Xogos Olímpicos de 1952

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xogos Olímpicos de 1952
Cidade anfritioaHelsinqui, Uusimaa, Finlandia
Nacións69
Atletas4 955 (4 436 homes, 519 mulleres)
Eventos149 en 17 deportes (23 disciplinas)
Apertura19 de xullo de 1952
Clasura3 de agosto de 1952
Inaugurado porPresidente Juho Kusti Paasikivi[1]
Lapa olímpicaHannes Kolehmainen[1]
Paavo Nurmi
EstadioEstadio Olímpico de Helsinqui
AnteriorLondres 1948
SeguinteMelbourne 1956

Os Xogos Olímpicos de 1952 (en finés: Kesäolympialaiset 1952; sueco: Olympiska sommarspelen 1952) foron realizados en Helsinqui, en Finlandia, patria dalgúns dos maiores atletas olímpicos de antes da segunda guerra mundial e de todos os tempos; e foron os maiores deles, Hannes Kolehmainen e Paavo Nurmi, os responsables do momento máis emocionante da apertura do evento, cando, xa homes de certa idade, entraron no estadio conducindo a facho olímpico e acendendo o pira olímpica.

Helsinqui conquistou o dereito de sediar os Xogos no congreso do COI de 1947, derrotando como cidade candidata as pretensións de Ámsterdan, Atenas, Lausana, Estocolmo e cinco cidades norteamericanas; antes, ela xa fora escollida para sediar os Xogos de 1940, cancelados por causa da II guerra mundial.

Participaron nestes Xogos un total de 4.955 atletas, sendo 519 deles mulleres, representando 69 estados, un récord até entón.

Curiosidades[editar | editar a fonte]

Paavo Nurmi e a Chama Olímpica
  • Sete anos despois do remate da II guerra mundial, Alemaña pode novamente participar nos Xogos, mais só os alemáns da parte occidental competiron.
  • Josy Barthel, do pequeno Luxemburgo, provocou a maior sorpresa dos Xogos ó vencer a proba dos 1500 metros no atletismo e conquistar a que até hoxe é a única medalla de ouro do seu país.
  • O saltador brasileiro Adhemar Ferreira da Silva conquista o seu primeiro ouro no triplo salto e o segundo do país, quebrando o récord olímpico e mundial tres veces no proceso. Unha curiosidade histórica sobre Adhemar é que foi el o que, inconscientemente creou o costume de dar a volta olímpica, que nos anos seguintes e até os nosos días pasaría a ser usada comunmente polos campións de todos os deportes para saudar ó público despois das súas vitorias.

Modalidades disputadas[editar | editar a fonte]

Participantes

Cadro de medallas[editar | editar a fonte]

Cadro de Medallas Olympic rings.svg
Posición País   Gold     Silver     Bronze   Total
1 US flag 48 stars.svg Estados Unidos 40 19 17 76
2 Flag of the Soviet Union.svg URSS 22 30 19 71
3 Flag of Hungary 1949-1956.svg Hungría 16 10 16 42
4 Flag of Sweden.svg Suecia 12 13 10 35
5 Flag of Italy.svg Italia 8 9 4 21
6 Flag of the Czech Republic.svg Checoslovaquia 7 3 3 13
7 Flag of France.svg Francia 6 6 6 18
8 Flag of Finland.svg Finlandia 6 3 13 22
9 Flag of Australia.svg Australia 6 2 3 11
10 Flag of Norway.svg Noruega 3 2 0 5

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 "Factsheet - Opening Ceremony of the Games of the Olympiad" (PDF) (Nota de prensa). International Olympic Committee. 13 de setembro de 2013. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 14 de agosto de 2016. Consultado o 22 de decembro de 2018. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]