Santa Lucía, Caribe

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Santa Lucía
Saint Lucia
Bandeira de Santa Lucía
Escudo de Santa Lucía
Bandeira Escudo
LocationSaintLucia.png
Lema: A Terra, A Xente, A Luz
Himno: Fillos e fillas de Santa Lucía]
Capital Castries
 • Poboación 11 377 (2001)
Cidade máis poboada Castries
Linguas oficiais Crioulo francés, inglés, español
Forma de goberno Monarquía constitucional
S.M. Isabel II
Pearlette Louisy
John Compton
Independencia do Reino Unido 22 de febreiro de 1979
Superficie Posto 194º
 • Total 616 km²
 • % auga 1,6
Fronteiras 0 km
Costas 158 km
Poboación Posto 176º
 • Total (2014) 183 600 hab.
 • Densidade 298 hab./km²
PIB (nominal)
 • Total n/d
 • per cápita n/d
PIB (PPA) Posto 173º
 • Total (2005) 985 millóns US$
 • per cápita 5 516 US$
Moeda Dólar Caribe-Leste (EC$, XCD)
IDH (2006) 0,790 (71º) – medio
Xentilicio n/d
Fuso horario UTC -4
 • Horario de verán Non aplica
Dominio de Internet .lc
Prefixo telefónico +1-758
Prefixo radiofónico J6A-J6Z
Código ISO 662 / LCA / LC
Membro de: Commonwealth, CARICOM, ONU, OECS, OEA

Santa Lucía (Saint Lucia, en inglés) é un pequeno país situado ao norte de San Vicente e Granadinas e ao sur da illa da Martinica, no Mar Caribe. É membro da Comunidade do Caribe, da Organización de Estados Americanos e da Mancomunidade Británica de Nacións.

Historia[editar | editar a fonte]

Os primeiros poboadores indíxenas chegaron provenientes de Sudamérica ao redor do século III pero co tempo foron asimilados pola tribo dos caribes. Dada a conveniencia do seu porto en Castries, a illa foi disputada constantemente entre o século XVI e o XVII, cambiando de mans polo menos catorce veces entre o goberno de Francia e o do Reino Unido, sendo este último quen obtivo a posesión definitiva o ano de 1814. En 1967 a coroa británica outorgoulle á illa maior autonomía para administrar os seus asuntos internos e finalmente o 22 de febreiro de 1979 obtivo a independencia.

Política e goberno[editar | editar a fonte]

Santa Lucía é un país independente pero mantén ao monarca do Reino Unido como o seu soberano e xefe de estado, quen á súa vez designa un Gobernador Xeral para desempeñar os labores que lle corresponderían ao monarca, as cales adoitan ser soamente simbólicas. O xefe do Goberno é o Primeiro Ministro, quen é o presidente do partido que máis votos obtén nas eleccións lexislativas. O parlamento é bicameral e consiste nunha cámara baixa con 17 membros electos para un período de 5 anos e un Senado de 11 integrantes, todos seleccionados polo Gobernador Xeral de acordo á proposta dos partidos máis populares e da sociedade civil. O poder xudicial é encabezado pola Suprema Corte do Caribe Oriental, cuxa xurisdición estender non só a Santa Lucía senón a Anguila, Antiga e Barbuda, as Illas Virxes Británicas, Dominica, Granada, Montserrat, Saint Kitts e Nevis e San Vicente e as Granadinas. Os principais partidos políticos son o Partido Laborista de Santa Lucía, o Partido Unido dos Traballadores e a Alianza Nacional.

Organización político-administrativa[editar | editar a fonte]

Santa Lucía divídese en once rexións administrativas:

  1. Anse la Raye Quarter
  2. Canaries Quarter
  3. Castries
  4. Choiseul
  5. Dauphin Quarter
  6. Dennery Quarter
  7. Gros Islet Quarter
  8. Laborie Quarter
  9. Micoud Quarter
  10. Soufrière Quarter
  11. Vieux Fort Quarter
Sainte-Lucie - districts numérotés.png
Mapa de Santa Lucía

Xeografía[editar | editar a fonte]

Santa Lucía é unha illa volcánica con 158 quilómetros de costa. O seu punto máis alto é o Monte Gimie que se alza 950 metros sobre o nivel do mar, pero as súas montañas máis famosas son as montañas Pitons cuxas siluetas son representativas da rexión e serviron de inspiración para o deseño da súa bandeira. A cidade máis grande é a capital, Castries, onde reside máis dun terzo da poboación. Outras cidades relativamente importantes son Soufriere, onde se sitúan algúns mananciais e emanacións sulfurosas do volcán Qualibou e Vieux Fort, onde se sitúa o aeroporto internacional. O clima é tropical e a tempada de choiva inicia en maio e termina no mes de agosto. Aínda que existen algúns problemas de deforestación e erosión ao norte da illa, a súa principal continxencia adoitan ser os furacáns que azoutan anualmente as illas do Mar Caribe.

Economía[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Economía de Santa Lucía.
As montañas Pitons desde Soufriere

A economía do país depende en gran parte do cultivo de plátanos. Con todo, os cambios no réxime de importacións da Unión Europea e a crecente competencia dos produtores América Latina forzaron a diversificación. En anos recentes a industria do turismo e as finanzas internacionais adquiriron un papel preponderante na composición da súa Produto Interno Bruto e agora case o 73% do mesmo é xerado pola industria de servizos (2002). O seu sector de manufactura, aínda que menos importante, é un dos máis diversificados do Caribe Oriental. Os principais produtos de exportación da illa son o plátano e algúns produtos téxtiles que vende ao Reino Unido e aos Estados Unidos por un monto próximo aos USD $30 millóns, case a metade das súas exportacións totais. Debido ás condicións xeográficas e demográficas da illa, gran parte dos seus insumos son importados, sendo os seus principais provedores Brasil (41,7 %), Estados Unidos (21,4 %) e Trinidad e Tobago (11,9 %).

Demografía[editar | editar a fonte]

A illa de Santa Lucía é habitada por máis de 162 mil persoas, das cales case a totalidade son de raza negra (90%), cunha minoría mixta e só o 1% de raza branca. O 90% da poboación é católica e case o 33% do total non sabe ler nin escribir. A idade media son 24 anos e a esperanza de vida é de 73 anos en media.

Cultura[editar | editar a fonte]

A cultura de Santa Lucía ten fortes influencias africanas, produto da inmigración e o comercio de escravos que historicamente padeceu a illa. O idioma oficial é o inglés pero tamén se falan o kweyol e algunhas linguas crioulas derivadas do francés en gran medida. De feito, é común escoitar os servizos de noticias e os discursos políticos nese idioma, o cal comparte coa illa de Dominica. Existen nove estacións de radio, seis das cales transmiten en Frecuencia Modulada e tres en amplitude modulada. Ten tres canles de televisión, dos cales un é comunitario. No ano 2000 existían quince provedores de internet a nivel nacional pero só brindaban servizo a tres mil persoas. Aínda que a nación é nova e con moitas carencias algúns cidadáns destacáronse no campo das artes ou as ciencias a nivel mundial como é o caso de Derek Walcott, Premio Nobel de Literatura en 1992 e Arthur Lewis, Premio Nobel de Economía en 1979.

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Santa Lucía, Caribe