Emilio de Villota

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Emilio de Villota
Carreira na Fórmula 1
Nacionalidade España
Anos en activo 5 (19761978, 19811982)
Escudería(s) RAM, McLaren non oficial, Williams non oficial, March
Grandes Premios disputados 15 (2 saídas)
Campionatos 0
Vitorias 0
Podios 0
Pole positions 0
Voltas rápidas 0
Primeiro GP Gran Premio de España de 1976
Derradeiro GP Gran Premio dos Países Baixos de 1982


Emilio de Villota Ruíz nado en Madrid, España o 26 de xullo de 1946 é un expiloto de carreiras español. Participou en 15 Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula 1 entre 1976 e 1982, cualificando só en dúas. Participou na maior parte das carreiras do Gran Premio de España entre 1976 e 1982 e converteuse nunha forza importante no breve Campionato Aurora AFX de Fórmula 1 para coches de Fórmula 1, gañando título en 1980.[1][2]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Camión de Emilio de Villota.

Villota chegou por primeira vez á escena deportiva internacional en 1972, cando correu cun SEAT 124 SC, nas 4 Horas do Jarama, unha rolda do European Touring Car Championship [ETCC]. Nun coche presentado pola Scuderia Filipinetti, foi co-pilotado por H. Hengstenberg ao 15º lugar da xeral. De Villota non volvería ao deporte motor internacional ata 1975, cando volveu a correr no ETCC, esta vez nun Ford Capri RS 2600, esta vez axudado por Jorge de Bagration. O dúo non terminou no Trofeo de Zandvoort, disputado no Circuíto Park Zandvoort. Con todo, cando a parella española uniuse a Nicha Cabral, para a súa carreira en casa, nas 4 Horas do Jarama, terminaron en segundo lugar, aínda que a cinco voltas do gañador.[3][4]

Valéndose dunha regulamentación que por entón permitía a participación de pilotos privados que puidesen adquirir un monopraza regulamentario e competindo á marxe das escuderías oficiais e do campionato de construtores, Emilio debutou na F1 aos mandos dun Brabham con motor Ford, comprado ao efecto de poder participar no Gran Premio de España de 1976. O regulamento obrigaba a superar unha precualificación con carácter eliminatorio e unha cualificación o sábado, tamén con carácter eliminatorio e que á súa vez definía a orde na grella de saída. De Villota non conseguiu clasificarse.

De Villota volveu a Inglaterra para o comezo da seguinte tempada, unha vez máis competindo para Lyncar que agora presentábase baixo o nome de Iberia Airlines, gañando a carreira de abertura das 1977 Shellsport G8 International Series, en Mallory Park. Con todo, logo de apenas catro carreiras, De Villota abandonou a serie pola F1.[5][6]

En 1977 o piloto desenvolveu un proxecto máis ambicioso que o convertería no quinto español en participar na Fórmula 1, logo de Alfonso de Portago Alex Soler-Roig Antonio Creus e Paco Godia. Baixo patrocinio principal de Iberia, Emilio liderou a estrutura dun modesto equipo privado que con licenza de "concursante internacional" e baixo a denominación de Iberia Airlines F1 disputou 7 grandes premios da tempada europea. Tratábase dunha escudería privada que non competía no campionato de construtores, tan só competía no de pilotos, e contaba con medios bastante escasos; un camión para desprazar o monopraza e os recambios e un Ford prestado por Ford España no que se desprazaban os membros do persoal, conformada por seis persoas, incluíndo ao propio Emilio. Para o proxecto Iberia, adquiriu un McLaren M23 con motor Ford-Cosworth DFV, pintado coas cores dos patrocinadores do equipo. Aos mandos dese monopraza logrou clasificarse para o Gran Premio de España de 1977, acabando 13º,[7] e para o Gran Premio de Austria de 1977 no que un accidente na última volta privoulle de cruzar a meta, clasificándose pese a iso en 17ª posición."Formula 1® - The Official F1® Website". Formula1.com. 1977-05-08. Arquivado dende o orixinal o February 10, 2014. Consultado o 2014-08-04. </ref>[8][9]

De novo como privado intentou disputar o Gran Premio de España de 1978, fallando de novo na clasificación. Tras este fracaso afastouse momentaneamente da Fórmula 1 pasando a disputar o campionato Aurora F1, competición orientada a equipos e participantes privados que se disputaba en paralelo á Fórmula 1 con monoprazas de Fórmula 1 e Fórmula 2. No Aurora, un campionato máis económico e que polo tanto facía depender menos aos pilotos de importantes patrocinios ou estruturas deportivas para ser competitivos, Emilio destacou, acabando 3º nos certames de 1978 e 1979, e proclamándose campión en 1980 cun Williams FW07 de RAM Racing. Durante este período, gañou nove carreiras, incluíndo o infame Gran Premio Lotteria di Monza.[10][11][12]

