Linguas britónicas

Linguas britónicas
Instancia de familia lingüística  Subclase de linguas célticas insulares linguas célticas  Composto por linguas britónicas occidentais britônico (pt) lingua britónica do suroeste Lingua picta
Clasificación lingüística
linguaxe humana ↳ linguas indoeuropeas ↳ linguas célticas ↳ linguas célticas insulares
Identificadores Freebase /m/01b1d
Wikidata

As linguas britónicas son linguas indoeuropeas, do grupo das linguas célticas xunto coas linguas goidélicas.

Subdivisións

O grupo britónico teríase separado en dous dialectos:

1. O britónico suroccidental, protolingua da que derivarían:
   • o bretón.
   • o córnico.

1. O britónico occidental, protolingua da que derivarían:
   • o galés.
   • o cúmbrico (hai tempo extinguida).
   • o ivérnico, de ser certa a súa existencia.

Entre as linguas mortas estarían o galo e o lepóntico.

Datación

A cuestión da data da separación entre linguas gaélicas e britónicas non está resolta, pero é seguro que estas dúas ramas se diferenciaron antes da aparición dos primeiros textos cobre o ano 600. De resultas da afluencia de falantes de linguas xermánicas a Gran Bretaña durante o século V, algúns falantes de linguas britónicas se instalaron masivamente en Armórica (a Bretaña actual), e, en cantidade menor, en Galiza, e no Leinster en Irlanda. Os falantes de linguas britónicas permaneceron tamén presentes na Escocia meridional durante varios séculos, no norte e o oeste de Inglaterra, e na Illa de Man. Pero o impulso progresivo dos gaélicos (celtas de proveniencia irlandesa) e dos anglosaxóns fixo que os falantes destas linguas se relegasen nos tras países que lles quedan hoxe: a Bretaña, Cornualla e o País de Gales.

Linguas britónicas no noroeste peninsular

Véxase tamén: Britanos en Galicia.

Unha lingua ou dialecto britónico falouse tamén durante a Alta Idade Media no norte do Reino Suevo (que hoxe en día correspondería co occidente de Asturias, o norte da provincia de Lugo (antiga provincia de Mondoñedo) e o nordés da provincia da Coruña) por mor da importante colonia de britanos que chegaron no medievo ó noroeste da Península Ibérica fuxindo dende as Illas Británicas da invasión anglosaxoa. Non se conservan textos escritos nesta lingua, aínda que a súa pegada é evidente en varios topónimos da zona.

Trazos distintivos das linguas britónicas fronte ás linguas goidélicas

Un trazo lingüístico permite distinguir as linguas britónicas das linguas goidélicas: hai unha alternancia entre o fonema «k» (celta Q) particular ao goidélico e os fonemas «p» ou «b» que lles corresponden en britónico (celta P). Nótase ademais que, nas linguas itálicas, curmás das linguas célticas, o latín é unha lingua con «k» e o osco unha lingua con fonema «p» (comparar quinque e Pompeï).

Véxase tamén

• Celta P
• Linguas célticas.
• Linguas goidélicas.
• Linguas indoeuropeas.

Ligazóns internas

• lingüística
• Linguas do mundo
• linguas por familias
• linguas indoeuropeas
• linguas célticas

---

Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.  Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.

---