Reis Católicos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
O Alcázar de Segovia foi residencia dos Reis Católicos.
Os Reis Católicos
Isabel de Castela.

Coñécense por Reis Católicos a Fernando II de Aragón e Isabel I de Castela (antiga grafía Ysabel I) raíña de Castela e León, que a finais do século XV e comezos do século XVI unificarían baixo a mesma coroa tódolos estados hispánicos (excepto Portugal, sería o seu bisneto Filipe II quen completaría a unión temporal de toda a Península Ibérica). Baixo o reinado destes reis ocorreron certos acontecementos de gran relevancia, a saber:

Difícil comezo[editar | editar a fonte]

Véxase tamén: Guerra de Sucesión Castelá.

Despois da proclamación en Castela de Isabel como raíña, plantexouse un preito dinástico. Xoana a Beltranexa, apoiada por algúns nobres e polo seu prometido o rei Afonso V de Portugal, defendeu os seus dereitos á coroa polas armas. Así, houbo en terras de Castela unha guerra civil durante anos ata as vitorias de Toro e Albuera e a definitiva paz de Trujillo en 1479. Ese mesmo ano Fernando hereda a coroa de Aragón do seu pai. Alfonso V renunciou ás súas aspiracións sobre Castela e Xoana a Beltranexa retirouse ó Convento de Santa Clara en Coimbra (Portugal).

A concordia de Segovia[editar | editar a fonte]

Rendición do Reino de Granada ós Reis Católicos.

Don Fernando, alegando os costumes aragoneses que excluían do trono ás mulleres, tentou gobernar só en Castela. A negativa de Isabel e dos nobres casteláns fixo que se firmara a Concordia de Segovia no alcázar. O goberno de ambos reinos sería conxunto, e sobre os tronos e nos guións militares escribiuse a consigna "Tanto monta", como símbolo de unión dos reis.

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Reis Católicos