Nese ano (1980) e de novo como privado volveu intentar a clasificación para o Gran Premio de España de 1980 de Fórmula 1 aos mandos dun Williams e con patrocinio do Banco Occidental. Con todo durante os días previos ao mesmo estalaba unha loita de poder largamente xestada entre a FISA (federación internacional) presidida por Jean-Maríe Balestre e a FOCA (asociación de equipos) liderada por Bernie Ecclestone que conducía finalmente á disputa da proba coa ausencia dos equipos partidarios da FISA e á invalidación dos resultados. Nestas condicións de Villota obtivo a ansiada cualificación podendo disputar a carreira, durante a cal protagonizó un incidente, sacando de pista a Carlos Reutemann e a Jacques Laffite cando trataban de dobralo na loita polo liderado.[13] Con todo ao quedar invalidados os resultados da proba por parte da FISA a participación neste gran premio non conta a efectos oficiais.[14]

en 1981, De Villota fixo o cambio á World Endurance Championship of Drivers. Logo de asinar con Having Team Lola, para competir no Grupo 6 cun Lola T600 con motor Cosworth DFV, xunto a Guy Edwards. Fixeron un mal comezo da tempada, non puideron terminar as súas dúas primeiras carreiras. Logo dun oitavo lugar nos ADAC 1000 km Rennen Nürburgring, a o dúo unese Juan Fernández, na que sería a primeira carreira de Villota no Circuíto de Sarthe. O trío finalizou no 15º lugar, e terceiro na súa clase. O gran resultado nas 24 Horas de Le Mans de 1981 inspirou a de Villota e Edwards para gañar a súa seguinte carreira, a Coppa Florio, 6 ore Enna-Pergusa de 1981 por dúas voltas. O dúo gañaría unha vez máis en 1981, esta vez ao final da tempada de 1981 na Flying Tiger 1000. Baixo a choiva intermitente en Brands Hatch, que gañarían por unha marxe de oito voltas.[3][15][16][17]

En 1982 realizou o seu último intento na Fórmula 1. Como piloto privado unha vez máis (co Equipo LBT March) aos mandos esta vez dun March 821, con motor Ford Cosworth, buscou a clasificación, sen éxito, durante cinco grandes premios sendo a primeira vez na súa carreira como piloto de Fórmula 1 que cruzaba o Atlántico para competir fóra de Europa. Tras esta tempada o piloto reorientou a súa carreira cara a outras disciplinas mentres os cambios na regulamentación da Fórmula 1 acababan por facer desaparecer a figura do piloto privado.

En 1988, de Villota retirouse das carreiras internacionais, aínda que aínda gañou tres campionatos españois da Porsche Carrera Cup en catro anos (1993, 1995 e 1996) a nivel nacional. Con todo, en 1996 compite cun Porsche 911 Bi-Turbo no Gran Premio Repsol de Resistencia del Jarama, unha rolda da BRP Global GT series, xunto a Pablo de Villota e Fulvio Ballabio. Sería cinco anos máis antes de que reapareza, esta vez no Autódromo do Estoril, correndo nun Porsche 911 GT2, nunha carreira de GT española. De Villota continuou nas carreiras, aínda que principalmente en España.[18][19][20][21][22]

Logo de retirarse[editar | editar a fonte]

Actualmente dirixe o equipo e a escola de carreiras, Emilio de Villota Motorsport. O seu fillo Emilio de Villota correu en Fórmula 3 e Fórmula 3000. A súa filla María de Villota foi piloto de probas de Marussia F1. Un grande accidente durante nunha proba en xullo de 2012 deixouna con lesións graves, o que finalmente provocoulle á morte en outubro de 2013.

Rexistro de carreiras[editar | editar a fonte]

Resumo das carreira[editar | editar a fonte]

