Saltar ao contido

Rodrigo García Vizoso

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaRodrigo García Vizoso

Editar o valor en Wikidata
Biografía
Nacemento26 de febreiro de 1909 Editar o valor en Wikidata
A Coruña Editar o valor en Wikidata
Morte2 de xuño de 2009 Editar o valor en Wikidata (100 anos)
A Coruña Editar o valor en Wikidata
Actividade
Ocupaciónadestrador, futbolista, adestrador de fútbol Editar o valor en Wikidata
Período de actividade1928 Editar o valor en Wikidata -
Deportefútbol Editar o valor en Wikidata
Posición de xogoGardameta Editar o valor en Wikidata
Traxectoria Editar o valor en Wikidata
  Equipo Número de eventos xogados Puntos/goles/tantos anotados
1928–1934   Deportivo da Coruña 60(0)
1934–1935   Real Madrid CF 0(0)
1935–1936   Granada CF 12(0)
  Adestrador Número de eventos xogados Puntos/goles/tantos anotados
1940–1954   Club Deportivo Xuvenil
1955–1956   Deportivo da Coruña
1962–1963   Deportivo da Coruña Editar o valor en Wikidata

Rodrigo García Vizoso, coñecido simplemente como Rodrigo, nado na Coruña o 26 de febreiro de 1909 e finado na mesma cidade o 2 de xuño de 2009, foi un futbolista e adestrador de fútbol galego, que xogaba de gardameta. Considerado unha das maiores figuras da historia do fútbol coruñés, desenvolveu case toda a súa carreira deportiva nos clubs da propia cidade. Foi porteiro do Deportivo da Coruña durante sete tempadas e pasou brevemente polo Real Madrid, onde foi suplente de Zamora, e polo Granada. Traballador da Fábrica de Armas da Coruña, en 1940 fundou no seo da fábrica o Deportivo Xuvenil, ao que adestrou durante preto de 20 anos, levándoo ata a Segunda División. Tamén adestrou o Deportivo da Coruña en tres etapas e realizou diferentes funcións no club, como adestrador do Fabril e do equipo xuvenil ou observador.

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Como xogador

[editar | editar a fonte]

Comezos

[editar | editar a fonte]

Naceu na coruñesa rúa de Fuente Luisa —agora chamada Argudín Bolívar— en 1909, sendo un dos nove fillos de Manuel García Paz e Rosario Vizoso Serantes. Os seus irmáns eran José, Pilar, Gumersindo, Evergisto, Maximiliano, Manuel, Rosario e Berta.[1] Comezou a xogar ao fútbol no Varela Silvari, onde ademais de porteiro ocupaba as posicións de mediocentro e interior,[2] e pasou tamén polas filas do Olímpico.[3]

Deportivo da Coruña (1ª etapa)

[editar | editar a fonte]

En 1927 comezou a xogar no reserva do Deportivo da Coruña e ao ano seguinte debutou co primeiro equipo, nun partido amigable ante o Racing de Ferrol no campo do Couto de Ourense, con motivo das festas do Corpus.[4] Nos seus primeiros anos no Deportivo apenas contou con oportunidades, sendo o gardameta titular o histórico Isidro. O seu debut en partido oficial produciuse o 12 de maio de 1929, na 11ª xornada da edición inaugural da Segunda División. O adestrador Andrés Balsa aliñouno aquel día como titular ante o Sevilla en Nervión, onde a pesar da derrota callou unha boa actuación.[5]

Despois de estar á sombra de Isidro varios anos, nos que só xogou esporadicamente algún partido tanto en Segunda División como no Campionato de Galicia, pasou a ser o primeiro porteiro do equipo cando aquel deixou o club en 1931. Desde aquela teceu unha carreira que o levou ser considerado durante anos un dos máximos referentes do club coruñés.

