San Vicente e Granadinas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saint Vincent and the Grenadines
San Vicente e Granadinas
Bandeira de San Vicente e Granadinas Escudo de San Vicente e Granadinas
Bandeira Escudo
Lema: Pax et justitia
(latín: «Paz e xustiza»)
Himno nacional: St Vincent Land So Beautiful
 
VCT orthographic.svg
 
Capital
 • Poboación
Kingstown
17.600 (2003)
Cidade máis poboada Kingstown
Linguas oficiais
Inglés
Forma de goberno Monarquía constitucional
Isabel II
Frederick Ballantyne
Ralph Gonsalves
Independencia
 • Data
Do Reino Unido
27 de outubre de 1979
Superficie
 • Total
 • % auga
Fronteiras
Costas
Posto 206º
389 km²
-
0 km km
84 km km
Poboación
 • Total
 • Densidade
Posto 177º
117.534 (2005 est.)
300 hab./km²
PIB (nominal)
 • Total
 • PIB per cápita

n/d
n/d
PIB (PPA)
 • Total (2005)
 • PIB per cápita
Posto 181º
US$ 751 millóns
US$ 6.679
IDH (2007) 0,761 (93º) – medio
Moeda Dólar Caribe-Leste (EC$, XCD)
Xentilicio Sanvicentino, sanvicentina
Fuso horario
 • en verán
UTC-4
UTC-4
Dominio de Internet .vc
Prefixo telefónico +1-784
Prefixo radiofónico J8A-J8Z
Código ISO 670 / VCT / VC
Membro de: Commonwealth, CARICOM, ONU, OECS, OEA, AEC
Tódolos países do mundo

San Vicente e Granadinas (en inglés Saint Vincent and the Grenadines) é un país do Caribe, constituído pola illa de San Vicente e pola metade norte da cadea das Granadinas. Ten fronteiras marítimas con Santa Lucía ao nordeste e con Granada ao suroeste, e é un dos países máis próximos de Barbados. A súa capital é Kingstown.

Historia[editar | editar a fonte]

Os indios caribes evitaron, mesmo pola forza, a colonización europea en San Vicente ata o século XVIII. africanos escravizados, náufragos ou fuxitivos de Barbados, Santa Lucía e Granada e buscando refuxio en San Vicente, ou Hairouna nome que lle deran os caribes, casaron cos caribes e converténdose en caribes negros ou garifuna. A partir de 1719 establecéronse colonos franceses, que cultivaron café, tabaco, índigo, algodón e azucre en plantacións traballadas por africanos escravizados. En 1763, San Vicente foi cedido a Gran Bretaña. Restaurado o goberno dos franceses en 1779, San Vicente foi recuperado polos británicos baixo o Tratado de París (1783) no cal Gran Bretaña recoñeceu oficialmente o final da Revolución estadounidense. Tratados complementarios foron tamén asinados con Francia e España, coñecidos como os Tratados de Versalles de 1783, parte dos cales volveron pór a San Vicente baixo control británico.

O conflito entre os británicos e os Caribes Negros, liderados polo desafiante Xefe Supremo Joseph Chatoyer, continuaron ata 1796, cando o xeneral Sir Ralph Abercromby esmagou un revolta fomentada polo radical francés Victor Hugues. Máis de 5.000 Caribes Negros foron finalmente deportados a Roatán, unha illa fronte á costa de Honduras.

A escravitude foi abolida en 1834. Despois do período de aprendizaxe, que acabou prematuramente en 1838, a escaseza de traballo nas plantacións resultou na inmigración de criados contratados. Os portugueses viñeron de Madeira a partir dos anos 1840 e gran cantidade de traballadores indios do leste chegaron entre 1861-1880. As condicións continuaron sendo duras tanto para os antigos escravos como para os traballadores inmigrantes na agricultura, xa que os baixos prezos mundiais do azucre mantiveron a economía estancada ata o cambio de século.

Desde 1763 ata a independencia, San Vicente pasou a través de varias fases de situación colonial baixo os británicos. Unha asemblea representativa foi autorizada en 1776, o goberno de Colonia da Coroa instalado en 1877, un consello lexislativo creado en 1925 e un sufraxio adulto universal en 1951.