Tempada Series Posición Equipo Coche
1975 European Touring Car Championship [23][24] 14º Ford Capri RS 2600
1976 Shellsport G8 International Series [25] 14º Lyncar Engineering Ltd. Lyncar-Cosworth 006
1977 Shellsport G8 International Series [26] Emilio de Villota
Iberia F1
Lyncar-Cosworth 006
McLaren-Cosworth M23
1978 Aurora AFX F1 Championship [10][27] Centro Asegurado F1 McLaren-Cosworth M23
1979 Aurora AFX F1 Championship [11][28] Madom F1 Team Lotus-Cosworth 78
1980 Aurora AFX F1 Championship [12][29] RAM Racing Williams-Cosworth FW07
Fittipaldi-Cosworth F5A
1981 World Endurance Championship of Drivers [30] 21º Team Lola Lola-Cosworth T600
1982 Deutsche Rennsport Meisterschaft [31] 21º Grid Plaza Grid-Cosworth S1
Camel GT Championship [32] 47º Grid Racing Grid-Cosworth S1
FIA World Endurance Championship of Drivers [33] 117º Grid Racing Grid-Cosworth S1
1983 Campeonato Español de Turismos [34] Ford Capri RS 3000
FIA European Endurance Championship of Drivers [35] 70º Grid Racing Grid-Cosworth S1
1986 FIA World Sports Prototype Championship [36] 12º Danone Porsche España Porsche 956B
1987 Porsche 944 Turbo Cup [37] Porsche 944 Turbo
FIA World Sports Prototype Championship [36] 47º Porsche Kremer Racing Porsche 962C
1993 Spanish Porsche Carrera Cup [18] Porsche 911 Carrera
1995 Spanish Porsche Carrera Cup [18] Porsche 911 Carrera
1996 Spanish Porsche Carrera Cup [18] Porsche 911 Carrera
2011 Spanish Prototype Open Championship – Proto 1 [38] Radical España Radical SR3

Resultados Completos na Fórmula Un[editar | editar a fonte]

(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Pos. Pts.
1976 RAM Racing Brabham BT44B Ford Cosworth DFV 3.0 V8 BRA RSA USW ESP
NSC
BEL MON SWE FRA GBR ALE AUT NED ITA CAN USA XPN NC 0
1977 Iberia Airlines McLaren M23 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 ARX BRA RSA USW ESP
13
MON BEL
NSC
SWE
NSC
FRA GBR
NSC
ALE
NSC
AUT
17
NED ITA
NSC
USA CAN XPN NC 0
1978 Centro Asegurador McLaren M23 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 ARX BRA RSA USW MON BEL ESP
NSC
SWE FRA GBR ALE AUT NED ITA USA CAN NC 0
1981 Banco Occidental Williams FW07 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 USW BRA ARX SMR BEL MON ESP
EX
FRA GBR ALE AUT NED ITA CAN CPL NC 0
1982 LBT Team March March 821 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 RSA BRA USW SMR BEL
NSCP
MON
NSCP
DET
NSC
CAN
NSC
NED
NSCP
GBR FRA ALE AUT SUI ITA CPL NC 0

Complete Shellsport International Series results[editar | editar a fonte]

(clave) (nota: resultados en bgrosa indican pole position; resultados en cursiva indican volta rápida)

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Pos. Pts
1976 Lyncar Engineering Ltd Lyncar 006 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 MAL
NTS
SNE
5
OUL
Ret
BRH
10
THR BRH
5
MAL
10
SNE
NTS
BRH
18
THR
8
OUL BRH
10
BRH
7
14º 26
1977 Emilio Villota Lyncar 006 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 MAL
1
SNE
Ret
OUL
NTS
BRH
NTS
MAL THR BRH OUL 76
McLaren M23 MAL
1
DON BRH
1
THR SNE
3
BRH
Ret

Resultados completos no campionato británico de Fórmula 1[editar | editar a fonte]

(clave) (nota: resultados en grosa indican pole position; resultados en cursiva indican volta rápida)

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Pos. Pts
1978 Centro Asegurador F1 McLaren M23 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 OUL
2
BRH
3
SNE
2
MAL
4
ZAN
Ret
DON
5
THR
7
OUL
Ret
MAL
4
BRH
Ret
THR
8
SNE
8
84
1979 Madom F1 Team Lotus 78 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 ZOL
Ret
OUL
7
BRH
Ret
MAL
4
SNE
3
THR
1
ZAN
1
DON
2
OUL
1
NOG
1
MAL
6
BRH
Ret
THR
Ret
SNE
8
SIL
Ret
55
1980 RAM Racing Williams FW07 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 OUL
2
BRH
Ret
SIL
2
MAL
1
MNZ
1
MAL
1
SNE
3
BRH
1
THR
2
OUL
Ret
SIL
1
85
Fittipaldi F5A THR
5

Resultados completos nas 24 Horas de Le Mans[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Co-Pilotos Coche Clase voltas Pos. Clase
Pos.
1981 Flag of the United Kingdom.svg Team Lola Flag of the United Kingdom.svg Guy Edwards
España Juan Fernández
Lola T600 S
+2.0
287 15º
1982 Flag of the United Kingdom.svg Grid Racing Unión Sudafricana Desiré Wilson
Flag of the United Kingdom.svg Alain de Cadenet
Grid Plaza S1 C 7 Ret Ret
1986 Flag of the United Kingdom.svg John Fitzpatrick Racing España Fermín Velez
Unión Sudafricana George Fouché
Porsche 956B C1 349

