestrutura para ferrocarril, que impulsou aínda máis a industria e o comercio. De mediados a finais do século XIX, Boston floreceu culturalmente e chegou a ser coñecida pola súa cultura literaria e artística. Tamén foi pioneira no movemento abolicionista da escravitude.

Xeografía[editar | editar a fonte]

Boston vista dende o espazo.
O parque Boston Commons visto dende o Prudential Skywalk Observatory, no 50ª andar da Prudential Tower.[1].

Debido á súa temperá fundación, a cidade de Boston é moi compacta. Segundo a Oficina do Censo de Estados Unidos, a cidade ten unha superficie total de 232,1 km², sendo 125,4 km² de terra firme (54,0%) e 106,7 km² (46,0%) de auga. Boston é a cuarta cidade máis densamente poboada do país entre aquelas que son cabeceiras dalgunha gran área metropolitana.[2] Das cidades estadounidenses con máis de 600.000 habitantes, só San Francisco é menor en área terrestre. Boston está rodeada pola rexión do "Greater Boston" (Gran Boston) e polas cidades de Winthrop, Revere, Chelsea, Everett, Somerville, Cambridge, Watertown, Newton, Brookline, Needham, Dedham, Canton, Milton e Quincy. O río Charles separa a cidade propiamente dita de Boston das cidades de Cambridge e Watertown, e do barrio de Charlestown, que si pertence a Boston. Ao Leste atópase o porto de Boston e a área de Lecer Nacional das Illas do porto de Boston. O río Neponset forma os límites entre os barrios sureños de Boston e as cidades de Quincy e Milton. O río Mystic separa Charlestown de Chelsea e Everett; Chelsea Creek e o porto de Boston fai o propio entre o leste da cidade e o seu centro.[3] A altura oficial de Boston, medida no Aeroporto Internacional Logan, é de 5,8 metros sobre o nivel do mar. O punto máis alto é Bellevue Hill, a 101 metros sobre o nivel do mar.[4]

Gran parte da Back Bay e os barrios do South End están construídos sobre terreos gañados ao mar utilizando material de recheo para crear a nova terra. Só o outeiro Beacon Hill, o máis pequeno dos tres outeiros orixinais en Boston, conserva aínda boa parte do seu feitío orixinal. A área do centro e os seus arredores inmediatos consisten en edificios de baixa altura de ladrillo ou pedra e edificios antigos de estilo federal. Varios deses edificios mestúranse con outros modernos, especialmente nas zonas do distrito financeiro, Government Center, South Boston e Back Bay, que inclúe varios edificios notables como a Biblioteca Pública de Boston, o Centro de Ciencia Cristián, Copley Square, Newbury Street e os dous edificios máis altos de Nova Ingleterra -a torre John Hancock e o Prudential Center.

Boston, vista da chamada Back Bay, a baía traseira, na desembocadura do río Charles co centro de Boston detrás. A torre azul á esquerda é o rañaceos John Hancock e o rañaceos á dereita é a Prudential Tower.

Preto da torre John Hancock atópase o antigo edificio John Hancock co seu destacado faro meteorolóxico que indica coas súas cores o tempo que se aproxima á cidade. As pequenas áreas comerciais están intercaladas con fogares unifamiliares e multifamiliares de madeira ou pedra. Actualmente, o distrito Histórico do Sur (South End Historic District) segue sendo o barrio sobrevivente máis grande da época vitoriana en todo Estados Unidos. Xunto co centro, a xeografía do sur de Boston está especialmente impactada por un gran túnel proxectado coñecido como "Big Dig". A inestable terra recuperada no sur de Boston expón problemas especiais para proxectos de túneles. No centro da cidade, o proxecto permitiu a eliminación da antiestética arteria central elevada e a incorporación de novos espazos verdes e zonas abertas.

