Christiaan Eijkman

Christiaan Eijkman

Biografía
Nacemento	11 de agosto de 1858 Nijkerk
Morte	5 de novembro de 1930 (72 anos) Utrecht
Lugar de sepultura	Driehuis Velsen Crematorium (en)
Rector of Utrecht University (en)
1912 – 1913 ← Albertus Antonie Nijland – Benjamin Jan Kouwer →
Datos persoais
Residencia	Gueldria
Educación	Universidade de Ámsterdam Instituto Pasteur
Director de tese	Thomas Place
Actividade
Campo de traballo	Patoloxía e fisioloxía
Ocupación	médico, bacteriólogo, patólogo, fisiólogo, bioquímico, profesor universitario, científico
Empregador	Universidade de Utrecht. Faculty of Medical Sciences (en) (1898–1918) , change of teaching mandate (en)
Membro de	Academia Nacional de Ciencias dos Estados Unidos (asociado estranxeiro da Academia Nacional de Ciencias) (1921–) Real Academia de Artes e Ciencias dos Países Baixos
Interesado en	Hixiene
Familia
Irmáns	Johann Frederik Eijkman
Premios
(1929)  Premio Nobel en Fisioloxía ou Medicina (1923)  Medalla John Scott
Descrito pola fonte	Grande Enciclopedia Soviética 1969-1978, (sec:Эйкман Христиан) Onze Hoogleeraren (en) , (p.169)

Christiaan Eijkman, nado en Nijkerk, Países Baixos, o 11 de agosto de 1858 e finado en Utrecht, Países Baixos, o 5 de novembro de 1930, foi un fisiólogo neerlandés.

Traxectoria

En 1875 empezou os seus estudos de medicina na Escola Médica Militar da Universidade de Ámsterdam, obtendo a licenciatura e converténdose en oficial médico militar. De 1879 a 1881, foi asistente de fisioloxía na devandita universidade. En 1883 trasladouse a Sumatra e, dous anos máis tarde, a Xava, onde foi contaxiado de paludismo, o que fixo que regresase a Holanda. Xa en Europa, traballa aspectos relacionados coa bacterioloxía con Robert Koch na Universidade de Berlín.

Durante a súa estancia en Xava (de 1886 a 1897), descubriu que as galiñas alimentadas con arroz sen casca desenvolvían polineuritis (enfermidade similar ó beriberi), en tanto que as que o comían con casca permanecían sas, chegando á conclusión de que a enfermidade podía deberse á falta de certas substancias non coñecidas, que máis tarde serían chamadas vitaminas. Este traballo de investigación, o primeiro dos realizados sobre as enfermidades por carencias na dieta, levou máis tarde ó descubrimento da vitamina B1 (tiamina).

Por estes descubrimentos, foi galardoado en 1929 co Premio Nobel de Medicina, compartido con sir Frederick Gowland Hopkins.

De regreso ó seu país, entre 1898 e 1928 foi profesor na Universidade de Utrecht.

Véxase tamén

Ligazóns externas

• Biografía do Instituto Nobel (en inglés)