Victoriano García Martí

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Victoriano García Martí
Victoriano García Martí 1932.jpg
Victoriano García Martí, retrato en Vida Gallega, 1932.
Nacemento1881
Lugar de nacementoA Pobra do Caramiñal
Falecemento7 de xullo de 1966
Lugar de falecementoSantiago de Compostela
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónescritor
Na rede
Dialnet: 3382084
editar datos en Wikidata ]

Victoriano García Martí, nado na Pobra do Caramiñal en 1881 e finado en Santiago de Compostela o 7 de xullo de 1966, foi un sociólogo e escritor galego en lingua castelá.[1]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Descendente de cataláns afincados en Galicia e fillo de médico,[2] fixo prácticas no despacho de Eduardo Dato, licenciándose en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e doutoradose en Madrid. Obtivo unha pensión para realizar estudos de socioloxía na Universidade da Sorbona con Émile Durkheim e Henri Bergson. En París relacionouse con mademoiselle Lutoslawsky e Sofía Casanova. Dedicouse á actividade xornalística, comezando a publicar as súas obras. Colaborou en El Liberal co pseudónimo El Duque de Él e noutros xornais como Noticiero de Vigo, Eco de Galicia, Ultreya, Lar, Airiños, Galicia en Madrid, Mundo Gallego, Alfar e Boletín da Real Academia Galega. En 1965 foi nomeado membro correspondente da Real Academia Española e tamén foi correspondente e membro de honra da Real Academia Galega.[3]

Victoriano García Martí 1921 secretario del Ateneo. Blanco y Negro.jpg

Pouco antes de morrer residiu en Santiago de Compostela e na Pobra do Caramiñal.

Obra[editar | editar a fonte]

Selección:

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Del mundo interior, 1911.
  • Del vivir heroico, 1921.
  • Verdades sentimentales, 1921.
  • Caracteres de la vida social y mundana, 1921
  • Lugares de devoción y belleza. Impresiones de Galicia, 1922.
  • De la felicidad, 1924, con prólogo de Valle-Inclán.
  • Del vivir heroico y del mundo interior, 1925.
  • Una punta de Europa, 1927, con prólogo de Ortega y Gasset.
  • De la zona atlántica, 1934.
  • La voluntad y el destino, 1942.
  • Don Quijote y su mejor camino, 1948.
  • Galicia, la esquina verde, 1954.

Narrativa[editar | editar a fonte]

Don Severo Carballo, ed. de 1991.
  • La sonrisa de un espíritu, 1911.
  • Don Severo Carballo, 1917.
  • La tragedia del caballero de Santiago, 1930.
  • A través de la vida, 1936, con prólogo de Gabriel Alomar.
  • Tres narraciones gallegas, 1950.

Teatro[editar | editar a fonte]

  • La tragedia de todos, 1928.
  • La voz de los mitos, 1941.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]