Lingua taína

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Taíno
Falado en: Bahamas, Cuba, República Dominicana, Haití, Xamaica, Porto Rico, Turks e Caicos
Rexións: Caribe
Extinción: século XVI[1]
Familia: Americana
 Arauaco
  Setentrional
   Te-arauacas
    Taíno
Códigos de lingua
ISO 639-1: --
ISO 639-2: ---
ISO 639-3: tnq
     Taíno ciboney

O taíno[2] é unha lingua extinta da familia arauaca falada historicamente polo pobo taíno do Caribe. No tempo da chegada dos colonizadores españois, era a principal lingua do Caribe. O taíno clásico (ou propiamente taíno) era a lingua nativa no norte das Antillas, en Porto Rico, en Turks e Caicos e a maioría da Española, e estaba a estenderse en Cuba. O ciboney está sen documentar, pero as fontes coloniais suxiren que eran un dialecto do taíno que se falaba na parte occidental da Española, nas Bahamas, Xamaica e na maioría de Cuba.

A finais do século XV, o taíno desprazara as linguas anteriores agás no oeste de Cuba e nalgúns lugares da Española. Coa colonización española, a cultura taína esmoreceu e a lingua foi subtituída polo castelán e outras linguas europeas. Extinguiuse en cen anos despois do contacto.[1] A lingua puido ter sobrevivido nalgúns lugares illados do Caribe até o século XIX.[3] Como a primeira lingua nativa coa que os europeos se encontraron no Novo Mundo, é a principal fonte de novas palabras americanas incorporadas ás linguas europeas.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Alexandra Aikhenvald (2012) Languages of the Amazon, Oxford University Press
  2. Definición de taíno, -na no Dicionario de Galego.
  3. Reyes, David (2004). "The Origin and Survival of the Taíno Language" (PDF). Issues in Caribbean Amerindian Studies 5 (2). Consultado o 19 de febreiro de 2017.