Durante este período, os británicos fixeron varios intentos sen éxito para afiliar San Vicente con outras illas de Barlovento a fin de gobernar a rexión a través dunha administración unificada. As propias colonias, desexosas de liberarse do goberno británico, fixeron un notable intento de unificación chamada Federación das Indias Occidentais, que desapareceu en 1962. O 27 de outubro de 1969 outorgóuselle a San Vicente a condición de estado asociado, dándolle o control completo sobre os seus asuntos internos. Despois un referendo en 1979, baixo Milton Cato, San Vicente e as Granadinas convertéronse na última das illas de Barlovento en conseguir a independencia no décimo aniversario da súa condición de estado asociado, o 27 de outubro de 1979.

Desastres naturais figuraron na historia do país. En 1902, o volcán de A Soufrière entrou en erupción, matando a 2.000 persoas. Moitas terras de labranza foron danadas, e a economía deteriorada. En abril de 1979, A Soufrière volveu entrar en erupción. Aínda que ninguén morreu, miles de persoas tiveron que ser evacuadas, e houbo un amplo dano na agricultura. En 1980 e 1987, furacáns comprometeron as plantacións de banana e coco; 1998 e 1999 tamén viron tempadas de furacáns moi activas, co Furacán Lenny en 1999 causando grandes danos na costa oeste da illa.

Política e goberno[editar | editar a fonte]

San Vicente e as Granadinas é unha democracia parlamentaria dentro da Mancomunidade Británica de Nacións. A Raíña Isabel II é xefe de Estado e está representada na illa por un Gobernador Xeral, un cargo no seu maior parte con funcións cerimoniais. O control do goberno descansa no Primeiro Ministro e o Gabinete. Hai unha oposición parlamentaria feita pola minoría máis grande nas eleccións xerais, encabezada polo líder da oposición.

O país non ten forzas armadas formais, aínda que a Forza Policial Real de San Vicente e as Granadinas inclúe unha Unidade de Servizos Especiais.

San Vicente e as Granadinas son un membro pleno e participante da Comunidade do Caribe (CARICOM) e a Organización de Estados do Caribe Oriental (OECS).

Subdivisións[editar | editar a fonte]

Mapa político da illa de San Vicente

Administrativamente, San Vicente e as Granadinas divídese en seis parroquias, con cinco en San Vicente, e as Granadinas xuntas constituíndo a sexta.

  1. Carlota (Parish of Charlotte)
  2. San Andrés (Parish of Saint Andrew)
  3. San David (Parish of Saint David)
  4. San Jorge (Parish of Saint George)
  5. San Patricio (Parish of Saint Patrick)
  6. Granadinas (Parish of the Grenadines)

Xeografía[editar | editar a fonte]

Mapa de San Vicente e as Granadinas.

San Vicente e as Granadinas atópase entre Santa Lucía e Granada nas Illas de Barlovento das Antillas Menores, un arco insular do Mar Caribe. As illas de San Vicente e as Granadinas inclúen a illa principal de San Vicente (344 km²) e as dúas terceiras partes das Granadinas do norte (45 km²), unha cadea de pequenas illas estirándose cara ao sur desde San Vicente ata Granada.

Economía[editar | editar a fonte]

A economía sanvicentina é moi modesta, e a súa principal fonte de ingresos é a exportación de plátanos e algúns produtos agrícolas. Aínda que o turismo veu crecendo nos últimos anos o goberno non puido diversificar a súa fonte de divisas. Segundo cifras do ano 2003 a poboación das illas ascende a 116 812 persoas das cales o 66% son de raza negra e o 75% practican o cristianismo protestante. Unha gran parte dos produtos que consumen ten que ser importada dos seus socios comerciais. A súa moeda é o dólar do Caribe Oriental

Demografía[editar | editar a fonte]

Cultura[editar | editar a fonte]

Feriados
Data Nome en galego Nome local Observacións

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: San Vicente e Granadinas


Países do mundo | Caribe
Antiga e Barbuda - Bahamas - Barbados - Cuba - Dominica - Rep. Dominicana - Granada - Haití - Saint Kitts e Nevis - San Vicente e Granadinas - Santa Lucía - Trinidad e Tobago - Xamaica
Países con estatus especial no Caribe

Aruba - Curaçao - Illa de San Martiño - Bonaire - San Eustaquio - Saba (posesións dos Países Baixos)
Guadalupe - Martinica - Illa de San Martiño - Saint-Barthélemy (posesións de Francia)
Anguila - Illas Virxes Británicas - Illas Caimán - Montserrat - Turks e Caicos (posesións do Reino Unido)
Illas Virxes Americanas - Porto Rico (posesións dos Estados Unidos)