Boston Common, situado preto do distrito financeiro e Beacon Hill, é o parque público máis antigo dos Estados Unidos.[5] Xunto cos adxacentes Xardíns Públicos de Boston, forma parte da Emerald Necklace, que é unha serie de parques deseñados por Frederick Law Olmsted para rodear a cidade. Xamaica Pond, en Emerald Necklace, é a maior concentración de auga doce na cidade. Outro parque notable é Esplanade, situado entre as beiras do río Charles. O Hatch Shell, unha sala de concertos ao aire libre, atópase xunto ao Esplanade. Outros parques localízanse dispersos por toda a cidade, cos principais parques e praias situadas preto de Castle Island; en Charlestown; e ao longo das costas de Dorchester, South Boston e East Boston.

Barrios[editar | editar a fonte]

Boston é tamén coñecida como a "cidade dos barrios" debido á gran cantidade de barrios que a compoñen. En total hai vinte e un barrios oficiais na cidade. Estes son os seguintes: Allston/Brighton, Back Bay, Bay Village, Beacon Hill, Charlestown, Chinatown/Leather District, Dorchester, Downtown/Financial District, East Boston, Fenway/Kenmore, Hyde Park, Xamaica Plain, Mattapan, Mission Hill, North End, Roslindale, Roxbury, South Boston, South End, West End e West Roxbury. Estes son os máis importantes:

Back Bay:Cheo dunha gran arquitectura, con casas victorianas, clásicas ou góticas. Posúe grandes avenidas arboradas con edificios elegantes e unha gran variedade de tenda de moda, de antigüidades e galerías de arte.

Beacon Hill: É o barrio residencial máis elegante de Boston. Reflicte o encanto victoriano dos séculos XVIII e XIX, e con suas arbores,as suas beirarruas de ladrillo e as suas lampadas de gas. Aquí atopase as mellores tendas de antigüedades,a o longo de ruas como Chestnut, Pinckney ou Beacon.

Charlestown: E un barrio predominantemente irlandés.Podese recorrer nun tranvia o nun barco desde Long Wharf. Situado alen do porto.

Downtown Crossing: Zona peonil. E o paraiso dos aficcionados as compras,con grandes almacéns como Filene´s y Macy´s. Preto atópanse zonas como Financial District o Chinatown, terceira comunidade chinesa en importancia no país.

Newbury Street: Zona residencial moi elegante. Auténtica arquitectura do século XIX, con tellados da época, pequenos patios, miradoiros,xardins.Abundan as residencias de tres o catro pisos. Tamén numerosos talleres de famosos deseñadores e xoieros.

Faneuil Hallla:Coñecida como a “berce da liberdade”.Posúe un conxunto arquitectónico formado por tres edificios do século XIX, restaurados e cheos de restaurantes e tendas. Tien moitos pubs, clubs nocturnos e artistas calllejeros.

North End:Barrio residencial máis antigo de Boston. Combina o Vello Mundo co Novo Mundo. Edificios emblemáticos como a igrexa Old North Church ou a casa de Paul Revere. Repleto de pequenos restaurantes moi caseiros.

-Waterfront:Situado na beira do río Charles.Ten infinidade de tendas restaurantes e museos, como o Aquario de Nova Inglaterra ou o barco de Boston Tea Party.Zona principalmente irlandesa.Famoso también por sus playas de City Point y Carson.

-Cambridge:Na realidade, Cambridge é unha cidade alén do río, aínda que moitos o consideran parte da cidade de Boston. Aquí sitúase a famosa Universidade de Harvard.

Clima[editar | editar a fonte]

A praza Copley Square de Boston nun día asollado.

