Joaquim Santos Júnior

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Joaquim Santos Júnior
Nacemento22 de maio de 1901 e 1901
Lugar de nacementoVila Frescainha
Falecemento12 de marzo de 1990 e 1990
Lugar de falecementoÁguas Santas
NacionalidadePortugal
Alma máterUniversidade do Porto
Ocupaciónantropólogo
editar datos en Wikidata ]

Joaquim Rodrigues dos Santos Júnior, coñecido como Joaquim Santos Júnior ou só como Santos Júnior, nado en Barcelos en 1901 e finado en Maia en 1990, foi un profesor universitario e investigador portugués.

Biografía[editar | editar a fonte]

Traxectoria profesional[editar | editar a fonte]

Licenciouse en Ciencias Histórico-Naturais na Facultade de Ciencias da Universidade do Porto e en Medicina en 1932. Exerceu a medicina durante moi pouco tempo, téndose dedicado ao ensino e á investigación. Foi nomeado axudante da cátedra de Antropoloxía en 1932 e doutorouse en 1944, facendo o exame de Profesor Extraordinario en 1948. Entre 1936 e 1956 realizou varias misións de investigación en Mozambique, labor pioneira pola que segue a ser lembrado.

Nunha das diversas misións de estudo antropolóxico a África, entre os anos 1936 e 1948, cando quería cazar unha rara bolboreta, sufriu unha grave caída que lle provocou certa xordeira, polo que comezou a utilizar un audiófono, ademais dunha incapacidade permanente nunha perna, que o obrigaba a camiñar apoiado nun bastón.

Mantivo unha continuada relación con Galiza e unha extensa correspondencia con intelectuais galegos da súa época, como Florentino López Cuevillas, Xaquín Lorenzo, Antón Fraguas, Xosé Filgueira Valverde, Vicente Risco ou Fermín Bouza-Brey (a quen parafraseou e dedicou a súa obra Paremiologia jurídica galaico-portuguesa[1]) tanto na Segunda República como despois durante o franquismo.[2]

Foi membro do Seminario de Estudos Galegos e académico de honra da Real Academia Galega,[3]

Obra[editar | editar a fonte]

Discípulo e continuador de Mendes Correia, foi director do Instituto de Antropoloxía da Universidade do Porto, que leva o nome daquel profesor. Ten publicados ducias de artigos académicos e varios traballos sobre Antropoloxía, Etnografía, Prehistoria e Zooloxía en particular. Algúns destes artigos tiveron lugar na cidade de Maia, destacando o descubrimento e as primeiras referencias, tanto en Portugal como no estranxeiro, á Pedra Partida de Ardegães, que contén, por unha banda, inscricións admitidas como prehistóricas. En Caldas Santas de Carvalhelhos, balneario que frecuentaba con relativa asiduidade, para descanso e tratamento e onde era amigo do seu director clínico, Augusto Gonçalves Moreno, a quen coñecera na Facultade de Medicina, descubriu un castro romano cuxas escavacións dirixiu persoalmente iniciándoas pola súa conta e só despois obtendo unha pequena subvención do Estado.[Cómpre referencia]

Sociedades[editar | editar a fonte]

Foi membro distinguido da Sociedade Portuguesa de Antropoloxía e Etnoloxía, da Sociedade de Xeografía de Lisboa, da Asociación Portuguesa de Arqueólogos, da Sociedade Martins Sarmento, do Seminario de Estudos Galegos, da Real Academia Galega, do Institut International d'Anthropologie e da Société Etnographique de Paris.

Morte[editar | editar a fonte]

Morreu en 1990, en Águas Santas, no concello de Maia, na casa na que sempre viviu cando estaba en Portugal. Foi un profesor esixente e unha personalidade notábel que sempre destacou pola súa sinxeleza e simpatía unidas a unha sólida cultura. O seu nome figura na lista de colaboradores da revista Feira da Ladra [4] (1929-1943)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Paremiologia; Santos Júnior" (PDF). revistataeonline.weebly.com. Consultado o 22 de maio de 2022. 
  2. "Santos Júnior e os Intelectuais Galegos". www.academiagalega.org (en portugués). Consultado o 2022-05-22. 
  3. "De honra". Real Academia Galega. Consultado o 2022-05-22. 
  4. "Feira da ladra : revista mensal ilustrada (1929-1942), Tomo IX" (PDF). pp. 204–206. Consultado o 24 de febreiro de 2015. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]