O momento de maior gloria da súa carreira viviuno en maio de 1932, cando o Deportivo, aínda na segunda categoría, se enfrontou na Copa do Presidente da República ao Real Madrid, vixente campión de liga. O Deportivo venceu por 2-0 no campo de Riazor e acudiu a Chamartín coa difícil misión de defender a vantaxe ante un equipo inzado de xogadores internacionais.[6] A espectacular actuación de Rodrigo en Madrid, nunha tarde na que detivo case todos os numerosos lanzamentos dos futbolistas do club branco, foi clave para que o Deportivo conseguise a fazaña de pasar á seguinte rolda.[6] Ovacionado no propio Chamartín,[6] este encontro disparou a súa popularidade, elevándoo ao status de lenda do club.[7]

Na tempada 1932/33 gañou o seu segundo Campionato de Galicia, sendo o gardameta titular en todos os encontros. Deixou o club en 1934, despois de sete anos na entidade.

Real Madrid

[editar | editar a fonte]

En decembro de 1934, uns meses despois de deixar o Deportivo, realizou unha proba co Real Madrid e aínda que o adestrador Paco Bru se opuxo á súa fichaxe, esta foi concretada polo secretario do club, Pablo Hernández Coronado.[8] Con todo, non chegou a debutar co club branco, onde foi o porteiro suplente do histórico Ricardo Zamora.

Granada

[editar | editar a fonte]

Posteriormente fichou polo Granada, cun salario de 500 pesetas ao mes.[7] No club andaluz, no que coincidiu co seu excompañeiro Alvarito, foi o gardameta titular, disputando un total de 23 encontros.

Deportivo da Coruña (2ª etapa)

[editar | editar a fonte]

Co estalido da guerra civil volveu á Coruña e formalizou de novo ficha co Deportivo da Coruña, co que disputou a tempada 1936/37 do Campionato de Galicia. Titular en todos os partidos, proclamouse campión, sumando así o seu terceiro título.

Club Coruña

[editar | editar a fonte]

A guerra levouno a pasar 34 meses no exército e após a contenda volveu á súa cidade natal, onde onde atopou traballo na Fábrica de Armas. En 1940 pasou a formar parte do Club Coruña, co que disputou varios partidos na Serie A, compartindo equipo entre outros con Eduardo Viso.[9]

Como adestrador

[editar | editar a fonte]

Xuvenil

[editar | editar a fonte]
Rodrigo levado a ombreiros por unha multitude na estación da Coruña en 1932, tras eliminar ao Real Madrid da Copa.

En 1939, no seo da Fábrica de Armas na que traballaba, encomendóuselle a dirección dun equipo formado por aprendices, que máis tarde deu lugar ao Deportivo Xuvenil. Comezou a competir nas divisións de modestos da cidade, proclamándose campión das dúas divisións da liga de modestos e tamén da Copa da Coruña.[10][11] Aínda que a idea do club era só formar futbolistas para o Deportivo da Coruña,[2] os bos resultados fixérono subir paulatinamente de categoría e na tempada 1953/54, na que tiña baixo a súa batuta a xogadores como Manín, Juananco, Vegazo, Rábade ou Arias, logrou un histórico ascenso á Segunda División. Nese momento, despois de 15 anos como adestrador do equipo, presentou a súa dimisión co obxecto de acudir ao curso de adestrador nacional en Barcelona.[12][13] Ao seu regreso de Barcelona, o seu posto estaba xa ocupado por Eduardo Viso.[13]

Deportivo da Coruña (1ª etapa)

[editar | editar a fonte]

En xuño de 1955, despois dun ano de inactividade futbolística, foi nomeado novo adestrador do Deportivo da Coruña, na Primeira División.[14] O seu primeiro éxito chegou na 10ª edición do Trofeo Teresa Herrera, que por primeira vez disputaba o Deportivo. Nun día que a prensa da época definiu como un dos máis memorábeis da historia do fútbol coruñés, o equipo de Rodrigo derrotou por 2-1 ao Athletic Club de Ferdinand Daučík, vixente campión da Copa do Xeneralísimo, grazas a un gol de Pahiño no minuto 130 de partido.[15] Xa en competición oficial, Rodrigo foi o primeiro adestrador en levar o Deportivo a derrotar ao Real Madrid en Chamartín.[7] Con todo, os irregulares resultados, e especialmente dúas derrotas consecutivas fóra da casa contra o Las Palmas e o Hércules, provocaron a súa destitución en febreiro de 1956.[16]

