Becerreá

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 42°51′11″N 07°09′41″O / 42.85306, -7.16139

Becerreá
Escudo de Becerreá
Concello Becerreá.jpg
Casa do concello.
Situacion Becerreá.PNG
Situación
Xentilicio[1] becerrego/becerrega
becerreense
Xeografía
Provincia Provincia de Lugo
Comarca Comarca dos Ancares
Poboación 2.921 hab. (2016)
Área 172,1 km²
Densidade 16,97 hab./km²
Entidades de poboación 26 parroquias
Capital do concello Becerreá
Política (2015)
Alcalde Manuel Martínez Núñez
Concelleiros
PPdeG: 3
PSdeG-PSOE: 8
Eleccións municipais en Becerreá
Uso do galego[2] (2011)
Galegofalantes 79,61%
Na rede
concellodebecerrea.com

Becerreá é un concello da provincia de Lugo, pertencente á comarca dos Ancares. Segundo o IGE en 2015 tiña 2987 habitantes (3250 no 2009, 3334 no 2006, 3389 no 2005, 3424 no 2004, 3442 no 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é becerrego ou becerreense[3].

Poboación[editar | editar a fonte]

Censo total 2987 (2015)
Menores de 15 anos 207 (6,93 %)
Entre 15 e 64 anos 1714 (57,38 %)
Maiores de 65 anos 1064 (35,62 %)
Evolución da poboación de Becerreá   Fontes: INE e IGE.
1900 1930 1950 1981 2004 2009 2011 2012 2013 2014 2015 2016
9153 7864 7015 5091 3424 3250 3121 3072 3048 2921 2987 2921
(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Historia[editar | editar a fonte]

Hai restos arqueolóxicos de diversas etapas: a cova dos Penedos (Fraiás, San Pedro) e os castros de Castro de Castelo (Castro de Ouro, O Salvador), Castro de Guilfrei (Galgao, San Martiño) e castro de Guillén (Goás, San Pedro).

Na zona habitaban o pobo prerromano dos zoelas, que tiñan a súa capital no poboado de Ocellum Gallaicorum (actual Ouselle). Por alí pasaba a vía romana que unía Lugo e Astorga.

O liño zoélico tiña sona en Roma, sendo usado para a confección de pezas de roupa e para a curación de chagas e feridas. Se ben xa non se cultiva na zona, aínda se conservan na comarca antigas teas e útiles usados na súa elaboración.

Xa na época medieval, creouse na zona o mosteiro bernardino de Santa María de Penamaior, único cenobio galego dependente do mosteiro francés de Citeaus. Desta época consérvanse sepulcros medievais en Lagoa, San Vicente.

En 1809, durante a Guerra da Independencia Española os guerrilleiros locais lograron apoderarse dun numeroso arsenal bélico francés preto da ponte sobre o río Cruzul.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Galería de imaxes de Becerreá.

Lugares de Becerreá[editar | editar a fonte]

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Becerreá vexa: Lugares de Becerreá.

Parroquias[editar | editar a fonte]

Galicia | Provincia de Lugo | Parroquias de Becerreá

Agüeira (San Xoán) | Armesto (San Román) | Becerreá (San Xoán) | Cadoalla (San Pedro) | Cascallá (Santa María) | O Cereixal (San Xosé) | Cruzul (San Martiño) | Ferreirós de Valboa (Santa María) | Fontarón (Sancti Spiritus) | Furco (San Xoán) | Guilfrei (Santa Eulalia) | Guillén (San Pedro) | Liber (San Remixio) | Morcelle (San Xulián) | Ouselle (San Cosme) | Ousón (Santo Adrao) | Pando (San Xoán) | Penamaior (Santa María de San Lourenzo) | Quintá de Cancelada (Santa Eulalia) | Sevane (San Xoán) | Tortes (San Pedro) | Veiga (Santa Mariña) | Vilachá (San Pedro) | Vilaíz (Santiago) | Vilamane (Santa María) | Vilouta (Santa Mariña)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Véxase no Galizionario.
  2. Neira, Carlos. "Evolución do uso do galego por concellos". Consultado o 14 de outubro de 2014. 
  3. Costas González, X.-H. (2016): Os xentilicios de Galicia e dos outros territorios de lingua galega, páx. 42. Universidade de Vigo. ISBN 978-84-8158-706-7

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre concellos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.