Boston ten un clima continental húmido con temperaturas variables durante todo o ano e cambios de temperatura en cuestión de días, así como nevadas fora da temporada ,e dicir, e un clima situado entre o continental húmido e subtropical húmido, moi común na costa sur de Nova Inglaterra. Os veráns nesta cidade son xeralmente cálidos e húmidos con temperaturas de moitisima tempertaura que oscilan aos 33º C, mentres que os invernos son fríos, con vento e neve, nesta estacion do ano os termometros oscilan sobre os 5º C baixo cero o mais baixas,predominan os ventos que sopran en alta mar que afectan a Boston, minimizando a influencia do océano Atlántico. A primavera en Boston pode ser cálida, con temperaturas que exceden os 30 °C cos ventos da costa, aínda que pode ser posible que un día de finais de maio non exceda os 5 °C debido aos fríos ventos do océano. O mes máis caloroso é xullo, cunha temperatura media máxima de 28 °C e mínima de 18 °C, con condicións húmidas. O mes máis frío, pola súa banda, é xaneiro, con temperaturas medias máximas de 2 °C e mínimas de -6 °C.[6] Os períodos de temperaturas que en verán exceden os 32 °C e en inverno os -12 °C non son comúns e de cando en cando son tempadas prolongadas. A temperatura máis alta rexistrada en Boston foi de 40 °C o 4 de xullo de 1911. A temperatura máis baixa foi de -18 °C e foi rexistrada o 9 de febreiro de 1934. O mes de febreiro en Boston viu 21 °C só unha vez na historia desde que se rexistran as temperaturas e tivo lugar o 24 de febreiro de 1985. A temperatura máis alta do mes de marzo ocorreu o 31 de marzo de 1998.[7] Invierno (diciembre a marzo): en esta estación del año los días en Boston generalmente son fríos con viento y nieve. El mes de diciembre es el más frío con una temperatura mínima de 3 °C y un máximo de 14 mm de nieve. La temperatura promedio es de 4 °C. Te recomendamos llevar ropa de invierno como un abrigo, zapatos con suelas antideslizantes, bufanda, orejeras y paraguas.

Primaveira (abril a maio): Nestos meses, a temperatura en Boston es tépeda, cun máximo de 19 °C e un mínimo de 4 °C.

Veran (xuño e setembro): o veran en Boston e xeralmente soleado, caluroso y húmido. Os meses de máis calor son xullo e agosto cunha temperatura máxima de 28 °C.

Outono (outubro e novembro):o outono en Boston tamen e tempado con días de vento. A temperatura promedio es de 12 °C cunha precipitación máxima de 84 mm.

A localización de Boston na costa do Atlántico Norte, aínda que modera as temperaturas, tamén fai que a cidade sexa moi propensa aos sistemas meteorolóxicos nordestes e que poden producir moita neve e choiva. A cidade recibe unha media de 108 cm de precipitacións e 104 cm de neve por ano. A maioría da neve prodúcese desde decembro até marzo. Normalmente hai pouca ou ningunha nevada en abril e novembro, e a neve é moi pouco común entre maio e outubro. A néboa é frecuente, especialmente na primavera e a comezos do verán, e as ocasionais tormentas tropicais ou furacáns poden ameazar a rexión, especialmente a comezos do outono. Debido á súa situación ao longo do Atlántico Norte, a cidade é a miúdo sometida á brisa do mar, especialmente na recta final da primavera, cando a temperatura da auga aínda é bastante fría e as temperaturas na costa poden ser de dez a vinte graos máis fría que a poucos quilómetros do interior preto do mediodía.

Demografía[editar | editar a fonte]

Segundo o censo estadounidense de 2000, na cidade de Boston residían 589.141 habitantes, había 239.528 fogares e 115.212 familias. A densidade de poboación era de 4.697 por km². Das grandes cidades estadounidenses, só Nova York, San Francisco e Chicago tiñan unha densidade de poboación maior que Boston. Había 251.935 unidades de vivenda nunha densidade media de 2.009 km ². O censo elaborado en 2008 revelou que a poboación da cidade era de 609.023 habitantes; é dicir, un 3,4% máis que no censo de 2000. Durante os días da semana, a poboación de Boston pode aumentar durante o día a preto de 1,2 millóns. Esta flutuación da poboación é provocada por centos de miles de residentes suburbanos que viaxan á cidade en relación co traballo, educación, saúde e eventos especiais.

