Xogos Olímpicos de 1932

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Xogos da X Olimpíada
Olympic rings with white rims.svg
Os Ánxeles 1932
Estados Participantes 37
Atletas 1048
Eventos 116 en 14 deportes
Cerimonia de Apertura 30 de xullo
Cerimonia de Clausura 14 de agosto
Apertura oficial Presidente Charles Curtis
Juramento do Atleta George Calnan
Local Coliseo dos Ánxeles

Os Xogos Olímpicos de 1932 tiveron lugar nos Ánxeles (California) entre o 30 de xullo e o 14 de agosto, coa participación de 1.332 atletas (1.206 homes e 126 mulleres), representando 37 países, en 17 modalidades deportivas.

Historia[editar | editar a fonte]

Após case tres décadas en Europa, os Xogos Olímpicos atravesaron o océano Atlántico e América até a soleada California, a única rexión do país que sobrelevara economicamente a Gran Depresión tralo crack de 1929. Por causa da distancia, o número de participantes foi menor que os anteriores, mais os Xogos tiveron unha grande calidade técnica, coa quebra de 18 récords mundiais, e sendo introducido o limite máximo de tres competidores por país nas probas individuais, regra que perdura até os nosos días.

Nos Ánxeles foi construída a primeira vila olímpica verdadeira da historia, composta de setecentos chalés disposta nun área adxacente ó monumental estadio Memorial Colyseum, sede dos Xogos. Os organizadores tamén introduciron nestes Xogos os máis modernos servizos de cronometraxe e fotografía eletrónica da chegada da época, construíron a máis espectacular e veloz pista de atletismo do mundo, e crearon un proceso rápido e profesional de divulgación de resultados para a prensa, alén da transmisión simultánea de toda a competición por dúas emisoras de radio.

Todos os eventos foron desputados no prazo de dúas semanas sen interrupción, o que a partir deste momento guiaría o sistema de disputa dos Xogos Olímpicos.

Curiosidades[editar | editar a fonte]

A texana Mildred “Babe” Didrikson, de 18 anos, conquistou dúas medallas de ouro e unha de prata no atletismo. Atleta polivalente de grande talento, após os Xogos “Babe” tornouse grande campioa de deportes diversos como golf, tenis e baloncesto, onde competiu case até os corenta anos de idade. Nos anos 50, foi eleita a maior atleta americana do medio século pola prensa deportiva especializada.

Nun feito único na historia olímpica, o campión dos 3.000 m obstáculos, o finlandés Volmari Iso-Hollo e os seus adversarios, foron obrigados a dar a maiores unha volta ó estadio para cruzar a liña de chegada, debido ó erro do fiscal que anunciaba a contaxe de voltas na pista. Foi a primeira e única vez nos Xogos que os 3.000 m obstáculos foron de 3.400 m. Catro anos despois, en Berlín, correndo a distancia normal, Hollo converteuse bicampión olímpico da proba.

Vista xeral do Estadio Olímpico dos Ánxeles durante a cerimonia de apertura.

Estes Xogos inauguraron a cerimonia de entrega de medallas como a coñecemos nos nosos días, cos atletas en pé nun podio e coas bandeiras dos seus países sendo izadas.

O nadador xaponés Kusuo Kitamura converteuse no atleta máis novo até hoxe en conquistar un ouro nunha proba individual de calquera deporte nos Xogos Olímpicos, ó vencer os 1.500 m libres con 14 anos de idade.

Modalidades disputadas[editar | editar a fonte]

Participantes.

Cadro de medallas[editar | editar a fonte]

Cadro de Medallas Olympic rings with white rims.svg
Posición País   Gold     Silver     Bronze   Total
1 US flag 48 stars.svg Estados Unidos 41 32 30 103
2 Reino de Italia Italia 12 12 12 36
3 Flag of France.svg Francia 10 5 4 19
4 Suecia Suecia 9 5 9 23
5 Flag of Japan.svg Xapón 7 7 4 18
6 Hungría Hungría 6 4 5 15
7 Finlandia Finlandia 5 8 12 25
8 Reino Unido Reino Unido 4 7 5 16
9 Alemaña Alemaña 3 12 5 20
10 Australia Australia 3 1 1 5