Selección galega xuvenil e Deportivo Xuvenil

[editar | editar a fonte]

En outubro de 1956 foi designado adestrador da selección galega xuvenil, substituíndo no cargo a Julio Antonio Elícegui.[17] Dirixiu os xuvenís galegos durante máis dun ano, ata que presentou a súa dimisión o 21 de decembro de 1957.[18] Uns meses antes regresara ao banco do Xuvenil,[19] ao que adestrou ata 1960, cando este club pasou a estar baixo a tutela do Deportivo da Coruña.[20] En outubro dese mesmo ano foi nomeado polo Comité Rexional de Fútbol Afeccionado e Xuvenil seleccionador galego xuvenil por segunda vez.[21]

Deportivo da Coruña (2ª etapa)

[editar | editar a fonte]

En abril de 1961 chegou a un acordo co Deportivo da Coruña para reingresar na entidade con varias funcións: segundo adestrador do primeiro equipo, adestrador do equipo B e dos xuvenís e observador de novos talentos.[22] Compaxinou estes labores coa selección xuvenil, á que dirixiu ata 1964. En novembro de 1962, tralo cesamento de Enric Rabassa, colleu as rendas do primeiro equipo do Deportivo, conseguindo unha vitoria no primeiro partido ante o Mallorca. Con todo, non puido gañar ningún dos seguintes cinco encontros, polo que en xaneiro foi substituído por Lelé.

Fabril

[editar | editar a fonte]

No verán de 1964 converteuse en novo adestrador do Fabril, que pouco antes viña de fusionarse co Xuvenil.[23] Dirixiu o filial na Terceira División ata que en maio de 1965 volveu ser solicitado para o primeiro equipo.

Deportivo da Coruña (3ª etapa)

[editar | editar a fonte]

A ausencia de Luis Carniglia, que marchou para Italia, propiciou a terceira etapa de Rodrigo no banco do primeiro equipo do Deportivo. Dirixiu o equipo na Copa do Xeneralísimo, acadando os oitavos de final, nos que caeu contra o Sporting de Gijón.

Fabril (2ª e 3ª etapa)

[editar | editar a fonte]

Nos seguintes anos adestrou os equipos xuvenís do Deportivo e do Fabril e en 1970 volveu coller as rendas do Fabril, desta vez na Serie A galega. Pechou a liga regular na segunda posición, o que lle serviu para disputar a promoción de ascenso. Nesta conseguiu derrotar ao Barreda cántabro, conseguindo así o ascenso á Terceira División.[24] A continuación regresou ao equipo xuvenil do Deportivo, pero en 1973 volveuse poñer á fronte do Fabril, ao que adestrou ata 1976.

Recoñecementos e legado

[editar | editar a fonte]

En xuño de 1946 recibiu a primeira das súas múltiples homenaxes, nun partido da Copa Galicia entre o Deportivo Xuvenil e o Deportivo da Coruña, no que toda recadación do estadio de Riazor foi para o propio adestrador, que non cobraba polo seu labor no Xuvenil.[25] En 2002 realizáronse unha serie de homenaxes á súa persoa, que comezaron coa refundación do Varela Silvari, club no que militara na súa xuventude,[26] e que se pecharon coa inauguración dun busto seu na Cidade Deportiva da Torre, nun acto no que estiveron presentes entre outros Amancio Amaro e Luis Suárez.[27]