Newbury Street, unha das principais vías cara ao distrito financeiro.

Na cidade, a poboación repartiuse por idades da seguinte maneira: cun 19,8% menores de 18 anos; o 16,2% de 18 a 24; o 35,8% de 25 a 44; o 17,8% de 45 a 64; e o 10,4% contaba con 65 anos de idade ou máis. A media de idade foi de 31 anos. Por cada 100 mulleres, había 92,8 homes. Por cada 100 mulleres maiores de 18 anos, había 90,2 homes. O Censo revelou, tamén, que había 239.528 fogares, dos cales o 22,7% tiñan fillos menores de 18 anos que vivían con eles; o 27,4% eran parellas casadas que viven xuntas; o 16,4% contaba cunha muller de familia sen marido presente; e o 51,9% eran non-familias. O 37,1% de todas as familias compúñanse de individuos e no 9,1% había alguén que vivía só/a e que era de 65 anos de idade ou máis. O tamaño medio do fogar era de 2,31 persoas e a tamaña media da familia era de 3,17 persoas.

A media dos ingresos dun fogar en Boston era de 39.629 dólares ($), e a renda media para unha familia era de $44.151. Os homes tiñan un ingreso medio de $37.435 fronte aos $32.421 das mulleres. A renda per cápita para a cidade foi de $23.353. O 19,5% da poboación e o 15,3% das familias atopábanse por baixo do limiar de pobreza. Da poboación total, o 25,6% dos menores de 18 anos e o 18,2% das persoas maiores de 65 anos vivían por baixo do devandito limiar.

Segundo o Estudo sobre a Comunidade Estadounidense de 2007, a cidade tiña unha poboación na que o 58,4% eran brancos (50,0% de brancos non hispanos); o 25,3% afroamericanos (22,2% negros non hispanos ou só afroamericanos); o 0,8% eran indios americanos e nativos de Alaska; o 8,7% eran asiáticos; o 0,1% hawaianos e outros insulares do Pacífico; o 9,4% doutra raza, e o 2,6% a partir de dous ou máis razas. O 15,6% do total da poboación eran hispanos ou latinos de calquera raza. Segundo unha estimación en 2006, a poboación branca comprende o 53,5% da poboación e os hispanos representan o 15,5%. Na fecha el census2 de 2000, había 7.897 persoas, 2.997 casas, y 2.244 familias que residían na cidade. A densidade demografica era 85.1/quilómetro de (² de 220.4/milla). Había 3.122 unidades de cuberta nunha densidade media de 33.6/quilómetro de (² de 87.1/milla). A distribución por razas da cidade era 98.91% brancos, 0.14% americanos africanos, 0.14% americanos nativos, 0.20% asiáticos, 0.01% isleños pacíficos, 0.10% de outras razas, e 0.49% a partir de dúas ou máis razas. O hispano ou latino de calquera raza era o 0.72% da poboacion. Había 2.997 casas das cales 33.3% tiñan rapaces de baixa idade dos 18 que vivían con eles , 64.6% era pares casados viviendo xuntas, 7.0% tiñan unha cabeza de familia femenino sin presenza do marido y 25.1% eran no-familias. 20.6% de todas as casas foron compuestos de individuos y 8.8% teñen a alguna persoa ancia maior de 65 anos.O tamaño medio da casa era 2.63 e o tamaño medio de la familia era 3.06. Na cidade sepranse a poboacion hacia fora con 25.2% baixo a idade dos 18, 6.3% a partir 18 a 24, 28.7% a partir 25 a 44, 27.1% a partir 45 a 64, y 12.7% eran maiores de 65 años. A idade mediana era 40 años. Para cada 100 hembras había 100.8 varones. Para cada 100 hembras envejezca 18 y el excedente, allí era 98.2 varones. Os habitantes de ascendencia irlandesa forman o maior grupo étnico na cidade, o que representa o 15,8% da poboación, seguidos polos italianos, que representan o 8,3% da poboación. As persoas de ascendencia india occidental son outro grupo importante, representando o 6,4% da poboación, preto da metade dos cales son de ascendencia haitiana. Algúns barrios, como Dorchester, recibiron unha notable afluencia de persoas de ascendencia vietnamita nas últimas décadas. Barrios como Xamaica Plain e Roslindale experimentaron un crecente número de dominicanos-estadounidenses. A cidade de Boston tamén ten unha das maiores poboacións LGBT per cápita. Ocupa o 5º lugar de todas as principais cidades do país (detrás de San Francisco, e lixeiramente por detrás de Seattle, Atlanta, e Minneapolis, respectivamente). En Boston, o 12,3% da cidade recoñécese a si mesma como gai, lesbiana ou bisexual