Complete European Formula Two Championship results[editar | editar a fonte]

(clave) (Carreiras en grosa indican pole position; carreiras en cursiva indican volta rápida)

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Pos. Pts
1983 James Gresham Racing March 832 BMW SIL
9
THR HOC NÜR VAL PAU NC 0
Minardi Team Srl Minardi M283 JAR
13
DON MIS PER ZOL MUG

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Emilio de Villota". ChicaneF1.com. 1946-07-26. Consultado o 2014-08-04. 
  2. "8W - When? - 1981 Spanish GP". Forix.autosport.com. 1981-01-19. Consultado o 2014-08-04. 
  3. 3,0 3,1 Emilio de Villota (E) - All Results - Racing Sports Cars
  4. "1975 ETCC - round 6 / Spanish TCC - round 6". Touringcarracing.net. 1975-09-28. Consultado o 2014-08-04. 
  5. "Emilio de Villota | Racing career profile | Driver Database". Driverdb.com. 1946-07-26. Consultado o 2014-08-04. 
  6. "1977 Shellsport G8 International Series". Silhouet.com. Consultado o 2014-08-04. 
  7. http://www.silhouet.com/motorsport/archive/f1/1977/77e.html
  8. "Formula 1® - The Official F1® Website". Formula1.com. 1977-08-14. Arquivado dende o orixinal o February 10, 2014. Consultado o 2014-08-04. 
  9. "Formula 1® - The Official F1® Website". Formula1.com. Arquivado dende o orixinal o February 19, 2014. Consultado o 2014-08-04. 
  10. 10,0 10,1 "Aurora F1 Championship - 1978". Silhouet.com. Consultado o 2014-08-04. 
  11. 11,0 11,1 "Aurora F1 - 1979". Silhouet.com. Consultado o 2014-08-04. 
  12. 12,0 12,1 "Aurora F1 - 1980". Silhouet.com. Consultado o 2014-08-04. 
  13. "Emilio de Villota Profile - Drivers - GP Encyclopedia - F1 History on Grandprix.com". Grandprix.com. Consultado o 2014-08-04. 
  14. http://www.marca.com/blogs/elgrancirco/2009/06/02/la-mayor-movida-en-la-f1.html
  15. "1981 24 Hours of Le Mans Results and Competitors". Experiencelemans.com. Consultado o 2014-08-04. 
  16. "6 h Pergusa 1981". Racing Sports Cars. 1981-06-28. Consultado o 2014-08-04. 
  17. "Brands Hatch 1000 Kilometres 1981 - Race Results". Racing Sports Cars. Consultado o 2016-01-30. 
  18. 18,0 18,1 18,2 18,3 Top-Formula.com | Emilio de Villota
  19. "Jarama 4 Hours 1996 - Photo Gallery". Racing Sports Cars. 1996-04-14. Consultado o 2015-12-24. 
  20. "Spanish GT Estoril 2001 - Entry List". Racing Sports Cars. Consultado o 2015-12-24. 
  21. [1][Ligazón morta]
  22. "Emilio de Villota: Racedriver biography - career and success". Speedsport-magazine.com. 1946-07-26. Consultado o 2015-12-24. 
  23. "European Touring Car Championship 1975 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-24. 
  24. "1975 ETCC - round 6 / Spanish TCC - round 6". Touringcarracing.net. 1975-09-28. Consultado o 2015-12-24. 
  25. "1976 Shellsport G8 International Series". Silhouet.com. Consultado o 2015-12-24. 
  26. "1977 Shellsport G8 International Series". Silhouet.com. Consultado o 2015-12-24. 
  27. "Shellsport F1 Series 1978 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-24. 
  28. "Aurora F1 Series 1979 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-24. 
  29. "Aurora F1 Series 1980 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-24. 
  30. "World Championship for Drivers and Makes 1981 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-24. 
  31. "DRM (German Racing Championship) 1982 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-24. 
  32. "IMSA - final positions and tables". Classicscars.com. Consultado o 2015-12-24. 
  33. "FIA World Endurance Championship 1982 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-24. 
  34. "Spanish Touring Car Championship 1983 standings | Driver Database". Driverdb.com. Arquivado dende o orixinal o 07 de marzo de 2016. Consultado o 2015-12-24. 
  35. "FIA World Endurance Championship 1983 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-24. 
  36. 36,0 36,1 "World Sports-Prototype Championship 1986 standings - Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2016-01-30. 
  37. "Porsche 944 Turbo Cup 1987 standings - Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2016-01-30. 
  38. "Spanish Prototype Open Championship - Proto 1 2011 standings - Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2016-01-30. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]