Atleta

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Xavier Gómez Noya, atleta de tríatlon, logo de vencer na Copa do Mundo de Madrid de 2006

O significado máis habitual de atleta (do grego antigo ἆθλος athlos, que significaba "competición") é o dunha persoa que posúe unha capacidade física, forza, axilidade ou resistencia superior á media e, en consecuencia, é apto para actividades físicas, especialmente para as competitivas.

En contextos máis específicos, un atleta é quen practica o atletismo, ou participa nos Xogos Olímpicos e outras manifestacións deportivas como os deportes profesionais.

Pódense considerar moitas cousas para elixir ao mellor atleta, xa que os catro alicerces dun atleta son a resistencia, a forza, a velocidade e a axilidade, e moitos atletas destácanse en distintas disciplinas (ex. Ben Johnson como velocista e Jouko Ahola como atleta de forza).

Historia[editar | editar a fonte]

Apoxiomenos, estatua romana copia dunha grega en bronce

Atleta era o nome entre os gregos que se lle daba aos homes robustos e valerosos que exercitaban o seu corpo para obter o premio en probas físicas e, tamén, aos poetas, historiadores e músicos que competían públicamente para alcanzar o premio outorgado aos vencedores nos certámenes. En Roma coñecíase como atletas aos loitadores e aos púxiles, xa que todos os demais tiñan nomes específicos.

A institución dos combates atléticos é antiquísima. Crese que Licaón foi o primeiro que estableceu os de Arcadia, e Hércules aqueles que fixeron soado a Olimpia. Segundo o testemuño de Homero parece que antes da guerra de Troia celebráronse xa para facer máis solemnes os funerais dos grandes homes. Pero é de crer que entón non sería unha profesión diferente, senón parte dos exercicios militares como sucedeu despois un século antes de Platón cando a frecuencia dos mesmos xogos e a esperanza do premio e da fama puxo en sumo crédito a ximnástica dos atletas.

En Grecia, os atletas eran de condición libre, en tanto que os romanos eran escravos ou libertos.

Estes xogos, inventados polo valor e a virtude, dexeneraron en vicio e vanidade. O oficial que presidía os exercicios chamábase agonistarco, nome derivado da voz grega agon, combate ou pelexa, polo que se chama agonística[1] -a ciencia dos combates ou arte dos atletas e tamén gimnástica por pelexar espidos.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para agonístico.

Vexase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Atleta Modificar a ligazón no Wikidata