Suriname

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
República de Suriname
Republiek Suriname
Bandeira de Suriname
Escudo de Suriname
Bandeira Escudo
Suriname (orthographic projection).svg
Lema: Iustitia - Pietas - Fides
(Galego: «Xustiza - Piedade - Lealdade»)
Himno: God zij met ons Suriname
Capital Paramaribo
 • Poboación 222 843 (1996)
Cidade máis poboada Paramaribo
Linguas oficiais Holandés
Forma de goberno República
Dési Bouterse
Robert Ameerali
Independencia dos Países Baixos 25 de novembro de 1975
Superficie Posto 90º
 • Total 163 270 km² km²
 • % auga 1,1%
Fronteiras 1 707 km
Costas 386 km
Poboación Posto 163º
 • Total (2007) 492 829[1] hab.
 • Densidade 3 hab./km²
PIB (nominal)
 • Total n/d
 • per cápita n/d
PIB (PPA) Posto 161º
 • Total (2005) $2 812 millóns US$
 • per cápita 6 025 US$
Moeda Dólar surinamés (SRD)
IDH (2006) 0,759 (89º) – medio
Xentilicio surinamés, -esa
Fuso horario UTC-4
 • Horario de verán UTC-4
Dominio de Internet .sr
Prefixo telefónico +597
Prefixo radiofónico PZA-PZZ
Código ISO 740 SUR SR
Membro de: CSN, CARICOM, OEA, ONU

Suriname[2][3] (nome oficial: Republiek Suriname) é un país de América do Sur, limitado ao norte polo océano Atlántico, ao este por Güiana Francesa, ao sur polo Brasil e ao oeste por Güiana. Área: 163.265 km². Capital: Paramaribo. As cidades máis poboadas son Paramaribo, Nieuw Nickerie e Meerzorg. O seu clima é quente e húmido.

Historia[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Historia do Suriname.

Aínda que mercadores neerlandeses estableceran varias colonias na rexión da Güiana antes, os holandeses non tomaron posesión do que é hoxe o Surinam ata ao Tratado de Breda, que marcou o fin da Segunda Guerra Anglo-Holandesa.

Despois de se tornar nunha parte autónoma do Reino dos Países Baixos en 1954, o Surinam conseguiu a independencia en 1975. Un réxime militar dirixido por Desi Bouterse gobernou o país na década de 1980 ata que a democracia foi restablecida en 1988.

Política[editar | editar a fonte]

Surinam ten unha democracia baseada na constitución de 1987. O poder lexislativo do goberno é exercido pola Asemblea Nacional, constituída de 51 membros. Estes membros son electos cada cinco anos.

A Asemblea Nacional elixe ao presidente, cabeza do poder executivo, por maioría de 2/3. Se ningún candidato consegue tal maioría, o presidente é elixido pola Asemblea do Pobo, unha institución de 340 membros consistente da Asemblea Nacional e Representativos rexionais.

Subdivisións[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Subdivisións de Suriname.

Xeografía[editar | editar a fonte]

Mapa de Surinam.

Surinam, o país máis pequeno de Sudamérica, está situado sobre o escudo da Güiana, o punto máis alto é Julianatop (1.286 m sobre o nivel do mar). A terra pode ser artificialmente dividida en dúas partes. A norte, área costeira foi cultivada, e a maior parte da poboación vive alí. A parte sur consiste en selva húmida tropical escasamente habitada.

Xa que está próximo ao ecuador, o clima de Surinam é tropical, e as temperaturas non varían moito durante o ano. O ano ten dúas estacións chuviosas, de decembro a principios de febreiro e de fins de abril a mediados de Agosto. No nordés do país atópase o W.J. van Blommesteinmeer, un lago declarado reserva.

Por ter fronteira coa Güiana Francesa, Surinam limita coa Unión Europea.

Economía[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Economía de Suriname.

A súa economía baséase na exportación de aluminio e alumina, camarón, arroz, banana e petróleo. É moi dependente doutros países. Os seus principais socios de comercio son os Países Baixos, os Estados Unidos e países no Caribe.

Está baseada na produción de aluminio que representa aproximadamente o 15% do PIB e dous terzos das exportacións totais. Os problemas económicos do país son graves, debido á forte dependencia do comercio exterior en dous sectores que manteñen desde 2000 bruscos cambios de prezos no mercado internacional: xunto ao aluminio, o petróleo. Isto deriva en modificacións moi notables de PIB, taxa de desemprego, débeda externa e inflación dun ano a outro.

Os plans iniciados en 2001 para reordenar o sistema económico, abrir un proceso de liberalización e mellorar a estrutura produtiva tiveron efectos moi pobres. Algunhas empresas estadounidenses e españolas realizan novas prospeccións e explotacións petrolíferas que están dando bos resultados. Igualmente, o país dispón de importantes reservas mineiras de ouro e bauxita.

Demografía[editar | editar a fonte]

Evolución da poboación entre 1961 e 2003.

A poboación de Surinam está conformada de moitos grupos. A maior deles son os "Hindustani", descendentes de inmigrantes do Século XIX da India, cerca do 37% da poboación. Os "criolleros", mestura de branco e negro representan o 31%, mentres que os Javaneses ("importaron" das ex Indias Orientais Holandesas) e "Maroons" (descendentes de escravos escapados africanos) fan o 15 e 10 % respectivamente. O resto está formado por indios, chineses e brancos.

Debido ao gran número de grupos étnicos no país, non hai unha relixión maioritaria. O cristianismo (44%) (católicos 21,6% e protestantes 18%), o hinduísmo (26%) e o islam (18,6%) son as relixións predominantes.

O neerlandés é a lingua oficial de Suriname. Os surinameños tamén falan as súas propias linguas: Sranang tongo (tamén coñecido como surinameño), javanés e outras. Os caribes e arauacos nativos do lugar falan os seus propios idiomas, como tamén os maroons, aucan e saramacán. Ademais úsanse amplamente o español e o inglés, especialmente en tendas e establecementos orientados ao turismo.

A gran maioría da poboación reside en Paramaribo ou na costa. Hai unha significativa poboación surinameña nos Países Baixos

Cultura[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Cultura de Suriname.

Debido á mestura de grupos de poboación, a cultura de Surinam é moi diversa. A cultura predominante é unha mestura de elementos neerlandeses, indonesios e indíxenas.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Algemeen Bureau voor de Statistiek in Suriname
  2. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para surinamés.
  3. López Martínez, María Cruz (2005). Gran dicionario século 21 da lingua galega. Editorial Galaxia. p. 1445. ISBN 9788482893419. 
Commons
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Suriname Modificar a ligazón no Wikidata