Gran Bahama

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Gran Bahama
Vista da illa
Grand bahama.jpg
Datos
Capital Freeport
País Bahamas
Localización Océano Atlántico
Arquipélago
Linguas
Poboación (2007) 75.000 hab.
Superficie 1.373 km²
Densidade
Coordenadas 26°39′N 78°19′W / 26.650°N 78.317°W / 26.650; -78.317
Maior Altura
Localización
Localización  da illa

Gran Bahama é unha das illas máis ao norte das Bahamas. Atópase a 90 km da costa de Florida, Estados Unidos.

Despois de que Cristovo Colón a descubrise en 1492 a Gran Bahama foi reclamada por España dándoselle o nome de Gran Bajamar do que logo derivaría a denominación de todo o arquipélago.

Os españois desinteresáronse pola illa tras escravizar aos habitantes nativos de etnia Lucayan polo que, en 1670 Reino Unido reclamou para si as illas.

A illa permaneceu pouco desenvolvida ata o boom económico provocado pola Guerra Civil Americana, cando se converteu en base de operacións para os Estados Confederados. Outro segundo boom económico chegou coa promulgación da Lei Seca en Estados Unidos.

West End, a cidade máis occidental da illa foi o seu capital durante moito tempo.

McLeans Town atópase na cara oposta da illa e conéctase coa illa de Ábaco a través dunha liña de ferry que fai o traxecto en aproximadamente media hora.

En 1955, Wallace Groves, un banqueiro do Estado de Virxinia, acordou co Goberno de Bahamas a construción da cidade de Freeport, a cal creceu ata converterse na segunda cidade máis poboada de todo o país. A economía baséase actualmente na industria do turismo.