Bahamas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 24°15′N 76°00′O / 24.250, -76.000

Mancomunidade das Bahamas
Commonwealth of the Bahamas
Bandeira das Bahamas
Escudo das Bahamas
BandeiraEscudo
The Bahamas on the globe (Americas centered).svg
Lema: Forward Upward Onward Together
(Galego: Marchando cara arriba adiante xuntos)
Himno: [["March On, Bahamaland"
]]
Capital
 Poboación
Nassau
274.400
Cidade máis poboadaNassau
Lingua oficialInglés
Forma de gobernoMonarquía parlamentaria unitaria[1][2]
Carlos III
Cornelius A. Smith
Philip Davis
Independencia do Reino Unido10 de xullo de 1973[3]
SuperficiePosto 155º
 • Total13 940 km²
 • % auga28
Fronteiras0 km
Costas3 542 km
PoboaciónPosto 177º
 • Total (2022 est.)400.576 hab.
 • Densidade25,21 hab./km²
PIB (nominal)
 • Totaln/d
 • per cápitan/d
PIB (PPA)Posto 146º
 • Total (2005)6 085 millóns US$
 • per cápita$17 700 US$ (2004)
MoedaDólar bahamés (BSD)
IDH (2005)0,812 (48º) – Alto
XentilicioBahamés, -sa[4]
Fuso horarioEST (UTC-5)
 • Horario de veránEDT (UTC-4)
Dominio de Internet.bs
Prefixo telefónico+1809
Prefixo radiofónicoC6A-C6Z
Código ISO044 / BHS / BS
Membro de: CARICOM, Commonwealth, OEA, ONU

As Bahamas (Escoitari/bəˈhɑːməz/), oficialmente a Commonwealth das Bahamas (Mancomunidade das Bahamas[5]), é un país independente dentro do Arquipélago das Lucaias das Indias Occidentais no Atlántico. Ocupa o 97% da superficie terrestre do arquipélago Lucayan e alberga o 88% da poboación do arquipélago. O estado arquipeláxico está formado por máis de 3.000 illas, caios e illotes (24 illas habitadas, 600 deshabitadas e máis de 2.000 penedas e escollos.) no Océano Atlántico, está situado ao norte de Cuba e ao noroeste da illa de Hispaniola (dividida entre Haití e a República Dominicana) e as Illas Turcas e Caicos, ao sueste do Estado norteamericano de Florida, e ao leste dos Caios de Florida. A capital é Nassau na illa de New Providence. A Forza de Defensa Real das Bahamas describe o territorio das Bahamas como que abarca 470 000 km2 (180 000 sq mi) de espazo oceánico. A lingua oficial é o inglés, mais tamén está moi estendido o crioulo das Bahamas.[6]

As illas Bahamas estiveron habitadas polos lucayos, unha rama do taíno de fala arauaca, durante moitos séculos.[7] Cristobo Colón foi o primeiro europeo en ver as illas, tocando terra por primeira vez no "Novo Mundo" en 1492 cando desembarcou na illa de San Salvador. Máis tarde, os españois enviaron aos lucayos nativos e escravizáronos na Hispaniola, despois do cal as illas Bahamas quedaron na súa maioría desertas principalmente desde 1513 ata 1648 debido a case todos os bahameños nativos foron expulsados pola forza a través da escravitude ou morreron debido a enfermidades traídas ás illas polos europeos. En 1649,[8] Colonos Ingleses cdas Bermudas, coñecidos como os Eleutheran Adventurers, establecéronse na illa de Eleuthera.

As Bahamas convertéronse nunha colonia da coroa británica en 1718, cando os británicos reprimiron a piratería. Despois da Guerra de Independencia dos Estados Unidos de América, a Coroa reinstalou a miles de Lealistas Americanos nas Bahamas, levaron consigo aos seuss escravos e estableceron plantacións nas concesións de terras. Os africanos escravos e os seus descendentes constituíron a maioría da poboación a partir deste período. O comercio de escravos aboliuse polos británicos en 1807. A escravitude nas Bahamas aboliíuse en 1834. Posteriormente, as Bahamas convertéronse nun refuxio para os escravos africanos liberados. Os africanos liberados de barcos de escravos ilegais foron reasentados nas illas pola Mariña Real, mentres que algúns escravos norteamericanos e Seminole escaparon ás Bahamas desde Florida. Incluso se sabía que os bahameños recoñecían a liberdade dos escravos transportados polos barcos doutras nacións que chegaban ás Bahamas. Hoxe os negros bahameses representan o 90% da poboación de 400.516 habitantes.[7]

