Fíbula celta

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Fíbula en prata do periodo viquingo
O broche Rogart, Museo Nacional de Escocia, FC2. Broche penanular dos pictos, en Escocia, século VIII, prata con ouro e cristal. Clasificadas como Fowler tipo H3..[1]

As fíbulas celtas, tamén chamadas broches penanulares, son tipos de broches fixadores da roupa. Están especialmente asociados co comezo da Alta Idade Media en Irlanda e Britania, malia ter sido atopados noutros tempos e lugares, como por exemplo, formando parte do vestido feminino tradicional en áreas da moderna norte de África.

Eran útiles propios da Idade de Ferro e da era romana, e están especialmente asociadas cos broches ornamentados producidos en metal precioso para as elites de Irlanda e Escocia (anos 700-900). Son os obxectos máis importantes da metalurxia medieval de alta calidade, e forman parte da arte celta e da arte insular.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Youngs, no. 111, with a plate showing the decoration much better; Laing, 310