Horario de verán

Uso do horario de verán      Usado actualmente      Non usado actualmente      Non usado nunca

O horario de verán é a convención pola que se adiantan os reloxos para que as tardes teñan máis luz diúrna e as mañás menos. Normalmente os reloxos adiántanse unha hora a principios da primavera e atrásanse en outono (na UE faise o último domingo de marzo e o último domingo de outubro). Moitas culturas antigas, en cambio, alargaban as horas diúrnas no verán. O horario de verán moderno propúxoo por primeira vez en 1907 William Willett e empregouse amplamente por primeira vez en 1916 durante a Primeira Guerra Mundial para aforrar carbón. A pesar das controversias, moitos países empregárono desde entón. En Galicia, pola súa situación xeográfica dentro da UE, a diferencia respecto da hora solar é de dúas horas no invierno e tres no verán.

Engadir tempo de luz diúrna ás tardes beneficia o comercio, a práctica deportiva e outras actividades que se benefician da presenza de luz tras a xornada laboral pero pode ocasionar problemas á agricultura e a outras ocupacións que dependan do tempo solar. O incremento de luz vespertino ao parecer diminúe os accidentes de tráfico, pero os seus efectos sobre a saúde e o crime están menos claros. Dise que mediante o horario de verán afórrase enerxía eléctrica ao reducirse a necesidade de iluminación artificial, pero as evidencias que o apoian son febles.

Véxase tamén

Ligazóns externas

• Cambio de horario e historia (en castelán)
• Cambio de horario en España (en castelán)
• Daylight Saving Time - Historia e anécdotas (en inglés)
• Datos de fusos horarios e horarios de verán (en inglés)