Dialecto[editar | editar a fonte]

O "acento de Boston" é un dos acentos máis prestixiosos e coñecidos do inglés americano e tamén é amplamente parodiado nos Estados Unidos como o discurso dos Kennedy e os graduados de Harvard.[8] É un acento do tipo non-rhotic (é dicir, cae o son "r" ao final de sílabas a menos que a seguinte sílaba comece cunha vogal) e utiliza "broad a" para palabras como "bath" de son como "baath".[9] O inglés de Boston ten moitas palabras dialectales como "wicked" (malvado), que significa "very" (moi); e "frappe", que significa "milkshake made with ice cream" (batido feito con xeado).

Este dialecto está baseado no inglés do sur de Inglaterra, levado a América coa colonización británica de 1630. Os bostonianos reteñen un importante número de arcaísmos e as expresións orixinais. Con todo, tamén presenta algunhas innovacións e ultracorrecciones curiosas que non permiten soster que o bostoniano é fiel reflexo do inglés dos colonos.

Delincuencia[editar | editar a fonte]

Sede do Departamento de Policía de Boston.

A cidade viu unha gran redución dos delitos violentos desde comezos dos 90. A baixa taxa de delincuencia de Boston nos últimos anos do século XX e comezos do século XXI foi acreditada á colaboración do Departamento de Policía de Boston con grupos de veciños e ás igrexas parroquiais por evitar que os mozos se unan a cuadrillas, así como a intervención do Fiscal Federal dos Estados Unidos e das oficinas do fiscal de distrito. Isto axudou a conducir, en parte, ao que se promocionou como o "Milagre de Boston". Os asasinatos na cidade reducíronse de 152 en 1990 (para unha taxa de homicidios de 26,5 por cada 100.000 habitantes) a 31 en 1999 (para unha taxa de 5,26 asasinatos por cada 100.000).

En 2000, con todo, o reconto anual de asasinatos fluctuó nun 50% en comparación co ano anterior, con 60 asasinatos en 2002, seguido por tan só 39 en 2003, 64 en 2004 e 75 en 2005. Aínda que as cifras están moi lonxe da marca de 1990, as aberracións na taxa de homicidios foron inquietantes para moitos bostonianos e impulsaron o debate sobre si o Departamento de Policía de Boston debería reevaluar o seu enfoque da loita contra a delincuencia. O "milagro de Boston" fai referencia a baixa tasa da delincuencia. Isto non sera posible sen o forte compromiso dos grupos de veciños e igrexas parroquiais, xa que desarrollan programas de actividades para que os xovenes eviten o mundo sa pandillas. En Boston tamen lo que destaca aparte das pandillas callejeras e que a iso tamen supon que hai moitas drogas e por iso a polcicia quere reducir a delicuencia de calquera maneira posible

Economía[editar | editar a fonte]

O Distrito Financeiro visto desde o Porto de Boston.

