Baró de Viver

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Situación na cidade de Barcelona.
Edificio da praza do Baró de Viver

Baró de Viver é un dos sete barrios que compoñen o distrito barcelonés de Sant Andreu. Ten unha superficie de 0,22 km² e unha poboación de 2.393 habitantes (2010).

Historia[editar | editar a fonte]

Foi construído nuns terreos que o Patronato de Vivenda de Barcelona, a través do Fomento da Vivenda Popular, comprou á marquesa de Castellvell en 1928, na marxe dereita do río Besòs, en terreos que aínda pertencían a Santa Coloma de Gramenet. O barrio levou o nome de Baró de Viver debido a Darius Rumeu i Freixa, segundo barón de Viver e Alcalde de Barcelona entre 1924 e 1930, durante a ditadura de Miguel Primo de Rivera. A Segunda República Española cambiou o nome polo de Pi i Margall, pero o réxime de Franco devolveu o antigo nome de Baró de Viver.

En 1941, o Concello de Barcelona quédase co patrimonio; do cal faise cargo o Instituto Municipal da Vivenda, despois Patronato Municipal da Vivenda, que construíu 334 fogares unifamiliares entre o río Besòs, os talleres de Renfe e o polígono industrial do Besòs. Pasou a formar parte da cidade de Barcelona, xunto co barrio veciño de Bon Pastor.

En 1958 e 1959 produciuse unha última ola de poboación inmigrante, que construíron os novos bloques, e en 1985 lévase a cabo unha reforma do barrio a raíz da aprobación do PERI. O illamento radical do barrio rompeuse coa construción das dúas roldas periféricas (Ronda de Dalt e Ronda Litoral) que o rodean, o soterramento das liñas de alta tensión que que ían polas marxes do Besòs e a súa transformación nun parque, así como a construción dunha estación de Metro.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]