Saint Barthélemy (francés:Saint-Barthélemy, [sɛ̃ baʁtelemi]), oficialmente a Collectivité territoriale de Saint-Barthélemy,[1] é unha colectividade de ultramar de Francia[2] no Caribe. Adoitase abreviar como St-Barth en francés, e St. Barts en inglés.[3] A illa atópase a uns 30 km. ao sur da illa caribeña Saint Martin,[4] e está ao nordeste das illas holandesas de Saba , Santo Eustaquio e o país independente de Saint Kitts e Nevis.
Saint Barthélemy foi durante moitos anos unha comuna francesa que formaba parte de Guadalupe, que é unha rexión e departamento de ultramar de Francia. En 2003 a illa votou a favor da secesión de Guadalupe para formar unha colectividade de ultramar (collectivité d'outre-mer, abreviada como COM) de Francia. A colectividade é un dos catro territorios entre as Illas de Sotavento no nordeste do Caribe que compoñen as Antillas francesas, xunto coa Saint Martin, Guadalupe (200 km. ao sueste) e Martinica.
Saint Barthélemy, unha illa volcánica totalmente rodeada por arrecifes pouco profundos, ten unha superficie de 25 km² incluíndo os illotes deshabitados periféricos. 21 km² sen os illotes periféricos.[5] e unha poboación de 9.961 habitantes no censo de xaneiro de 2017.[6] A súa capital é Gustavia,[7] que tamén contén o porto principal. É a única illa do Caribe que foi unha colonia sueca durante un período de tempo significativo (antes do final das Guerras napoleónicas, Guadalupe pasou baixo o dominio sueco durante un ano antes do Tratado de París). Mantívose así durante case un século antes de que volvese ao dominio francés despois dun referendo. O simbolismo do Escudo de Suecia, as Tres Coroas, aínda aparece no escudo de armas da illa. A lingua, a cociña e a cultura, porén, son claramente francesas.[Cómpre referencia] A illa é un destino turístico popular durante a tempada de vacacións de inverno, orientado ao alto fin, mercado turístico de luxo.
En verde (con letras vermellas) están os ex compoñentes da rexión de Guadalupe / departamento entre as Illas de Sotavento, incluíndo Saint-Barthélemy, antes de febreiro de 2007.
Os indios caribes chamábana Ouanalao. Na segunda viaxe de Cristovo Colón chegou a ela, e deulle o nome do seu irmán, Bartolomé. O capitán francés Lonvilliers de Poincy ocupou a illa en 1648 e entre 1651 e 1665 foi propiedade da Orde de Malta. Máis tarde chegaron os primeiros colonos, principalmente normandos e bretóns. O clima seco e a xeografía rochosa non permitiron o cultivo da cana de azucre como noutras illas caribeñas, polo que non houbo un ingreso masivo de escravos. Si, en cambio, serviu de base para incursións piratas.
Foi posesión francesa desde aquel entón, coa excepción de case un século de dominio sueco entre 1785 e 1877, o que se reflicte no nome da súa principal localidade, Gustavia, chamada así en homenaxe a Gustavo III de Suecia. Gustavia foi convertida polos suecos en porto libre, o que asegurou a prosperidade da illa no século XIX. Os franceses cederan a illa a cambio de dereitos portuarios en Gotemburgo; recuperárona o 10 de agosto de 1877 mediante o pago de 80.000 francos.
O 6 de decembro de 2003 os seus habitantes votaron por converterse nun territorio separado de Guadalupe, xunto á parte francesa de San Martiño. O 22 de febreiro do 2007 a Illa de Saint-Barthélemy, xunto coa Parte Francesa da Illa de San Martiño convertéronse en Colectividade Territorial, segregándose do Departamento de Ultramar de Guadalupe
Nota: Este gráfico xerouse automaticamente a partir de datos recollidos de Wikidata. Se precisa cambiar ou actualizar algún dos datos, fágao no propio Wikidata.
↑"Saint Barthelemy: People and Society". The World Factbook. Central Intelligence Agency. 13 September 2012. Arquivado dende o orixinal o 13 de xaneiro de 2021. Consultado o 19 de novembro de 2012.
.svg?lang=gl)
