Lugh

Lanza máxica de Lugh.

Lugh ou Lug é samildanach ou o múltiple artesán da mitoloxía celta. Tal denominación non é a dun deus supremo senón a dun deus "sen función", porque ten todas as funcións. Xaora, trátase dunha divindade dos pobos celtas que se pode atopar en boa parte dos panteóns desta cultura. O seu atributo é a lanza.

Deus pancéltico

A importancia de Lugus en galo é especialmente testemuñada por unha cantidade de topónimos do cal o máis coñecido é Lugdunum (fortaleza de Lugus), a cidade de Lyon. Tamén dentro de Galicia hai teorías de que o nome latino da cidade de Lugo, Lucus Augusti, podería provir desta divindade. O seu equivalente no país de Gales denomínase Lleu Llaw Gyffes ("o da man destra"), aparece na literatura nos relatos dos "Mabinogion" e nas fontes irlandesas, onde foi tratado con maior amplitude, en particular no "Cath Maighe Tuireadh" (a "Batalla de Mag Tured").

Nos nosos días, Lugh esta presente na festa do 1 de agosto: Lugnasad (Lûnasa en grafía moderna).

Mitoloxía irlandesa

Os Tuatha Dé Danann

Segundo as fontes irlandesas, a sociedade divina esta estruturada da mesma maneira que a sociedade humana, e a organización dos Tuatha Dé Danann (as xentes da tribo de Dana) está xerarquizada en tres clases funcionais:

• A función sacerdotal cuxo rol apunta ao sacro, encarnado por Dagda o divos-druída.
• A función guerreira encargada especialmente da soberanía e que está representada por Ogma o deus guerreiro e Nuada o deus-rei.
• A función artesanal que se produce polo conxunto da comunidade, figurada por Goibniu, Credne e Luchta.

Este esquema retoma as ideoloxía tripartita dos Indo-Europeos como foi estudado por Georges Dumézil. Lug non pertence a ningunha clase en particular, máis ben a todas, el está por encima debido a que pode asumir todas as funcións. Un dos seus sobrenomes é Samildanach, o "politécnico" no sentido que domina todas as artes, todas as ciencias.

Xénese e iniciación

Lug é o fillo de Cian e Eithne, tamén está emparentado cos Fomoré polo seu avó materno Balor, a quen mata coa súa fonda, de conformidade cunha profecía.

Ao presentarse na residencia do rei Nuada, na ocasión dunha festa, o porteiro négalle a entrada. Lugh afirma que el pode ser útil, ao que lle responden cunha negativa. Deste xeito proponse servirlles para ser aceptado, polo que se declara sucesivamente carpinteiro, ferreiro, guerreiro, poeta, meigo, pousadeiro e broncista sen conseguir entrar, por último declara que posúe todas as capacidades e por fin admíteno no castelo. O rei Nuada desafíao a unha partida de xadrez , dispútaa xa que logo gañando Lugh. Esta partida é puramente simbólica xa que se trata dunha xusta intelectual a través da cal, Lugh toma o poder do mundo.

En posteriores relatos reencontrarémolo combatendo á beira do seu fillo Cúchulainn, na invasión do Ulster pola raíña Medb.

Cristianización

Segundo algúns estudosos, a historia de San Lourenzo serviu para a cristianización do deus Lugh. O festival pagán realizábase a principios do mes de agosto (Lughnasa, pronunciado lunasa é o nome do mes de agosto en Irlanda).

En Lyon (Francia) realizábase unha gran festa de tres noites para Lugh, que foi substituída polo festival de Saint Laurent, tamén de tres días (dende o 10 de agosto).

Véxase tamén

Ligazóns externas

• Bran e Lugh