Afonso VII de León

Afonso VII
Rei de Galiza, León, Castela e Toledo.
Reinado	17 de setembro de 1111 - 21 de Agosto de 1157
Coroación	1111 en Compostela, 1135 en León.
Cónxuxes	Berenguela de Barcelona Riquilda de Polonia
Descendencia
Ollar Matrimonio e Descendencia (abaixo)
Casa	Casa de Borgoña
Pai	Raimundo de Borgoña
Nai	Urraca I
Nacemento	1 de marzo de 1105 Caldas de Reis
Falecemento	21 de Agosto de 1157 Sierra Morena

Afonso Raimúndez, o Emperador, nado en Caldas de Reis o 1 de marzo de 1105 e falecido en Fresneda (quizais El Viso del Marqués) o 21 de agosto de 1157, foi rei de Galiza, León e Castela, o primeiro da dinastía de Borgoña. Foi fillo de dona Urraca (filla á súa vez de Afonso VI) e do seu primeiro marido, o conde Raimundo de Borgoña.

Afonso VII integrou na monarquía leonesa aquel sector da nobreza galega rebelde que representaba a Casa de Traba. Pero tamén foi o rei que inauguraba a política de apoio á Igrexa, e polo tanto foi o primeiro que aplicou un certo criterio de centralización política.

Rei de Galiza, León e Castela

Foi proclamado rei en 1109 polo seu aio, Pedro Froilaz, Conde de Traba; dous anos máis tarde, o 17 de setembro de 1111, o Bispo Diego Xelmírez consagrouno como monarca na catedral compostelá. En realidade, a cerimonia tivo máis de formal que de efectivo; con ela, Pedro Froilaz procuraba que, no caso de que a súa nai, Urraca -casada con Afonso de Aragón- viñese ter un fillo deste, non se visen afectados os dereitos do futuro Afonso VII ao trono e, en todo caso, puidese preservar sempre a herdanza do seu pai, Raimundo de Borgoña. Se ben que algúns historiadores indican que, no acto compostelán, foi proclamado "rei de Galiza", o certo é que as crónicas falan de que o bispo o consagrou apenas como "rei", entendendo, deste xeito, que era o lexítimo herdeiro do seu avó, Afonso VI. O arcebispo Xelmírez, canda Pedro Froilaz e outros nobres galegos dirixíronse a confirmar en León a cerimonia de entronización, mais en Viandangos saíulles ó paso Afonso de Aragón, que presentou batalla, frustrando os plans de Xelmírez.

O 10 de marzo de 1126, á morte da súa nai, foi coroado rei de León e de inmediato emprendeu a recuperación do reino de Castela, que estaba baixo o dominio de Afonso I de Aragón. Coas Paces de Támara de 1127, púxose fin á disputa entre os dous monarcas e Afonso VII foi recoñecido como rei de Castela.

A pesar deste recoñecemento, Afonso tívose que enfrontar ás diversas rebelións suscitadas nos territorios máis próximos a Aragón, debido á longa autonomía que estas rexións atinxiran desde a morte do seu avó, o rei Afonso VI de Castela.

Aspiracións territoriais

Após a morte, sen descendencia, do rei navarro-aragonés Afonso I en 1134, Afonso VII pretendeu ao trono, mais sen éxito xa que, finalmente, a sucesión recaeu no irmán de Afonso I, Ramiro II. Apesar disto, Afonso ocupou A Rioxa, conquistou Zaragoza e ditaminou de feito os gobernos de ambos os dous reinos en diante. Desde entón o escudo de Zaragoza figura no escudo de armas do Reino de León. En escaramuzas varias, derrotou o exército navarro-aragonés, sometendo este reino á súa vasalaxe. Apoiado por nobres ao norte dos Pireneos, controlou amplos territorios do sur da Francia, chegando até o río Ródano.

Axudou nas loitas do conde de Barcelona, Ramón Berenguer IV contra os condados cataláns, conseguindo unificar a Marca Hispánica.

En 1135 foi corado imperador nos Reinos Hispánicos na catedral de León polo papa Gregorio VII, expresando así a súa pretensión de hexemonía peninsular e de exclusividade na reconquista. Porén, en 1123 tivo que recoñecer a seu curmán Afonso Henriques (Afonso I de Portugal) como rei de Portugal, así como o matrimonio de Ramón Berenguer IV con Petronila de Aragón, que uniu definitivamente Aragón cos condados cataláns, creando así a Coroa de Aragón. Con este último acordaría os limites da reconquista para cada un dos dous estados.

