Leopoldo II de Bélxica

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Leopoldo II de Bélxica
Leopold ii garter knight.jpg
Nacemento9 de abril de 1835
 Bruxelas-Capital
Falecemento17 de decembro de 1909
 Laeken
CausaHemorraxia cerebral
SoterradoChurch of Our Lady of Laeken
NacionalidadeBélxica
RelixiónIgrexa católica
Ocupaciónempresario
PaiLeopoldo I de Bélxica
NaiLuísa Maria d'Orleães
CónxuxeMaria Henriqueta da Áustria
FillosLuísa Maria da Bélgica, Leopoldo, Duque de Brabante, Estefânia da Bélgica e Clementina da Bélgica
IrmánsCarlota de México, Filipe, conde de Flandres e Luís Filipe, Príncipe Herdeiro da Bélgica
PremiosGrand Cross of the Legion of Honour, Cabaleiro da Orde do Vélaro de Ouro, Orde da Aguia Negra, Grand Cross of the Order of Leopold II, Grand Cross of the Order of the Crown, Knight Grand Cross of the Order of St. Olav‎, Knight Grand Cross in the Order of the Holy Sepulchre, Knight Grand Cross in the Order of the Netherlands Lion, Grand Cross of the Order of the Southern Cross, Grand Cross of the Order of Saint-Charles, Order of Saint Anna, 1st class, Order of the White Eagle, Ordem de Santo Alexandre Nevsky, Order of the Star of Romania, Ordem de Santo André e Ordem da Águia Vermelha, 1.ª classe
editar datos en Wikidata ]

Leopoldo II, nado en Bruxelas o 9 de abril de 1835 e finado en Laeken o 17 de decembro de 1909, foi o segundo rei dos belgas. Era o segundo fillo do rei Leopoldo I, a quen sucedeu en 1865, permanecendo rei ata a súa morte. Foi irmán da emperatriz Carlota de México e curmán da raíña Vitoria I do Reino Unido.

O réxime da colonia africana de Leopoldo II, o Estado Libre do Congo, tornouse un dos escándalos internacionais máis infames da virada do século XIX. O Informe de Casament, de 1904, escrito polo cónsul británico Roger Casament, levou á cadea e á punición de oficiais brancos que foran responsábeis de matanzas a sangue frío durante unha expedición de recolección de caucho en 1903 (incluíndo un individuo belga de que matou a tiros polo menos 122 congoleses).

O Estado Libre do Congo inclúe unha área enteira hoxe coñecida pola República Democrática do Congo. Amigo de Henry Morton Stanley, o rei pediu a el que o axudase a dar entrada á petición do territorio. El administrou-o como a súa posesión privada, considerando-se un empresario astuto, tendo pasado unha semana en Sevilla a estudar os rexistros españois do seu comercio coas súas colonias de América Latina.

Casamento[editar | editar a fonte]

O día 22 de agosto de 1853, en Bruxelas, Leopoldo II desposou a arquiduquesa Maria Henriqueta de Austria (1836-1902). Eles tiveron catro fillos:

Leopoldo II, era tamén pai de dous fillos ilexítimos, Lucien Philippe Marie Antoine (1906-1984) e Philippe Henri Marie François (1907-1914). A nais deles era Blanche Zélia Josephine Delacroix (1883-1914), tamén coñecida como Caroline Delacroix, unha prostituta que se casou co rei en decembro de 1909, nunha cerimonia relixiosa sen validez pola lei belga. Outra cerimonia houbo cinco días antes da morte de Leopoldo II, no Castelo Real de Laeken[1]. En 1910, os dous fillos foron adoptados polo segundo esposo de Delacroix, Antoine Durrieux.

Dise que Leopoldo II foi cliente da casa de sadomasoquistas "Rose Cottage", de Mary Jeffries, en Hampstead, un suburbio de Londres[2].

Intento de asasinato[editar | editar a fonte]

O día 15 de novembro de 1902, ao final da cerimonia en memoria da falecida consorte de Leopoldo II, o anarquista italiano Gennaro Rubinno intentou asasinar o rei, que estaba nunha carruaxe. Tres tiros foron disparados, pero todos errara o destino de Rubinno, o cal foi detido inmediatamente.

Reinado[editar | editar a fonte]

Leopoldo II deu énfase á defensa militar como base da neutralidade de Bélxica, pero non foi capaz de obter a lei de conscripción. A pesar de ser impopular, Leopoldo II é lembrado polo pobo belga como "o rei construtor" (Koning-Bouwer en flamengo e le Roi-Bâtisseur en francés), porque fixo construír un gran número de edificios e proxectos públicos, principalmente en Bruxelas, Oostende e Antuerpen.

Entre as construcións están as estufas reais nos terreos do Castelo de Laeken, a Torre xaponesa, o Pavillón chinés, o Museo do Congo en Tervuren (hoxe chamado Museo Real de África Central), o Cinquantenaire e a estación de tren de Antuerpen. Tamén construíu a Villa des Cedres en Saint-Jean-Cap-Ferrat, na Riviera francesa, que é un xardín botánico no presente.

Tales construcións foron todas realizadas con diñeiro procedente do Congo. En 1900, el doou a maior parte das súas propiedades á nación belga.

O autor e xornalista estadounidense Adam Hochschild, no seu libro King Leopold's Ghost, escribiu que houbo un "gran esquecemento" despois de que o rei trasladou a posesión da súa colonia a Bélxica. Hochschild recorda que, na súa visita ao Museo Real de África Central na década de 1990, non se mencionada nada a respecto das atrocidades cometidas no Estado Libre do Congo. Outro exemplo dado por Hochschild é o monumento, en Blankenberge, de un colono a "traer a civilización" a un neno negro aos seus pés, ilustrando máis o "gran esquecemento".

Morte[editar | editar a fonte]

Leopoldo II morreu aos setenta e catro anos de idade, e o seu corpo foi enterrado na cámara mortuaria real, da Igrexa da Nosa Señora, no Cemiterio de Laeken.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 31 de marzo de 2009. Consultado o 20 de outubro de 2009. 
  2. In London: The Wicked City, Fergus Linnane (Robson Books 2003) pp. 297–8

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Reis dos Belgas

Segue a:
Leopoldo I de Bélxica
Leopoldo II de Bélxica
Precede a:
Alberte I de Bélxica
Saxonia-Coburgo e Gotha