Saltar ao contido

Annwn

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Annwn, Annwfn ou Annwvyn (Annwvn en galés medio, ás veces mal escrito Annwyn, Annwyfn ou Annwfyn) era o alén na mitoloxía galesa. Gobernado por Arawn, ou moito máis tarde (na literatura artúrica) por Gwynn ap Nudd, era basicamente un mundo de pracer, delicias e eterna mocidade, onde non hai enfermidades e sempre abundan os alimentos.


Máis tarde, coa chegada do cristianismo, identificouse coa terra das almas que partiron deste mundo, ceo ou paraíso.[1]

Dise que Annwn está tan lonxe ao oeste que nin sequera Manawydan fab Llŷr a atopou, e que só se pode chegar morrendo. Pero, tamén se dixo que Annwn pode admitir persoas aínda vivas, sempre que atopen a súa porta.

Nome e mitoloxía

[editar | editar a fonte]

Fontes do galés medio suxiren que se recoñeceu que o termo significaba "moi profundo" na época medieval.[2] A aparición da forma antumnos nunha antiga tableta de maldición en galés, suxire que o termo orixinal puido ser *ande-dubnos, unha palabra común galo-británica que significa literalmente 'inframundo'. A pronuncia galesa moderna de Annwn é [ˈanːʊn].

"Annwfn" posiblemente formouse a partir de an- (gales para 'dentro') + dwfn (gales para 'mundo').[1]

Localizacións míticas

[editar | editar a fonte]

Tanto na mitoloxía galesa como na mitoloxía irlandesa, críase que Annwn se atopaba nunha illa ou baixo terra. Na Primeira rama do Mabinogi, dáse a entender que Annwn é unha terra dentro do reino de Dyfed, mentres que no contexto do artúrico, no poema Preiddeu Annwfn suxire a súa localización nunha illa. Outros dous banquetes no outromundo que aparecen na Segunda rama dos Mabinogi teñen lugar en Harlech no noroeste de Gales e na illa deshabitada de Grassholm, no suroeste de Pembrokeshire.

Ademais, segundo as historias da zona, Annwn é un mundo á parte onde habita a maxia, e podes gozar dunha vida de fantasía antes de renacer.

  1. 1,0 1,1 Davies 2007 , Mac Cana 1983
  2. Sims-Williams 1990

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]
  • Lambert, Pierre-Yves. La langue gauloise: description linguistique, commentaire d'inscriptions choisies Paris: Errance, 1994 (edición revisada 2003)
  • Sims-Williams, Patrick. ‘Some Celtic Otherworld terms’, en ‘Celtic Language, Celtic Culture: A Festschrift for Eric P. Hamp’, eds. Ann T.E. Matonis & Daniel F. Mela, Van Nuys, Cal.: Ford & Bailie, 1990, p. 57-84.
  • Davies, Sioned. (2007). O Mabinogion - Unha nova tradución. Clásicos do mundo de Oxford.
  • Mac Cana, Proinsias (1983). Celtic mythology (Biblioteca dos mitos e lendas do mundo) Littlehampton Book Services Ltd.
  • Carl Lindahl, C.A. (2000-2002). Medieval Folclore. Oxford: Oxford University Press, Inc.
  • John Matthew. J.M. Fontes do Grial. Gran Bretaña: Floris Books.
  • Mike Kennedy. M.K. (1996). Celtic Miths and Legends. Reino Unido: Blandford and Cassel Imprint.