Os institutos e universidades de Boston teñen un gran impacto na economía da cidade e da rexión. Non só son unha das principais fontes de emprego, senón que tamén atraen industrias de alta tecnoloxía á cidade e á rexión circundante. A área de Boston é a sede de empresas de tecnoloxía como EMC Corporation e Analog Devices, e de empresas de comercio electrónico como Vistaprint e CSN Stores. Boston é tamén un importante centro de empresas de biotecnoloxía, entre as que se inclúen Millennium Pharmaceuticals, Merck & Co., Millipore, Genzyme e Biogen Idec. Segundo un informe de 2003 pola Autoridade de Reurbanización de Boston, os estudantes matriculados nos institutos e universidades de Boston contribúen con 4,8 mil millóns de dólares anuais á economía da cidade. Boston tamén recibe a maior cantidade absoluta do financiamento anual dos Institutos Nacionais da Saúde de todas as cidades nos Estados Unidos.

Oficinas centrais de State Street Corporation en Boston.

O turismo comprende unha gran parte da economía de Boston. En 2004, os turistas gastaron 7.9 mil millóns e fixeron á cidade uno do dez lugares turísticos máis populares do país. Algunhas das outras industrias importantes son os servizos financeiros, especialmente os fondos comúns de investimento e seguros. Fidelity Investments, unha empresa de investimento baseado en Boston, axudou a popularizar o fondo mutuo nos 80 e fixo de Boston unha das principais cidades financeiras nos Estados Unidos. A cidade tamén é a sede rexional de grandes bancos como o Banco de América e Sovereign Bank, e é un centro de capital risco. State Street Corporation, empresa especializada na xestión de activos e servizos de custodia, ten a súa sede na cidade. Boston é tamén un centro de impresión e edición; Houghton Mifflin Harcourt ten a súa sede en Boston, xunto con Bedford-St. Martin's Press, Beacon Press e Little, Brown and Company. A cidade conta con catro grandes centros de convencións; o Hynes Convention Center no Back Bay, o Bayside Expo Center en Dorchester, e o World Trade Center, o Boston Convention e o Exhibition Center en South Boston. Debido á situación de Boston como capital do estado e casa rexional das axencias federais, a lei e o goberno son outro compoñente importante da economía da cidade.

Algunhas das principais empresas con sede na cidade son a compañía de seguros Liberty Mutual, Gillette (agora propiedade de Procter & Gamble), New Balance, The Boston Consulting Group, Bain Capital, Bain & Company e Teradyne, un dos principais fabricantes mundiais de semiconductores e outros equipos electrónicos de proba. Outras grandes empresas atópanse fóra da cidade, especialmente ao longo da Ruta 128. Esta é o centro da industria de alta tecnoloxía da rexión. En 2006, Boston e a súa área metropolitana foi clasificada como a cuarta cibercidade máis grande nos Estados Unidos con 191.700 empregos de alta tecnoloxía. Só as áreas metropolitanas de Nova York e Washington D. C., e Silicon Valley teñen maiores sectores de alta tecnoloxía. O Porto de Boston é un dos principais portos marítimos ao longo da costa este de os Estados Unidos. Boston é clasificada como un "incipiente cidade global" por un grupo de estudo de 2004 na Universidade de Loughborough en Inglaterra. Un estudo de 2008 clasificou a Boston entre as 10 principais cidades do mundo para unha carreira de finanzas. OS institutos e universidades de Boston teñen un gran impacto na economía da cidade e da rexion. Non so son unha das pricipais fontes de empleo, senon que tamen atraen industrias de alta tecnoloxia a cidade e a rexion circundante.O turismo constitue unha gran parte da economía de Boston. De feito, a constante afluencia do turismo a cidade la ha convertido nun dos dez destinos máis populares dos Estados Unidos. A cidade tamen e a sede rexional dos grandes bancos como o Banco de América e o Sovereign Bank. En 2006, Boston e a sua area metropolitana foi clasificada como a cuarta ciberciudad máis grande nos Estados Unidos con 191.700 empleos de alta teconoloxia. So as áreas metropolitanas de Nova York y Washington D. C., y Silicon Valley teñen maiores sectores de alta tecnoloxia.Por outra parte,o Porto de Boston e uno dos principais portos marítimos ao longo da costa Este dos Estados Unidos.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]