Chegou acadar os cen anos de idade e o día do seu centenario foi homenaxeado no estadio de Riazor nos prolegómenos do último partido do Deportivo en competición oficial europea, fronte ao Aalborg dinamarqués.[28] Falecería poucos meses despois. Como tributo, o Concello da Coruña decidiu mudar o nome do Campo Municipal de Fútbol A Grela II polo de Rodrigo García Vizoso. Tamén levou o seu nome un torneo de fútbol sete organizado polo Varela Silvari dende 2001.[29]

Rodrigo foi descubridor de numerosos talentos do fútbol coruñés, entre eles o de Luis Suárez, veciño como el do barrio de Monte Alto.[7]

Vida persoal

[editar | editar a fonte]

Casou en febreiro de 1935 na Coruña con Estrella Sánchez Morandeira.[30] Foi tío do tamén futbolista Mariano Veloy, fillo da súa irmá Rosario.[31]

Estatísticas

[editar | editar a fonte]
Club Tempada Liga Copa C. Rexional Total
Partidos Goles Partidos Goles Partidos Goles Partidos Goles
Deportivo da Coruña 1928/29 1 0 0 0 0 0 1 0
1929/30 4 0 0 0 1 0 5 0
1930/31 4 0 0 0 2 0 6 0
1931/32 18 0 6 0 9 0 33 0
1932/33 17 0 6 0 10 0 33 0
1933/34 16 0 0 0 10 0 26 0
Real Madrid 1934/35 0 0 0 0 - - 0 0
Granada 1935/36 12 0 3 0 8 0 23 0
Deportivo da Coruña 1936/37 - - - - 10 0 10 0
Total club 60 0 12 0 42 0 114 0
Club Coruña 1940/41 ? ? - - - - ? ?
Total carreira 72+ 0 15 0 50 0 137+ 0

Palmarés

[editar | editar a fonte]

