Gran Premio dos Países Baixos de 1978

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Flag of the Netherlands.svg Gran Premio de Países Baixos de 1978
Detalles da carreira
Carreira 13 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1978.
Trazado do circuíto de Zandvoort
Trazado do circuíto de Zandvoort
Data 27 de agosto de 1978
Nome oficial XXVII Grote Prijs van Nederland
Localización Circuíto Zandvoort
Zandvoort, Países Baixos
Percorrido Percorrido permanente de carreira
4´226 km
Distancia 75 voltas, 316´950 km
ClimaSeco
Pole position
Piloto Flag of the United States.svg Mario Andretti Lotus-Ford
Tempo 1:16.36
Volta rápida
Piloto Austria Niki Lauda Brabham-Alfa Romeo
Tempo 1:19.57 na volta 57
Podio
Primeiro Flag of the United States.svg Mario Andretti Lotus-Ford
Segundo Flag of Sweden.svg Ronnie Peterson Lotus-Ford
Terceiro Austria Niki Lauda Brabham-Alfa Romeo

O Gran Premio dos Países Baixos de 1978 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 27 de agosto de 1978 no circuíto de Zandvoort. Foi a décimo terceira carreira da tempada de Fórmula Un de 1978. Foi o 27º Gran Premio dos Países Baixos.

Resumo da carreira[editar | editar a fonte]

Por cuarta vez consecutiva, Lotus logrou as dúas primeiras prazas na clasificación con Mario Andretti por diante de Ronnie Peterson. Niki Lauda, foi terceiro no Brabham, por diante do Ferrari de Carlos Reutemann e Gilles Villeneuve. Os dez primeiros completáronse con Jacques Laffite no Ligier, James Hunt no McLaren, John Watson no segundo Brabham, Jean-Pierre Jabouille no Renault e Emerson Fittipaldi no Fittipaldi.

Ao comezo da carreira, Andretti liderou a Peterson con Laffite cargar ata terceira, mentres que na segunda curva Didier Pironi co seu Tyrrell chocou con Riccardo Patrese que pilotaba o Arrows. A partir de entón, a carreira foi relativamente tranquila, Peterson obedientemente tras Andretti mentres Laffite volveu a perder posición, o que permitiu a Lauda ser terceiro. Ao final, Andretti foi de pouco máis de tres décimas de segundo por diante de Peterson, con Lauda outros 12 segundos cara atrás, os puntos de menor importancia foron a Watson, Fittipaldi e Villeneuve.

Foi o cuarto dobrete da tempada para Lotus, o que significou que a falta de tres carreiras, só Andretti ou Peterson poderían gañar o campionato de pilotos. Sería para Andretti na seguinte carreira en Monza, cando Peterson tivo un accidente mortal.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 5 Flag of the United States.svg Mario Andretti Lotus-Ford 75 1:41:04.23 1 9
2 6 Flag of Sweden.svg Ronnie Peterson Lotus-Ford 75 + 0.32 2 6
3 1 Austria Niki Lauda Brabham-Alfa Romeo 75 + 12.21 3 4
4 2 Flag of the United Kingdom.svg John Watson Brabham-Alfa Romeo 75 + 20.92 8 3
5 14 Flag of Brazil.svg Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 75 + 21.50 10 2
6 12 Flag of Canada.svg Gilles Villeneuve Ferrari 75 + 45.95 5 1
7 11 Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Ferrari 75 + 1:00.52 4
8 26 Francia Jacques Laffite Ligier-Matra 74 + 1 volta 6
9 8 Francia Patrick Tambay McLaren-Ford 74 + 1 volta 14
10 7 Flag of the United Kingdom.svg James Hunt McLaren-Ford 74 + 1 volta 7
11 25 Flag of Mexico.svg Héctor Rebaque Lotus-Ford 74 + 1 volta 20
12 20 Unión Sudafricana Jody Scheckter Wolf-Ford 73 + 2 voltas 15
Ret 33 Italia Bruno Giacomelli McLaren-Ford 60 Trompo 19
Ret 16 Alemaña Hans-Joachim Stuck Shadow-Ford 56 Transmisión 18
Ret 31 Francia René Arnoux Martini-Ford 40 Chasis 23
Ret 37 Italia Arturo Merzario Merzario-Ford 40 Motor 26
DSC 19 Italia Vittorio Brambilla Surtees-Ford 37 Empuxado na saída 22
Ret 15 Francia Jean-Pierre Jabouille Renault 35 Motor 9
Ret 30 Flag of the United States.svg Brett Lunger McLaren-Ford 35 Motor 21
Ret 32 Finlandia Keke Rosberg Wolf-Ford 21 Accidente 24
Ret 27 Australia Alan Jones Williams-Ford 17 Acelerador 11
Ret 29 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet McLaren-Ford 16 Transmisión 25
Ret 4 Francia Patrick Depailler Tyrrell-Ford 13 Motor 12
Ret 22 Flag of Ireland.svg Derek Daly Ensign-Ford 10 Transmisión 16
Ret 35 Italia Riccardo Patrese Arrows-Ford 0 Accidente 13
Ret 3 Francia Didier Pironi Tyrrell-Ford 0 Accidente 17
NTS 18 Flag of the United Kingdom.svg Rupert Keegan Surtees-Ford Lesión
NSC 17 Suíza Clay Regazzoni Shadow-Ford
NSC 10 Flag of the Netherlands.svg Michael Bleekemolen ATS-Ford
NSC 9 Alemaña Jochen Mass ATS-Ford
NSCP 23 Austria Harald Ertl Ensign-Ford
NSCP 39 Flag of the United States.svg Danny Ongais Shadow-Ford
NSCP 36 Alemaña Rolf Stommelen Arrows-Ford

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio de Austria de 1978
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1978
Carreira seguinte:
Gran Premio de Italia de 1978
Carreira anterior:
Gran Premio dos Países Baixos de 1977
Gran Premio dos Países Baixos Carreira seguinte:
Gran Premio dos Países Baixos de 1979

Notas[editar | editar a fonte]

  • Lideres por volta: Mario Andretti 75 voltas (1-75).
  • Rupert Keegan 25º cualificado, non puido comezar logo de estrelar o seu Surtees no Warm-Up do domingo e lesionarse a man. Polo que Arturo Merzario que non cualificara puido tomar a saída.
  • Esta foi a última vitoria nun GP de Andretti e, ata 2014, o último Gran Premio gañado por un piloto estadounidense.
  • Esta foi tamén a última carreira no que Lotus fixo dobrete na clasificación ata o Gran Premio de Dallas de 1984, e o último ata a data na que o equipo fixo dobrete na carreira.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]