Xogos Olímpicos de 1956

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xogos Olímpicos de 1956
Cidade anfritioaMelbourne, Australia / Estocolmo, Suecia
Nacións72
Atletas3 314 (2 938 homes, 376 mulleres)
Eventos151 en 17 deportes (23 disciplinas)
Apertura22 de novembro de 1956
Clasura8 de decembro de 1956
Inaugurado porFilipe de Edimburgo[1]
Lapa olímpicaRon Clarke[1]
EstadioMelbourne Cricket Ground
AnteriorHelsinqui 1952
SeguinteRoma 1960

Os XVI Xogos Olímpicos de 1956 foron realizados na cidade de Melbourne, en Australia, entre os días 22 de novembro e 8 de decembro, coa participación de 72 estados, representados por 3314 atletas, sendo 376 mulleres.

Por primeira vez unha das modalidades deportivas dos Xogos non foi realizada nin na cidade nin no país anfitrión, xa que a hípica transferiuse a Estocolmo, Suecia, disputándose cinco meses antes de Melbourne polo que se impedía a entrada de cabalos estranxeiros no país.

Infelizmente, a política internacional, extremadamente tensa naqueles días de guerra fría, foi responsable dos primeiros boicots e desistencias dos Xogos Olímpicos. A invasión da Hungría por tropas soviéticas naquel ano causou a desistencia de España, Países Baixos e Suíza. Os exipcios, iraquís e libaneses boicotearon o evento en protesta pola presenza anglo-francesa, intervindo con tropas na cuestión do Canal de Suez.

Curiosidades[editar | editar a fonte]

  • Vladimir Kutz mostra a forza do atletismo soviético ó conquistar o ouro nas probas de 5.000 e 10.000m, fazaña conseguida antes tan só polos fantásticos finlandeses da primeira metade do século e pola “Locomotora Humana”, o checo Emil Zátopek.
  • A raíña destes Xogos, para delirio dos anfitrións, foi a australiana Betty Cuthbert, de dezaoito anos, alcumada “Golden Girl” e campioa olímpica nos 100, 200 e 4x100m no atletismo.
  • Os alemáns occidentais e orientais participaron xuntos nun equipo mixto, como farían nos próximos dous eventos.
  • A nadadora Dawn Frazer brillou nas piscinas liderando o equipo australiano na vitoria do relevo 4x100 e conquistando o ouro nos 100m nado libre.
  • En Melbourne, o Comité Olímpico Internacional acolleu a suxestión dun xove carpinteiro chinés que vivía no país, chamado John Wing, e estableceu que o desfile da festa de clausura de alí en diante debería ser feito con todos os atletas mesturados, simbolizando a unión dos pobos.

Modalidades disputadas[editar | editar a fonte]

Participantes

Cadro de medallas[editar | editar a fonte]

Cadro de Medallas Olympic rings.svg
Posición País   Gold     Silver     Bronze   Total
1 Flag of the Soviet Union.svg URSS 37 29 32 98
2 US flag 48 stars.svg Estados Unidos 32 25 17 74
3 Flag of Australia.svg Australia 13 8 14 35
4 Flag of Hungary 1949-1956.svg Hungría 9 10 7 26
5 Flag of Italy.svg Italia 8 8 9 25
6 Flag of Sweden.svg Suecia 8 5 6 19
7 Flag of Germany-1960-Olympics.svg Equipo Unido de Alemaña 6 13 7 26
8 Flag of the United Kingdom.svg Gran Bretaña 6 7 11 24
9 Flag of Romania (1965-1989).svg Romanía 5 3 5 13
10 Flag of Japan.svg Xapón 4 10 5 19

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 "Factsheet – Opening Ceremony of the Games of the Olympiad" (PDF) (Nota de prensa). International Olympic Committee. 13 de setembro de 2013. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 14 de agosto de 2016. Consultado o 22 de decembro de 2018.