Celulosa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Celulosa[1]
Identificadores
Número CAS 9004-34-6
UNII SMD1X3XO9M
Número EC 232-674-9
ChEMBL CHEMBL1201676
Propiedades
Fórmula molecular (C6H10O5)n
Aspecto po branco
Densidade 1.5 g/cm3
Punto de fusión descompose
Solubilidade en auga ningunha
Perigosidade
EU Index non listado
NFPA 704
NFPA 704.svg
1
1
0
Compostos relacionados
Compostos relacionados Amidón

Se non se indica outra cousa, os datos están tomados en condicións estándar de 25 °C e 100 kPa.
Referencias
As pontes de hidróxeno fórmanse entre as distintas cadeas de celulosa

A celulosa é un polímero formado pola repetición de monosacáridos de glicosa. É unha molécula insoluble en auga, e é a biomolécula máis abundante que hai na Terra. Plantas, bacterias ou algas producen cada ano unha cantidade aproximada de cen mil millóns de toneladas de celulosa.


Estrutura da celulosa[editar | editar a fonte]

A celulosa forma cadeas lineais, formadas por monómeros de β-glicosa mediante enlaces β-1,4-O-glicosídico, que se unen unhas ás outras mediante pontes de hidróxeno. A unión de moitas cadeas forma feixes cilíndricos chamados microfibriñas de celulosa. As microfibriñas son moi resistentes, polo que teñen unha función estrutural, e estas atópanse na parede celular dos vexetais.

Funcións da celulosa[editar | editar a fonte]

A celulosa é un compoñente estrutural nas plantas, xa que é unha molécula moi resistente. Tamén hai animais, como algúns microrganismos (fungos ou bacterias) ou ruminantes que teñen no seu organismo a enzima celulasa que é capaz de romper os enlaces da β-glicosa, e a celulosa sérvelles coma fonte de enerxía. Pero a celulosa non pode ser empregada polos seres humanos, xa que non temos as enzimas axeitadas para poder romper os enlaces que presenta. Aínda así é imprescindible tomar algunha cantidade de celulosa xa que axuda no proceso do tránsito intestinal e como fonte de enerxía para as bacterias intestinais.

Aplicacións da celulosa[editar | editar a fonte]

A celulosa obtense da madeira, algodón, liño, palla, etc. Úsase para a fabricación de papel e variantes do papel, así como tamén para a fabricación dalgunhas substancias químicas como por exemplo explosivos).

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Nishiyama, Yoshiharu; Langan, Paul; Chanzy, Henri (2002). "Crystal Structure and Hydrogen-Bonding System in Cellulose Iβ from Synchrotron X-ray and Neutron Fiber Diffraction". J. Am. Chem. Soc 124 (31): 9074–82. DOI:10.1021/ja0257319. PMID 12149011. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

=Outros artigos[editar | editar a fonte]