Xogos Olímpicos de 1960

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xogos Olímpicos de 1960
Torcia Olimpica Roma 1960.jpg
Cidade anfritioaRoma, Italia
Nacións83
Atletas5 338 (4 727 homes, 611 mulleres)
Eventos150 en 17 deportes (23 disciplinas)
Apertura25 de agosto de 1960
Clasura11 de setembro de 1960
Inaugurado porPresidente Giovanni Gronchi[1]
Lapa olímpicaGiancarlo Peris[1]
EstadioStadio Olimpico
AnteriorMelbourne 1956
SeguinteToquio 1964

Os Xogos Olímpicos de Verán de 1960 foron realizados en Roma, a Cidade Eterna, capital de Italia, cincuenta e dous anos despois de desistir da organización dos Xogos por causa dunha erupción do volcán Vesuvio, que consumiu a maior parte dos recursos do Estado na atención das vítimas da catástrofe. Tendo finalmente a súa oportunidade, os romanos aproveitaron para xuntar a tradición antiga dos gregos coa súa propia antiga e dramática historia. As competicións de levantamento de peso realizáronse na Basílica de Maxentius, a ximnasia nas Termas de Caracalla e o Arco de Constantino, o famoso monumento en homenaxe ó primeiro emperador romano cristián, marcou a chegada do maratón.

Abertos o 25 de agosto e rematando o 11 de setembro, os Xogos de Roma tiveron a participación de 5.338 atletas, entre eles 611 mulleres, representando a 83 estados dos cinco continentes e foron transmitidos en vivo por máis de cen canles de televisión de 18 países de Europa e mostrados en vídeo tape horas despois nos Estados Unidos, Canadá e Xapón.

Curiosidades[editar | editar a fonte]

  • O etíope Abebe Bikila convértese no primeiro africano en gañar unha medalla de ouro nunss Xogos Olímpicos, ó vencer de maneira sensacional o maratón no último día dos Xogos de Roma. Soldado da garda persoal do Emperador Haile Selassie, Bikila gañou a máis dura proba olímpica correndo descalzo polas rúas romanas, baixo unha calor de case 30º e quebrando o récord mundial da modalidade ó cruzar a liña de chegada, localizada exactamente debaixo do Arco de Constantino, símbolo do poder romano e italiano que invadiu e conquistou Etiopía, o seu país natal, na época do goberno do ditador fascista Benito Mussolini, o que deu ó seu feito a dimensión heroica e dramática que o transformaría nunha lenda e no exemplo para todos os atletas africanos, que a partir desta década comezaron a dominar todas as probas de longa distancia do atletismo mundial.
  • O gran protagonista do boxeo foi o afroamericano Cassius Clay, de vinte anos de idade, que conquistou o ouro na categoría semi-pesado. Nos anos seguintes, abrazaría a fe musulmá, trocaría o nome polo de Muhammad Ali e se convertería no maior puxilista de todos os tempos.
  • O dinamarqués Paul Elvstrøm gaña por cuarta vez consecutiva a medalla de ouro en Vela, clase Finn, tornándose o maior campión olímpico da Vela na historia dos Xogos.
  • Despois de gañar a medalla de prata por tres Xogos consecutivos, Iugoslavia finalmente gaña a medalla de ouro no fútbol.
  • Atletas do equipo feminino de ximnasia da Unión Soviética gañaron 15 das 16 medallas de ouro posibles en Roma e, por segunda vez, na súa terceira participación, os soviéticos baten ós antes eternos campións norteamericanos no cadro de medallas.
  • A norteamericana Wilma Rudolph, portadora de poliomielite na infancia, conquista tres medallas de ouro no atletismo feminino, nos 100, 200 e relevo 4X100m.
  • A nota triste foi a morte do ciclista danés Knut Jensen, que tivo un colapso provocado pola inxestión de anfetaminas na súa proba do Ciclismo e morreu no hospital. Foi a segunda vez que un competidor morreu disputando unha proba nos Xogos Olímpicos. O primeiro foi o corredor portugués Francisco Lázaro no maratón dos Xogos de Estocolmo en 1912.

Modalidades disputadas[editar | editar a fonte]

Participantes

Cadro de medallas[editar | editar a fonte]

Cadro de Medallas Olympic rings.svg
Posición País   Gold     Silver     Bronze   Total
1 Flag of the Soviet Union.svg URSS 43 29 31 103
2 Flag of the United States.svg Estados Unidos 34 21 16 71
3 Flag of Italy.svg Italia 13 10 13 36
4 Flag of Germany-1960-Olympics.svg Equipo Unido de Alemaña 12 19 11 42
5 Flag of Australia.svg Australia 8 8 6 22
6 Flag of Turkey.svg Turquía 7 2 0 9
7 Flag of Hungary.svg Hungría 6 8 7 21
8 Flag of Japan.svg Xapón 4 7 7 18
9 Flag of Poland.svg Polonia 4 6 11 21
10 Flag of the Czech Republic.svg Checoslovaquia 3 2 3 8

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 "Factsheet - Opening Ceremony of the Games of the Olympiad" (PDF) (Nota de prensa). International Olympic Committee. 9 de outubro de 2014. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 14 de agosto de 2016. Consultado o 22 de decembro de 2018.