Maximiliano I de Habsburgo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.


Maximiliano I
Emperador do Sacro Imperio Romano-Xermánico; Arquiduque de Austria; Duque de Borgoña
Retrato por Albrecht Dürer.
Rei dos Xermanos (Rei dos Romanos)
Reinado 16 de febreiro de 148612 de xaneiro de 1519
Coroación 9 de abril de 1486
Predecesor Federico III de Habsburgo
Sucesor Carlos V de Habsburgo
Sacro Emperador Romano-Xermánico, Arquiduque de Austria
Reinado 19 de agosto 149312 de xaneiro de 1519
Predecesor Federico III de Habsburgo
Sucesor Carlos V de Habsburgo
Duque de Borgoña
Reinado 5 de xaneiro de 147727 de marzo de 1482
Predecesor María de Borgoña
Sucesor Filipe I o Fermoso
Cónxuxe Mary de Borgoña
Ana de Bretaña {anulado}
Bianca Maria Sforza
Descendencia
Filipe I o Fermoso
Margarida de Austria (Arquiduquesa)
Casa Casa de Habsburgo
Pai Federico III de Habsburgo
Nai Leonor de Portugal
Nacemento 22 de marzo de 1459
Wiener Neustadt, Austria
Falecemento 1 de decembro de 1519
Wels, Upper Austria
Enterramento Wiener Neustadt, Austria

Maximiliano I de Habsburgo, nado en Wiener Neustadt o 22 de marzo de 1459 e falecido o 12 de xaneiro de 1519 en Wels, foi emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico desde 1508 (de facto, a partir de 1493) até á súa morte.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Maximiliano era fillo do emperador Frederico III, do Sacro Imperio Romano Xermánico, e da emperatriz D. Leonor de Portugal. Posuía tamén os títulos de conde do Tirol, duque da Estiria, señor da Suíza, duque da Carintia e señor da Suabia; por iso, ao conseguir ser electo emperador do Sacro Imperio, tornouse o máis poderoso dos príncipes alemáns desde Frederico II.

Casouse en 1477 coa súa prima materna a duquesa María de Borgoña (1457-1482), filla de Carlos o Temerario. Enviuvando, Maximiliano loitou contra a Francia que quería anexar o territorio borgoñés (o que de feito conseguiu). Reuniu un consello de príncipes alemáns, para obter axuda e se coroar rei de Italia, o que non viu ocorrer.

En 1508, tras reinar sobre o Sacro-Imperio por 15 anos sen o título, e co consentimento do Papa Xulio II, el acaba coa necesidade de se cumprir a tradición do Sacro-Emperador ser coroado polo Papa para recibir o título, bastando así, soamente a súa elección como tal.

Foi sucedido no Imperio por seu neto Carlos V de Habsburgo.