Xogador

[editar | editar a fonte]
Deportivo da Coruña

Adestrador

[editar | editar a fonte]
Deportivo Xuvenil

Notas

[editar | editar a fonte]
  1. ↑ Inclúe partidos de promoción de ascenso a Segunda, Supercopa de España, Supercopa de Europa e Mundial de Clubs.
  2. 1 2 "El homenaje de esta tarde". La Voz de Galicia (en castelán). 20 de xuño de 1946. p. 5.
  3. ↑ "Mañana, Olímpico - Endem en Riazor". El Noroeste (en castelán) (13267). 5 de novembro de 1926. p. 4. Consultado o 29 de abril de 2026.
  4. ↑ "Orense al día". El Pueblo Gallego (en castelán) (1346). 12 de xuño de 1928. p. 13. Consultado o 5 de xullo de 2025.
  5. ↑ "EL DEPORTIVO PIERDE EN SEVILLA POR DOS A CERO". El Noroeste (en castelán) (14068). 14 de maio de 1929. p. 4. Consultado o 5 de xullo de 2025.
  6. 1 2 3 "El Deportivo eliminó el domingo al Madrid". El Ideal Gallego (en castelán) (3632). 17 de maio de 1932. p. 1. Consultado o 5 de xullo de 2025.
  7. 1 2 3 4 Juan L. Cudeiro (3 de xuño de 2009). "Necrológica: Rodrigo García Vizoso, el último de la primera Liga". El País. Consultado o 31-03-2016.
  8. ↑ "Aunque Brú se oponía, Hernández Coronado ultimó la adquisición". El Ideal Gallego (en castelán) (5432). 5 de xullo de 2025. p. 5. Consultado o 5 de xullo de 2025.
  9. ↑ "El Vigués, campeón de la Serie A". El Pueblo Gallego (en castelán) (5419). 27 de decembro de 1940. p. 3. Consultado o 5 de xullo de 2025.
  10. ↑ Rodrigo Arquivado 20 de xullo de 2012 en Wayback Machine. Biografías de xogadores do Deportivo - Peña Deportivista Os Zorros - Carballiño (en castelán)
  11. ↑ Deportivo Juvenil y Fabril, dos equipos distintos DEPOR Sport (en castelán)
  12. ↑ "Rodrigo renuncia a su cargo de entrenador". La Voz de Galicia (en castelán). 18 de xullo de 1954. p. 5.
  13. 1 2 "Rodrigo, fundador del Juvenil, habla del equipo". El Ideal Gallego (en castelán) (11846). 22 de abril de 1955. p. 5. Consultado o 5 de xullo de 2025.
  14. ↑ ""Me ha sorprendido mi nombramiento", dice Rodrigo, nuevo entrenador del Deportivo". El Ideal Gallego (en castelán). 22 de xuño de 1955. p. 6. Consultado o 5 de xullo de 2025.
  15. ↑ "Con todos los honores, el Deportivo se adjudica el X Trofeo Teresa Herrera, al vencer al Atlético de Bilbao (2-1)". La Noche (en castelán). 2 de setembro de 1955. p. 4. Consultado o 5 de xullo de 2025.
  16. ↑ "Rodrigo ha dejado de ser entrenador deportivista". La Voz de Galicia (en castelán). 2 de febreiro de 1956. p. 4.
  17. ↑ "Rodrigo, seleccionador regional de juveniles". El Pueblo Gallego (en castelán) (10817). 21 de outubro de 1956. p. 10. Consultado o 5 de xullo de 2025.
  18. ↑ "Chao, nuevo seleccionador regional de juveniles". El Pueblo Gallego (en castelán) (11148). 22 de decembro de 1957. p. 11. Consultado o 5 de xullo de 2025.
  19. ↑ "Rodrigo, de nuevo en el juvenil". La Noche (en castelán) (11358). 14 de agosto de 1957. p. 5. Consultado o 5 de xullo de 2025.
  20. ↑ "Rodrigo dimitió su cargo de entrenador del Juvenil y será sustituído por Moar". La Voz de Galicia (en castelán). 25 de febreiro de 1960. p. 5.
  21. ↑ "Rodrigo, seleccionador regional de juveniles". La Voz de Galicia (en castelán). 14 de outubro de 1960. p. 5.
  22. ↑ "Rodrigo García Vizoso firmó contrato como etrenador ayudante del Deportivo". La Voz de Galicia (en castelán). 13 de abril de 1961. p. 5.
  23. ↑ "Rodrigo, nuevo entrenador del Fabril". La Voz de Galicia (en castelán). 5 de agosto de 1964. p. 6.
  24. ↑ "Otra grata jornada en Riazor". La Voz de Galicia (en castelán). 22 de xuño de 1971. p. 14.
  25. ↑ "El Juvenil - Deportivo del jueves se dedicará como homenaje a Rodrigo". La Voz de Galicia (en castelán). 18 de xuño de 1946. p. 5.
  26. ↑ "Un guiño a la historia". La Voz de Galicia (en castelán). 21 de febreiro de 2002. p. 42.
  27. ↑ "El Deportivo se quedó huérfano ayer de su mito Don Rodrigo". El Correo Gallego (en castelán). 2 de xuño de 2009. Consultado o 7 de xullo de 2025.
  28. ↑ "Rodrigo García Vizoso fue homenajeado en el Ayuntamiento y recibió la ovación de Riazor". La Voz de Galicia (en castelán). 28 de febreiro de 2009. Consultado o 7 de xullo de 2025.
  29. ↑ "El Trofeo Rodrigo García Vizoso hoy en La Grela". La Voz de Galicia (en castelán) (A Coruña ed.). 30 de decembro de 2006. p. 36.
  30. ↑ "Registro Civil". El Ideal Gallego (en castelán) (5498). 1 de marzo de 1935. p. 6. Consultado o 5 de xullo de 2025.
  31. ↑ "Fallecio la madre de Veloy". La Voz de Galicia (en castelán). 22 de xuño de 1965. p. 8.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]
Obtido de «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Rodrigo_García_Vizoso&oldid=7375491»