O país gañou a independencia gobernamental en 1973, liderado por Sir Lynden O. Pindling, con Carlos III como o seu Rei.[7] En termos de produto interior bruto per cápita, as Bahamas é un dos países independentes máis ricos das Américas (seguindo os Estados Unidos e Canadá), cunha economía baseada no turismo e financiamento offshore.[9]

Nome e etimoloxía[editar | editar a fonte]

O nome Bahamas deriva do nome lucaio nome Bahama ('grande illa media superior'), usada polos indíxenas Taínos para a illa de Gran Bahama.[10][11] As guías turísticas adoitan afirmar que nome provén do castelán baja mar xa que gran parte das illas deste arquipélago só son avistables durante a marea baixa ou "baixamar". Existe outra teoría, segundo a cal pode proceder de Guanahani, un nome local de significado incerto.[12]

Atestiguado por primeira vez no c. Mapa de Turín de 1523, Bahama orixinalmente referíase só a Gran Bahama, pero utilizouse inclusive en inglés en 1670.[13] O toponimista Isaac Taylor argumenta que o nome deriva de Bimani (Bimini), que os españois en Haití identificaron con Palombe, un lugar lendario onde as Viaxes de John Mandeville dicían que había unha fonte da xuventude.[14]

Historia[editar | editar a fonte]

A primeira terra na que desembarcou Cristovo Colón no Novo Mundo en 1492 crese que foi na illa de San Salvador, chamada orixinalmente polos arauacos Guanahani, e posteriormente Watling polos británicos, localizada ao sur do arquipélago das Bahamas. Alí, Colón atopou aos amigables arauacos (tamén coñecidos como «lucayos») e intercambiou agasallos con eles. A posterior desaparición dos arauacos e doutros pobos debeuse en gran medida a esta e a posteriores expedicións europeas á rexión.

Desde final do século XV ata o século XVII, España controlou as Bahamas, aínda que as illas, pola súa situación estratéxica na "Ruta do Galeón" (e por formar o arquipélago un auténtico labirinto insular) , paulatinamente foron transformándose en agochos e niños de piratas, bucaneiros, filibusteiros especialmente ingleses. Así no século XVIII, os lealistas británicos que deixaran Nova Inglaterra por mor dos sentimentos anti-británicos trasladáronse ás illas. Debido ao gran número de colonos británicos nas illas, a soberanía do arquipélago traspasouse de España a Reino Unido, e as Bahamas foron declaradas colonia británica en 1783.

En plena Segunda Guerra Mundial, o Duque de Windsor (anteriormente o rei do Reino Unido, Eduardo VIII) é nomeado Gobernador Xeral das Bahamas e viaxou a esas illas en compañía da súa esposa, a duquesa de Windsor, Wallis Simpson en 1940 para exercer ese cargo de Gobernador Xeral ata 1945.

En 1973, os habitantes das Bahamas votaron a favor da independencia e declaráronse independentes do Reino Unido, aínda que permaneceron dentro da Mancomunidade Británica de Nacións (Commonwealth). Desde a súa independencia, as Bahamas prosperaron notablemente grazas ao turismo, á banca internacional e a xestión de investimentos.

Política[editar | editar a fonte]

O monarca británico, Carlos III, é tamén o xefe de estado das Bahamas, pois o país é membro da Commonwealth de Nacións. Está representado nas Bahamas, por un gobernador xeral, designado por el mesmo. O xefe do goberno é o primeiro ministro, polo xeral o líder do partido que gaña as eleccións no parlamento. O parlamento de Bahamas comprende dúas cámaras, o Senado (con 16 membros) e a Asemblea (con 40 membros). As eleccións celébranse cada cinco anos.

