Concilio de Lugo

O Concilio de Lugo (a. 569) foi un sínodo católico da Galiza convocado, segundo afirman os textos onde se conservou a nova, polo rei suevo Teodomiro o primeiro de xaneiro do ano 569 "para confirmar a fe católica e por outras causas da Igrexa".

Historia e características

Finalizado o concilio canónico pasaríase á lectura dunha carta do propio rei na que, para a mellor administración do reino, se convidaba aos padres conciliados en Lugo a ergueren novos bispados e a elixiren unha outra sé metropolitana; escolleran entón os bispos a sé de Lugo para que fose metropolitana "así como Braga", e repartiran a cada catedral as "dioceses e parroquias" que lles correspondían, "para que non ocorrese entre os bispos contenda ningunha".

É de notar que, perante a falta de actas deste sínodo (só hai unha lista das dioceses da Gallaecia xunto coa citada introdución ao documento), algúns historiadores, con Flórez á cabeza, concluíron que a noticia do Concilio de Lugo era moi dubidosa, e que eran falsos ou serodios os documentos onde ela se contén. De calquera xeito, as sés episcopais constituídas en Lugo son as mesmas que estarán representadas despois no segundo Concilio de Braga, no ano 572 (con excepción de Portucalle, representada en Braga polo bispo de Magneto). P. David estableceu a autenticidade básica do reparto diocesano (Parochiale sueuum) que figura no texto dos documentos coñecidos como Concilio de Lugo, aínda que fixou a súa redacción entre 572 e 582 (quer dicir, despois do segundo concilio bracarense e so o reinado de Miro, sucesor de Teodomiro), e entendía que o preámbulo coa noticia do Concilio e a carta do rei era unha confusa adición do século VII.

Loaísa editou en latín a primeira versión impresa do Concilio de Lugo, a partir dunha copia do texto tirada dun códice lucense manuscrito do século XII, hoxe perdido. Lucas de Tui, Brito, Contador de Argote e M. Risco publicaron outras versións do documento achadas por eles en diferentes manuscritos; Sáenz de Aguirre, Flórez e Mansi reproducen pola súa parte a versión impresa por Loaísa, a mesma verquida despois por Huerta y Vega ao español. A edición crítica do texto latino foi obra de David, e de el pasou ao Corpus christianorum.

Véxase tamén

Bibliografía

• BARLOW, Claude W. (1950): Martini Episcopi Bracarensis opera omnia. New Haven: Yale University Press.
• BRITO, Bernardo de (1609): Monarchia Lusytana, II, Lisboa, lib. VI, 194v-196 [edição fac-similada com introdução de A. da SILVA REGO e notas de A. A. BANHA DE ANDRADE e M. dos SANTOS ALVES (2004): Monarquia lusitana, Imprensa Nacional—Casa da Moeda, Lisboa].
• Corpus christianorum (ed. 1965): “Parochiale sueuum (seu Diuisio Theodemiri seu Concilium Lucense a. 569)”, Series Latina, CLXXV: Itineraria et alia geographica, Brepols, Turnhout.
• CONTADOR DE ARGOTE, Jeronymo (1734): Memorias para a historia ecclesiastica do arcebispado de Braga, primaz das Hespanhas, II, Lisboa, 849-852 (trad. port. 853-856).
• DAVID, Pierre (1947): Études históriques sur le Galice et le Portugal du VIe au XIIe siècles, L’Institut Français au Portugal, Lisboa-Paris.
• FLÓREZ, Henrique (1749): España sagrada, IV, Madrid.
• HUERTA Y VEGA, Fco. Xavier de la (1733): Anales de el Reyno de Galicia, I, Santiago de Compostela.
• LOAÍSA, Garsia de (ed. 1593): Collectio conciliorum Hispaniæ, Madriti.
• MANSI, Joannes Dominicus (ed. 1763): Sacrorum conciliorum noua et amplissima collectio, IX (a. 536-590), Florentiae.
• RISCO, Manuel (1796): España sagrada, XL, ap. V, Madrid.
• SÁENZ DE AGUIRRE, Joseph (ed. 1694): Collectio maxima conciliorum omnium Hispaniæ et Noui Orbis, II, Roma.
• THOMPSON, E. A. (1980): "The Conversion of the Spanish Suevi to Catholicism", en Visigothic Spain: New Approaches. ed. Edward James. Oxford: Oxford University Press.
• TVDENSIS, Lucæ (1608): Chronicon mundi, lib. III, in Hispaniæ Illustratæ, IV, I, Francofurti.