Gaels

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Illas Británicas no século V d.C., entre a saída dos Romanos de Gran Bretaña e a fundación dos reinos anglosaxóns.      Área con falantes de linguas gaélicas.      Área com falantes de linguas pictas.      Área com falantes de linguas britónicas.

Gaels (á veces designados por Goidels ou Goidélicos) é un termo que designa aos falantes das linguas célticas gaélicas: irlandés, gaélico escocés e lingua manx.[1] O dialecto gaélico ten orixe en Irlanda, tendo rapidamente unha expansión cara ao oeste e o norte de Escocia e á Illa de Man. Actualmente, como as linguas gaélicas foron significativamente substituídas polo inglés, o termo Gael tamén é empregado polos irlandeses ou polos celtas escoceses, independentemente da súa lingua.

As linguas gaélicas son unha das dúas vertentes das linguas célticas insulares, sendo o outro o das linguas britónicas.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Gael" é frecuentemente usado polos falantes de gaélico escocés. "Goidels" foi introducido por John Rhys en Early Britain (1882) como un termo xeral para referirse a tódolos falantes das linguas gaélicas, e ten sido empregado comunmente en estudos célticos. Ver "Goidel". Oxford English Dictionary. Decembro 1989. http://dictionary.oed.com.dax.lib.unf.edu/cgi/entry/50096518?single=1&query_type=word&queryword=Goidel&first=1&max_to_show=10. .