Guillerme I de Borgoña
Guillerme I de Borgoña "O Grande" ou "O Imprudente", nado no Franco Condado no 1020 e finado en Besançon no ano 1087, foi conde de Borgoña e Mâcon desde 1057 até 1087. A súa descendencia estivo entre unha das máis coñecidas da Europa do seu tempo chegando a ter un fillo papa. Faleceu na cidade de Besançon e atópase sepultado na Catedral de San Xoán nesta mesma cidade. O ano de 1057, sucedeu ao seu pai reinando sobre os territorios con maior extensión do que os territorios do Franco Condado.
Familia e descendencia [editar]
Foi fillo de Reinaldo I de Borgoña (990 - 3 de setembro de 1057) e de Adelaida da Normandía (990 -?), filla de Ricardo II da Normandía (970 - 28 de agosto de 1027) e de Judith de Bretaña (980 -?).
Casou con Estefania de Longwy tamén coñecida como Étiennette de Longwy, filla de Adalberto, Duque da Lorena (?- 1048) e de Clemencia de Foix (1015 -?) de quen tivo:
- Reinaldo II de Borgoña (? - 1097) casado con Rexina d'Oltigen, foi sucesor do seu pai á cabeza dos destinos do condado, faleceu na Primeira Cruzada.
- Estevo I de Borgoña, sucesor de Reinaldo II. Estevo morreu na Guerra Santa durante a Cruzada de 1101.
- Raimundo de Borgoña, casado en 1090 coa princesa Urraca, foi conde Galiza, aspirando ao seu trono.
- Guildo de Viena, electo Papa en 1119 como abade de Cluny, co nome de Calisto II.
- Asubía (1065 - 1101), casada en 1080 con Odo I, Duque da Borgoña.
- Xisela, casada en 1090 con Humberto II de Saboia e despois con Renier I de Montferrat.
- Adelaida.
- Berta.
- Eudes.
- Hugo III, arcebispo de Besançon.
- Clemencia, casada con Roberto II da Flandres, conde de Flandres, foi rexente da Flandres durante a ausencia do marido.
- Estefania.
- Ermentrude, casada en 1065 con Thierry I de Montbéliard.
Bibliografía [editar]
Les Comtes Palatins de Bourgogne, Thierry Le Hête, Thierry Le Hête, 1ª Edição, La Bonneville-sur-Iton, 1995, pág. 44.
