Raimundo de Borgoña

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Lauda de Don Raimundo de Borgoña, Señor de Galicia.

Raimundo de Borgoña, nado en Besançon cara a 1070 e finado en Grajal de Campos o 24 de maio de 1107, foi un magnate borgoñón que gobernou o Reino de Galicia por doazón feudal do rei Afonso VI en 1087. Fillo de Guillerme I de Borgoña e familiar directo do Papa de Roma Calisto II.

Cruzada[editar | editar a fonte]

A invasión almorábide do sur da Península Ibérica e a nova dramática da derrota de Afonso VI en Zalaca e levouno a acudir en defensa dos reinos cristiáns peninsulares no ano 1086. Tropas francas e borgoñoas e continxentes poboacionais de alén Pireneos baixo o seu mando reforzaron as fronteiras entre a España cristiá e a musulmá. Era un momento no que en Europa se vivía con entusiasmo o espírito das Cruzadas.

Goberno do Reino de Galicia[editar | editar a fonte]

No ano 1091, casou coa princesa Urraca (totia gallecie Imperatrix). O rei Afonso VI tiña enormes dificultades en Galicia tralo encarceramento de García de Galicia. Tivo que destituír ao bispo compostelán Diego Páez e sufocar a sangue e lume unha rebelión do magnate Rodrigo Ovéquiz. Para poñer remedio a esta situación cedeu ao Conde Raimundo o goberno destas terras.

Raimundo de Borgoña puxo orde á situación confiando os asuntos composteláns a Diego Xelmírez e liderando con man firme á inqueda nobreza galaico-portuguesa. Impartiu xustiza, recadou impostos, outorgou foros e privilexios e organizou exércitos. Garantiulle ao rei leonés a súa lealdade estabilizándolle a retagarda noroccidental dos seus reinos. Da autoridade que acadou son testemuño as fontes que o denominan totius Galletie imperator e in urbe Gallecia regante[1]. Aparecía, asemade, como o máis claro sucesor ao trono leonés.

Fiel a Afonso VI[editar | editar a fonte]

O monarca galaico confioulle importantes tarefas militares e de goberno alén da Galicia actual. En 1094 Raimundo exerce o seu dominio sobre a cidade de Zamora e máis tarde aparece conquistando ou repoboando núcleos tan salientables como Ávila, Segovia e Salamanca.

Os seus éxitos guerreiros víronse embazados pola derrota en Malagón fronte aos Almorábides, porén conseguiu consolidar as fronteiras.

Nace unha dinastía real[editar | editar a fonte]

A súa morte prematura non impediu que con el nacese a estirpe real borgoñoa. Diego Xelmírez e o conde Pedro Froilaz de Traba, os novos señores de Galicia, defenderán os dereitos do seu fillo Afonso Raimúndez. Proclamarano rei de Galicia en 1111 e porán as bases para o seu ascenso á dignidade imperial leonesa como Afonso VII. Ata os Trastámara os reis de Castela e León son de directa descendencia borgoñoa.

O seu sartego está no Panteón Real da capela das reliquias da catedral de Santiago de Compostela.

Raimundo de Borgoña
Nacemento: c. 1070 Falecemento: 24 de maio 1107


Outros títulos Nobiliarios
Precedido por
Novo título


Conde de Galicia
1096–1107
Sucedido  por
Urraca
Títulos Honoríficos
Precedido por
Nova titulación


Emperador de toda Galicia
1096–1107
Sucedido  por
Urraca

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]