En 1137, Afonso Henriques adentrouse en terras de Afonso VII e ocupou Tui. A ocupación finalizou trala sinatura do Tratado de Tui.

Reconquista

Desde 1139 levou a cabo expedicións e ataques de saqueo incitando as sublevacións das poboacións almorábides. A invasión dos almohades a partir de 1146 obrigouno a fortificar a fronteira e a pactar co almorábide Ibn Ganiya para organizar a resistencia.

En 1144 chegou até Córdoba e en 1147 tomou Almería xunto co rei de Aragón e Navarra e o conde de Barcelona.

En 1157 os almohades recuperaron o control de Almería e Afonso morreu encanto regresaba a León. Os seus dous fillos repartiron o reino que, de novo, ficou dividido en dous, o Reino de León a Fernando II e o Reino de Castela a Sancho III.

Matrimonio e descendencia

En 1128 casou en Saldaña (Palencia) con Berenguela de Barcelona, filla do conde de Barcelona Ramón Berenguer III e, por tanto, irmá de Ramón Berenguer IV. Desta unión naceron:

• Sancho III de Castela (1134 - 1158), rei de Castela entre 1157 e 1158.
• Ramón de Castela (1136 - 1151)
• Sancha de Castela (1137 - 1179), casada en 1157 co rei Sancho VI de Navarra.
• Fernando II de León (1137 - 1188), rei de León entre 1157 e 1188.
• Constanza de Castela (1141 - 1160), casada en 1154 co rei Luis VI de Francia.
• Garcia de Castela (1142 - 1146)
• Alfonso de Castela (1145 - 1149)

En xullo de 1152 casou con Riquilda de Polonia, filla do rei Ladislao II de Polonia. Tiveron dous fillos:

• Fernando de Castela (1153 - 1155)
• Sancha de Castela (1156 - 1208), casada en 1174 co rei Afonso II de Aragón.

Dos seus amoríos con Gontrada Pérez (o Guntroda Díaz) naceu:

• Urraca Afonso de Castela (1126 - 1189), casada en 1144 co rei García Ramírez de Navarra "o Restaurador".

Dous seus amoríos con Sancha Fernández naceu:

• Estefanía de Castela (1150 - 1180), casada con Fernán Ruiz de Castro.

Afonso VII de León Casa de Borgoña Nacemento: 1 de marzo 1105 Falecemento: 21 de Agosto 1157
Títulos Reais
Precedido por Urraca	Rei de Galiza 1111 – 1157	Sucedido  por Fernando II
	Rei de León 1126 – 1157
	Rei de Castela 1127 – 1157	Sucedido  por Sancho III
	Rei de Toledo 1127 – 1157

Ascendencia

Devanceiros de Afonso VII de Galiza, León e Castela

16. Otto-William, Conde de Borgoña

8. Reginald I, Conde de Borgoña

17. Ermentrude de Roucy

4. William I, Conde de Borgoña

18. Richard II, Duque de Normandía

9. Adelaide de Normandía

19. Judith de Bretaña

2. Raimundo de Borgoña

5. Stephanie

1. Afonso VII de León

24. Sancho III de Navarra

12. Fernando I de Castela

25. Maior de Castela

6. Afonso VI de León

26. Alfonso V o Nobre

13. Sancha I de Galicia

27. Elvira Mendes

3. Urraca de León e Castela

28. Robert II de Francia

14. Robert I, Duque de Borgoña

29. Constanza de Arles

7. Constanza de Burgoña

30. Dalmas de Semur

15. Hélie de Sémur

31. Aremburge de Vergy

Véxase tamén

Bibliografía

• D. Afonso VII, Rei de Galiza, e o seu aio o Conde de Traba Antonio López Ferreiro, 1885, Reeditado en Noia, Editorial Toxosoutos, 2006 ISBN 0-8122-3452-9.
• The Kingdom of León-Castilla under King Alfonso VII 1126-1157 Bernard F. Reilly, Philadelphia : University of Pennsylvania Press, [1998] ISBN 84-96673-01-4