Diocese de Britonia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Diocese de Britonia
Dioecesis Britoniensis
—Transformada en sé titular—
Datos xerais
Sufragánea de Braga
Información
Igrexa Igrexa Católica
Xerarquía
Papa Francisco
Bispo Titular Paweł Cieślik
Mapa dos asentamentos britanos arredor do século VI d.C.

A diocese de Britonia foi unha antiga división episcopal da Gallaecia, e na actualidade é unha sé titular da Igrexa Católica.

Fontes[editar | editar a fonte]

Esta diocese aparece citada no Parochiale suevorum, un documento que mostra a organización eclesiástica da Galiza da época do Reino Suevo, que se data entre 572 e 573. Aparece citada como Sedem Britonorum, é dicir, sede dos bretóns, indicando que lle pertencen as igrexas do interior dos bretóns, o mosteiro Maximi, e as igrexas sitas en Asturias.

No Primeiro Concilio de Lugo, datado en 569, cítase o bispo Mailoc, como representante de Britonia; este bispo reaparece no 572 no Segundo Concilio de Braga.

A diocese é posteriormente citada noutros concilios, xa con outros representantes en época visigoda (desde 585, o reino suevo fora incorporado aos dominios visigodos), en Toledo (IV, VII e VIII). A derradeira mención corresponde ao ano 675, no III Concilio de Braga. Algúns autores[Cómpre referencia] supoñen que o episcopado britoniense desaparece por mor das invasións musulmás, mais polo contrario modernos autores[Cómpre referencia] apuntan á continuidade da mesma baixo outra denominación. En calquera caso, a posterior diocese de Mondoñedo-Ferrol sería a herdeira da britoniense[Cómpre referencia].

Localización[editar | editar a fonte]

O territorio da antiga diocese dos britóns —Britonia— ocupou principalmente a franxa costeira da Mariña Luguesa ata a comarca da Terra Chá, chegando a súa influencia ata as costas da comarca do Eo-Navia polo leste, e de Ferrol polo oeste. A súa antiga sé, coñecida co nome de Mosteiro Máximo foi identificado por algúns autores como Díaz y Díaz coa basílica medieval de San Martiño de Mondoñedo, onde se atopan restos do séculos V-VI d.C. Cambiando de sé e nome en varias ocasións, a actual diocese galega de Mondoñedo é a súa sucesora histórica. Cada ano no mes de agosto a vila de Bretoña celebra o seu pasado coa Festa do Lugnasad, xuntanza lúdico-cultural que esta a sumar maior capacidade de convocatoria cada ano no calendario festivo galego.

O asentamento desta vaga de emigrantes bretóns e a creación dunha diocese relixiosa propia supón o segundo maior asentamento dun pobo estranxeiro en terras galegas, despois dos suevos.

Orixes[editar | editar a fonte]

A diocese de Bretoña, debeu ser fundada por bretóns insulares, os primitivos bretóns ou britanos, como habitantes da illa de Bretaña, a actual Gran Bretaña[1]. Compelidos polas invasións anglosaxoas, grupos xermanos que desembarcan na Gran Bretaña, comunidades bretoas abandonan a illa entre o século IV e VII, dirixíndose basicamente ás costas galas, onde se asentan na península de Armórica, que acabará por tomar o nome actual de Bretaña, a consecuencia deste poboamento.

É indubidábel que se dirixiran tamén para outras partes[1]. Certos grupos deberon chegar até as costas setentrionais galegas, onde se organizaron en comunidades, e onde introduciron a a súa peculiar organización relixioso-cristiá algo diferente. Os toponimistas non dubidan en identificar os seus asentamentos cos varios lugares denominados Bretoña na Galiza, aparte do da Pastoriza: Bretoña (Barro), Bertonía, Bertoña, etc.

Tamén o nome propio Mailoc é de ascendencia celta-insular, relacionado con diferentes variantes, Maeloc, Maedoc ou Mailog, co significado de príncipe ou xefe[2].

Bispos[editar | editar a fonte]

Bispos coñecidos da ecclesia Brittaniensis:

Sé titular[editar | editar a fonte]

En 1969 a diocese foi recuperada como unha sé titular da Igrexa Católica. Dende entón, os bispos titulares da mesma foron os seguintes:

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Bretoña, sede do bispado de Britonia.
  2. Indíxenas e romanos na Galicia céltiga, Brañas Abad, Rosa María. (1995).ISBN 13: 978-84-605-4361-9. pp-134.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Bernier, Gildas (1983). "As igrexas bretonas en Galicia". Boletín Museo Provincial de Lugo (I): 67-74.
  • García García, Antonio, "Ecclesia Britoniensis". Estudios Mindonienses, II. 1986. pp. 121-134.
  • Richards, Melville, "Mailoc", Habis, III, 1972, p. 159.
  • Thompson, E. A., "Britonia". Christianity in Britain 300-700, Edd. M.W.Barley e R.P.C.Hanson. Leicester. 1968. pp. 201-205.
  • Tovar, António, "Un obispo con nombre británico y los orígenes de la diócesis de Mondoñedo", Habis, III, 1972, pp. 155-158.
  • Vives, J., Concilios visigóticos e hispano-romanos, Madrid, 1963.
  • Young, Simon, The Bishops of the early medieval diocese of Britonia (forthcoming).
  • Young, Simon, "Note on Britones in Thirteenth-century Galicia", Studia Celtica, XXXV (2001), pp. 361-2.
  • Young, Simon, "The Forgotten Colony", History Today, L, oct. 2000, pp. 5-6.
  • Young, Simon, "Britonia: Camiños Novos", Noia, 2002. ISBN 84-95622-58-0.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]