Xogos Olímpicos de 1988

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Xogos da XXIV Olimpíada
Olympic rings with white rims.svg
Seúl 1988
Estados Participantes 159
Atletas 8465
Eventos 263 en 27 deportes
Cerimonia de Apertura 17 de setembro
Cerimonia de Clausura 2 de outubro
Apertura oficial Roh Taewoo
Xuramento do Atleta Hur Jae
Entrada do Facho Olímpico Sohn Kee-chung, Chung Sunman,

Kim Wontak e Sohn Mi-Chung

Local Estadio Jamsil de Seúl
Fachada do Estádio Olímpico de Seúl.

Os Xogos Olímpicos de 1988, oficialmente chamados Xogos da XXIV Olimpíada, foron realizados en Seúl, capital da Corea do Sur, entre o 17 de setembro e o 2 de outubro de 1988, coa participación récord de 159 países e 8.465 atletas, entre eles 2.194 mulleres.

Após os boicots ocorridos nos xogos anteriores en Montreal, Moscova e Os Ánxeles, estes Xogos tiveron a presenza de estados de todo o planeta, a excepción de Corea do Norte, a súa veciña comunista, que non tivo atendido o seu pedido para unha co-participación como sede olímpica e de Cuba.

Países como Etiopía, Illas Seychelles e Nicaragua tampouco participaron debido a dificuldades económicas para enviaren os seus equipos.

Os Xogos de Seúl lémbranse polo seu suceso máis escandaloso: o dóping do velocista canadense Ben Johnson, que conseguira unha medalla de ouro e unha marca mundial na proba dos 100 metros lisos.

Curiosidades[editar | editar a fonte]

  • Os Xogos de Seúl comezaron baixo o clima dunha emoción sen precedentes, co facho olímpico entrando no estadio conducido por Sohn Kee-Chung, ós 75 anos maior heroe olímpico coreano, que 52 anos antes, co nome de Kitei Son, gañou a medalla de ouro na maratón representando o Xapón, que ocupaba militar e politicamente a Corea naqueles tempos.
  • O canadense Ben Johnson produciu o maior escándalo de dóping dos Xogos e da historia olímpica nos 100m lisos. Nunha proba agardada e acompañada en directo pola televisión por millóns de persoas ó redor do mundo, Johnson derrotou ó seu maior adversario e máis famoso corredor da época, o estadounidense Carl Lewis establecendo a marca mundial en 9s79, marca impensable para a proba naqueles días. Dous días despois, o mundo perplexo tomaba coñecemento de que Johnson dara positivo no exame antidóping polo uso do esteroide stanozolol, sendo obrigado a devolver a súa medalla de ouro – entregada a Carl Lewis, segundo na proba – e recibendo a pena de dous anos de alonxamento do deporte.
  • A esgrimista sueca Kerstin Palm tórnase a primeira atleta en participar en sete Xogos Olímpicos consecutivos.
  • Seúl marca a estrea do Tenis de mesa, dominado por China e polos anfitrións, e a volta do Tenis despois dun hiatode 64 anos. A alemá Steffi Graff, maior tenista da época e vencedora de catro torneos profesionais do Grand Slam, é a primeira campioa olímpica feminina tralo retorno.
  • Anthony Nesty, de Surinám, é o primeiro negro en gañar unha medalla de ouro en natación, e a primeira do seu país, nos 100m bolboreta.
  • Dous halterofilistas búlgaros teñen anuladas as súas medallas despois de daren positivo no exame antidopaxe. O escándalo fixo que a delegación de Bulgaria se retire dos Xogos.
  • Lawrence Lemieux estava en segundo lugar rumbo a unha medalla de prata na regata final da súa clase, cando abandonou a proba para axudar a un competidor que caera ó mar e se afogaba. Lemieux acabou chegando en 22º lugar, mais foi premiado polo COI coa Medalla Pierre de Coubertin, polo seu espírito deportivo e humanitario.

Modalidades disputadas[editar | editar a fonte]

Participantes

Cadro de medalhas[editar | editar a fonte]

Cadro de Medallas Olympic rings with white rims.svg
Posición País   Gold     Silver     Bronze   Total
1 Unión Soviética Unión Soviética 55 31 46 132
2 Alemaña Democrática Alemaña Oriental 37 35 30 102
3 Estados Unidos de América Estados Unidos 36 31 27 94
4 Flag of South Korea.svg Corea do Sur 12 10 11 33
5 Alemaña Alemaña 11 14 15 40
6 Hungría Hungría 11 6 6 23
7 Bulgaria Bulgaria 10 12 13 35
8 Romanía Romanía 7 11 6 24
9 Flag of France.svg Francia 6 4 6 16
10 Italia Italia 6 4 4 14