Henrique III de Castela

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Henrique III de Trastámara, chamado o Doente, nado en Burgos o 4 de outubro de 1379 e falecido en Toledo o 25 de decembro de 1406, foi rei da Coroa de Castela.

Era fillo de Leonor de Aragón e Xoán I, ó que sucedeu como rei de Castela en 1390.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Antes de ser elevado ó trono ostentou o título de Príncipe de Asturias, sendo o primeiro en ostentar dito título. Asumiu o poder efectivo o 2 de agosto de 1393, con 13 anos, logo dun tumultuoso período de cambios na rexencia. Puido pacificar á nobreza e restaurar o poder real, apoiándose nos nobres de segunda fila e desprazando así ós seus parentes máis poderosos (como Afonso Henríquez e Leonor de Navarra). Derrogou privilexios antes concedidos ás Cortes, como a alcabala e o dereito a asistir ó Consello Real. Impulsou a figura dos correxedores nas cidades, e saneou a economía do Reino. Reduciu as persecucións contra os xudeus, promulgando varios editos contra a violencia, que fora particularmente grave en 1391.

Durante o seu reinado a flota castelá obtivo varias vitorias contra os ingleses. En 1400 enviou unha flota de guerra que destruíu a base pirata de Tetuán, na África do Norte. En 1402 comezou a colonización das Illas Canarias, enviando ó explorador francés Jean de Béthencourt. Detivo una invasión portuguesa iniciada en 1396 cun ataque a Badaxoz, consolidando finalmente a paz co acordo firmado con Xoán I de Portugal o 15 de agosto de 1402. Apoiou as pretensións pontificias de Bieito XIII e reanudou a campaña contra Granada, atinxindo unha importante vitoria en Collejares, cerca de Úbeda (1406), aínda que non puido completala porque lle sobreveu a morte. Tamén enviou a dúas embaixadas ante Tamerlán, a primeira encabezada por Hernán Sánchez de Palazuelos e a segunda por Ruy González de Clavijo. Desta segunda quedou a relación da viaxe escrita na Embajada a Tamorlán.

En 1388, en virtude do tratado de Baiona, casou con Catalina de Lancaster, filla de Xoán de Gante, duque de Lancaster, e de Constanza de Castela, polo tanto descendente de Pedro I o Cruel. Isto permitiu culminar o conflito dinástico, afianzar a Casa de Trastámara, e establecer a paz entre Inglaterra e Castela. Desta unión naceron dous fillos:

Coa súa saúde afectada, nos seus últimos anos delegara parte do poder efectivo no seu irmán Fernando de Antequera, que sería rexente durante a minoría de idade de Xoán II.

Faleceu en Toledo cando preparaba unha campaña contra o reino de Granada. Foi soterrado na Capela de Reis Novos da catedral toledana.

Henrique III de Castela
Nacemento: 4 de Outubro 1379 Falecemento: 1406


Títulos Reais
Precedido por
Xoán I


Rei de Castela, Toledo, Galiza, León,
Sevilla, Murcia, Córdoba, Xaén e Alxeciras

1390-1406
Sucedido  por
Xoán II
Outros títulos Nobiliarios
Precedido por
Novo Título


Príncipe de Asturias
1388-1390
Sucedido  por
Xoán II