Organización territorial[editar | editar a fonte]

As Bahamas son un grupo de preto de 700 atois e caios que se atopan no océano Atlántico occidental fronte ás costas da Florida. A illa máis grande é a illa Andros, situada a uns 240 km ao sueste da Florida. As illas Bimini están ao noroeste. Ao norte sitúase a illa de Gran Bahama, onde se atopa a segunda cidade máis grande do país, Freeport. A illa de Grande Ábaco está á beira, ao leste. A segunda illa máis grande, Gran Inagua, está na parte máis meridional. Nassau é a capital e a cidade máis grande, localizada en Nova Providencia.

As principais illas son:

Illas principais
Nome Superficie
km²
Habitantes
Ábaco 1 681 13 170
Acklins 497 428
Andros 5 957 7 686
Illas Berry 31 709
Bimini 23 1 717
Cat Island 388 1 647
Crooked Island e Long Cay 241 350
Eleuthera 484 7 999
Exuma 290 3 571
Gran Bahama 1 373 46 994
Illa Harbour 8 1 639
Inagua 1 551 969
Long Island 596 2 992
Mayaguana 285 259
Nova Providencia 207 210 832
Illa Ragged 36 72
Rum Cay 78 80
San Salvador 163 970
Spanish Wells 26 1 527

A maioría do país é plano aínda que as illas teñen unha costa moi irregular. O punto máis alto do país é o monte Alvernia, de 63 metros, situado na illa de Alvernia.

Os distritos das Bahamas proporcionan un sistema de goberno local en todas os lugares de Bahamas agás Nova Providencia (que ten o 70 por cento da poboación nacional), cuxos asuntos son xestionados directamente polo goberno central. En 1996, o Parlamento das Bahamas aprobou a "Lei do goberno local" para facilitar o establecemento de administradores das illas familiares, distritos de goberno local, conselleiros locais de distrito e comités locais das cidades para as distintas comunidades insulares. O obxectivo xeral deste acto é permitir aos distintos líderes electos gobernar e supervisar os asuntos dos seus respectivos distritos sen a interferencia do goberno central. En total, hai 32 distritos, con eleccións cada cinco anos. Hai 110 concelleiros e 281 membros do comité municipal elixidos para representar os distintos distritos.

Cada concelleiro ou membro da comisión municipal é responsable da correcta utilización dos fondos públicos para o mantemento e desenvolvemento da súa circunscrición.

Os distritos distintos de Nova Providencia son os seguintes:

Distritos das Bahamas.
CIA map of the Bahamas.png
  1. Acklins
  2. Illas Berry
  3. Bimini
  4. Black Point
  5. Illa Cat
  6. Ábaco Central
  7. Andros Central
  8. Eleuthera Central
  9. Freeport
  10. Crooked
  11. East Grand Bahama
  12. Exuma
  13. Cayo Grande
  14. Illa Harbour
  15. Hope Town
  16. Inagua
  17. Illa Longa
  18. Caio Mangrove
  19. Mayaguana
  20. Illa de Moore
  21. Ábaco Norte
  22. Andros Norte
  23. Eleuthera Norte
  24. Illa Ragged
  25. Cayo Rum
  26. San Salvador
  27. Ábaco Sur
  28. Andros Sur
  29. Eleuthera Sur
  30. Spanish Wells
  31. West Grand Bahama
  32. Nova Providencia*
  • No mapa aparece coas siglas NP.

Clima[editar | editar a fonte]

Praia en Emerald Bay, Great Exuma, Bahamas.

O clima das Bahamas é entre tropical e subtropical, estando moderado polo influxo das augas da corrente do Golfo, sobre todo no inverno. Estas illas, como todo o Caribe, sofren o azoute dos furacáns, cuxa tempada dura desde final do verán ata últimos do outono. O furacán «Andrew» golpeou as illas setentrionais en 1992, o «Floyd» case todas en 1999, e o «Frances», en 2004, é considerado como un dos peores.

Economía[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Economía das Bahamas.

Bahamas é unha das nacións máis estables e economicamente desenvolvidas do Caribe. A súa economía baséase sobre todo no turismo e no sector financeiro, que se benefician da súa condición de paraíso fiscal. O turismo representa algo máis da metade da súa economía. A industria e a agricultura, doutra banda, só representan un dez por cento.

A renda per cápita estímase para o ano 2006 en US$ 21 300. A unidade monetaria do país é o dólar das Bahamas.

