Horario de verán

Na Galipedia, a wikipedia en galego.

Uso do horario de verán ██ Usado actualmente ██ Non usado actualmente ██ Non usado nunca

O horario de verán é a convención pola que se adiantan os reloxos para que as tardes teñan máis luz diúrna e as mañás menos. Normalmente os reloxos adiántanse unha hora a principios da primaveira e atrásanse en outono. Moitas culturas antigas, en cambio, alargaban as horas diúrnas no verán. O horario de verán moderno propúxoo por primeira vez en 1907 William Willett e empregouse amplamente por primeira vez en 1916 durante a Primeira Guerra Mundial para aforrar carbón. A pesar das controversias, moitos países empregárono desde entón.

Engadir tempo de luz diúrna ás tardes beneficia o comercio, a práctica deportiva e outras actividades que se benefician da presenza de luz tras a xornada laboral pero pode ocasionar problemas á agricultura e a outras ocupacións que dependan do tempo solar. O incremento de luz vespertino ao parecer diminúe os accidentes de tráfico, pero os seus efectos sobre a saúde e o crime están menos claros. Dise que mediante o horario de verán afórrase enerxía eléctrica ao reducirse a necesidade de iluminación artificial, pero as evidencias que o apoian son febles.