Andrés Balsa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Andrés Balsa Antón, nado en Mugardos o 11 de marzo de 1883, foi un boxeador, loitador profesional e adestrador de fútbol.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Como loitador[editar | editar a fonte]

Andrés Balsa enrolouse na mariña mercante, e cando menos desde 1909[1] participou en competicións de loita e xa na altura de 1915 a prensa española faise eco das súas vitorias nos Estados Unidos e Cuba. Cos seus dous metros de altura e cen quilos de peso competiu dende Estados Unidos a Perú, Cuba ou Arxentina cunha gran porcentaxe de vitorias e amasando unha cantidade de diñeiro. Debido a súa fama, participou no filme italiano Quo Vadis? (E. Guazzoni, 1912), aínda que non está claro o papel que interpretou (algunhas fontes afirman que foi coa personaxe de Ursus, aínda que noutras afírmase que quen a desempeñou foi o romano Bruto Castellani). Logo de loitar en cidades como Río de Janeiro, Madrid ou Liverpool, ao remate da I Guerra Mundial regresou a Galiza, chegando ao porto de Vigo o 1º de xullo de 1920 a bordo do vapor Desna, recibido en loor de multitudes.

Confiado nas súas capacidades decidiu dar o salto ao competitivo mundo do boxeo, competindo polo titulo mundial dos pesos pesados no ano 1921, aínda que caeu ante Jack Dempsey, que se mantivo campión sen interrupción ata 1926. A partir dese momento comezou o baixón físico de Balsa, que xa contaba con 40 anos, e unha serie de contundentes derrotas antes púxiles de non moi alta categoría levárono a retirarse da competición profesional.

Como adestrador de fútbol[editar | editar a fonte]

No ano 1926 incorporouse ao cadro técnico do Celta de Vigo en calidade de preparador físico e adestrador, en substitución de Francis Cuggy.

Esa tempada o Celta rematou o campionato como subcampión de Galicia por detrás do Deportivo da Coruña dos xogadores que desertaran do Celta no proceso de fusión entre o Real Club Fortuna de Vigo e o Vigo Sporting, como Otero, Isidro ou Chiarroni. En consecuencia disputou a liga do torneo de subcampións de España, cuxa fase de grupos foi un paseo para o Celta, que gañou tódolos partidos, con 34 goles a favor e 8 en contra. En oitavos de final caeu nun terceiro partido de desempate ante o Arenas de Getxo.

Terminada a tempada produciuse unha renovación da xunta directiva do Celta, que decidiu non renovar ao adestrador Balsa e fichar ao escocés Mr. Cowan. Ese mesmo ano incorporouse como masaxista ao Deportivo da Coruña, aproveitando a súa experiencia na alta competición nunha época na que se coidaba moi pouco a condición física no fútbol.

Ao cabo dun tempo Balsa incorporouse como adestrador á disciplina do CD Castellón, onde militou as tempadas 31-32 e 32-33. O equipo acadou o último posto nesta segunda tempada, o cal supuxo o abandono de Balsa do club.

A súa grande oportunidade como adestrador chegou na tempada 1935-36, cando o contratou o Valencia CF. Os resultados foron moi discretos. Porén co inicio da Guerra Civil Balsa mantívose leal á II República, formando parte do novo Valencia dos traballadores, trala incautación do equipo por parte dos empregados e futbolistas.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]