Demografía[editar | editar a fonte]

Poboación en miles, desde 1960 a 2010.

A maioría dos bahameses son negros (85%), sendo os brancos a principal minoría (10%). O idioma oficial é o inglés, falado por case todo a poboación, aínda que popularmente fálase o «patois». Un número pequeno de inmigrantes haitianos falan crioulo (creole). O castelán, é falado na súa maioría por inmigrantes cubanos e estadounidenses de orixe hispana.

Bahamas é un país moi relixioso. O cristianismo é a principal relixión, predominando as confesións protestantes como os baptistas, seguidos dos anglicanos. Os católicos son o 19% da poboación. Cultos sincréticos como o obeah, parecido ao vodú, son practicados por algunhas persoas.

Cultura[editar | editar a fonte]

Festas
Datas Nome en galego Nome local (inglés)
1 de xaneiro Novo Ano New Year's Day
Primeiro venres en xuño Día do Traballo Labour Day
10 de xullo Día da Independencia Independence Day
Primeiro luns en agosto Día da Emancipación ou Kadooment Emancipation or Kadooment Day
12 de outubro Día do Descubrimento de América Discovery Day
25 de decembro Día de Nadal Christmas Day
26 de decembro Día de San Esteban Boxing Day

Deporte[editar | editar a fonte]

En xullo realízase o torneo de pesca máis importante das illas, onde os habitantes máis destros neste deporte asombran aos turistas coa súa rapidez e precisión. Tamén en setembro se realizan torneos de música e baile, onde se pon a proba os magníficos golpes da música afro e os seus míticos bailes.

Bahamas fai parte da Federación Internacional do Fútbol Asociado (FIFA), participando o seu equipo en torneos internacionais a nivel mundial, aínda que non con moita sorte.

Coa beleza da paisaxe, e os seus marabillosos corais, o mergullo e o snorkell son os deportes máis practicados. Pero ademais realízanse toda clase de deportes náuticos. Para sentirse máis protexido e seguro, os nativos, préstanse como guías tanto nas profundidades como nas Illas.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Pan American Health Organization (ed.). "•GENERAL SITUATION AND TRENDS". Arquivado dende o orixinal o 27 de abril de 2014. Consultado o 13 de febreiro de 2019. 
  2. Evangelical Association of the Caribbean (ed.). "Mission to Long Island in the Bahamas". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 13 de febreiro de 2019. 
  3. "1973: Bahamas' sun sets on British Empire". BBC News. 9 de xullo de 1973. Consultado o 1 de maio de 2009. 
  4. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para bahamés.
  5. Official government website. "The Constitution". Consultado o 29 de maio de 2017. 
  6. Ethnologue (ed.). "Bahamas". 
  7. 7,0 7,1 7,2 Modelo:Cite CIA World Factbook
  8. "History of The Bahamas". Arquivado dende o orixinal o 11 de xuño de 2022. Consultado o 4 de xuño de 2022. 
  9. Country Comparison :: GDP – per capita (PPP) Arquivado 23 de abril de 2015 en Wayback Machine.. CIA World Factbook.
  10. Ahrens, Wolfgang P. (2016). "Naming the Bahamas Islands: History and Folk Etymology". En Hough, Carole; Izdebska, Daria. 'Names and Their Environment': Proceedings of the 25th International Congress of Onomastic Sciences: Glasgow, 25–29 August 2014, Volume 1: Keynote Lectures: Toponomastics I (PDF). University of Glasgow. p. 47. ISBN 978-0-85261-947-6. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 1 de abril de 2022. Consultado o 10 de xullo de 2022. 
  11. Granberry, Julian; Vescelius, Gary (2004). Languages of the Pre-Columbian Antilles. University of Alabama Press. p. 85. ISBN 0-8173-1416-4. 
  12. Harper, Douglas. "bahamas". Online Etymology Dictionary.
  13. Allsopp, Richard, ed. (2003). Dictionary of Caribbean English Usage. Kingston, Jamaica: University of the West Indies Press. p. 70. ISBN 976-640-145-4. 
  14. Taylor, Isaac (1898). Names and Their Histories; a Handbook of Historical Geography and Topographical Nomenclature. London: Rivingtons. p. 58.  Parámetro descoñecido |url-access= ignorado (Axuda)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]