Aguia real

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Aguia real
Adulto da subespecie Aquila chrysaetos canadensis
Adulto da subespecie Aquila chrysaetos canadensis
Estado de conservación
Risco baixo (LC)
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Aves
Orde: Accipitriformes
Familia: Accipitridae
Xénero: 'Aquila'
Especie: ''A. chrysaetos''
Nome binomial
''Aquila chrysaetos''
(Linnaeus, 1758)
Marrón claro: Inverno  Marrón : Cría Marrón escuro : Todo o ano

Marrón claro: Inverno

Marrón : Cría

Marrón escuro : Todo o ano
Sinonimia

Falco chrysaëtos Linnaeus, 1758

A aguia real (Aquila chrysaetos) é unha ave rapaz; é a aguia máis coñecida popularmente.

Morfoloxía[editar | editar a fonte]

Aguia real.

É de cor castaña escura con plumas amarelas na cabeza. Os xóvenes son negros durante os dous primeiros anos de vida. A femia é meirande có macho. O hábitat desta especie son extensas rexións montañosas nas que abunden as masas forestais.

Subespecies[editar | editar a fonte]

Existen seis subespecies recoñecidas:

  • A. c. canadensis: Vive en América do Norte, estendéndose dende Alaska ata o norte de México
  • A. c. chrysaetos: Esténdese dende o noroeste e centro de Europa ata Siberia Central
  • A. c. daphanea: Dende Irán ata gran parte de China, incluíndo a zona do Himalaia
  • A. c. homeyeri: Distribúese pola Península Ibérica, Illas mediterráneas, Norte de África e dende Oriente Próximo ata Irán
  • A. c. japonica: Distribúese por Xapón e a península de Corea
  • A. c. kamtschatica: Vive no Extremo Leste de Rusia e norte de Mongolia

Reprodución[editar | editar a fonte]

Aniña nas árbores e baixíos rochosos en Europa. Porén noutras áreas xeográficas da zona holártica constrúe o niño no chan (tundra) ou nas árbores máis baixas (taiga). O seu período de cría vai dende marzo ata maio. A súa posta consta de un a dous ovos que son incubados durante 43-45 días. Excepcionalmente tense documentado postas de tres ovos. Os polos permanecen no niño uns 63-70 días.[1]

Distribución[editar | editar a fonte]

Está en perigo de extinción e en Europa central só habita agora nos Alpes, cando non hai moito voaba por case todos os países de Europa. Nas Illas Británicas quedan 500 exemplares en Escocia, e en Irlanda reintroduciuse en 2001; nos Estados Unidos os intentos de evitar o seu declive non deron resultados.

En España[editar | editar a fonte]

A aguia real está amplamente distribuída por España, aínda que moi ligada a ambientes rupícolas. De feito as poboacións máis numerosas atópanse no Sistema Ibérico, as Serras Béticas, Serra Morena e os Pireneos. Porén é inexistente nas mesetas, na zona do Guadalquivir, nas Illas Canarias e nas Illas Baleares. Por outra banda é escasa en Galicia e na costa Cantábrica. Historicamente a especie sufriu un forte descenso entre os anos 1960 e 1990. Posteriormente grazas as medidas conservacionistas a especie entrou nun fase máis estable e nalgunhas zonas, de lixeiro crecemento. No 2008 a SEO estimaba a poboación da aguia real dunhas 1553-1769 parellas. Catro comunidades autónomas: Andalucía, Aragón, Castela-A Mancha e Castela e León contaban co 70% de dita poboación. Aínda que A Rioxa, Navarra e a Comunidade Valenciana presentaban uns mellores datos de densidade.[2]:

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Gran Guía de la Naturaleza. Aves'. Por Nicolai, Singer e Wothe. Editorial Everest S.A.(en castelán)
  2. El aguila real en España. Población reproductora en 2008 y método de censo. Proyecto promovido y publicado por SEO/Birdlife(en castelán)