Beny Fernández

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Beny Fernández
Nacemento 4 de xaneiro de 1950
Lugar Galicia Vigo
Nacionalidade Española
Ocupación Piloto de rally
editar datos en Wikidata ]

Benigno Fernández, nado en Vigo o 4 de xaneiro de 1950[1], máis coñecido como Beny Fernández, é un ex piloto de rally galego. Competiu no Campionato de España de Rallys durante os anos 70 e 80, logrando como mellor resultado o subcampionato en 1981 e 1983. Logrou diversas vitorias no certame español durante a súa traxectoria, sempre ligado a marca Porsche. Tamén competiu en probas do campionato do mundo e do campionato de Europa[1] e no Campionato de Galicia de Rally onde sumou seis vitorias.[2] Tras retirarse da competición, abriu un concesionario Porsche na súa cidade natal.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Ford Escort de Beny Fernández co que gañou o Rally de Ourense de 1977.

Debutou como piloto no Rally de Tui cun Seat 850 Coupé[3]. Posteriormente fíxose cun Seat 1430 e un Mini Cooper. Acadou a vitoria no Rally de Ourense e no Rías Baixas, e en 1974 deu o salto ao campionato de España. Logrou un asento como piloto oficial en Seat en 1978, cando competiu cun Fiat 131 Abarth. Nesa época tamén correu probas cun BMW 2002 e co mítico Alpinche de Estanislao Reverter. Con este último fixo algunha subida pero no Rally del Sherry tivo un accidente no que o coche saíu mal parado e nunca máis se puido reconstruír.[3]

Competiu no mundial, no Rally de Montecarlo de 1976 e 1977 e no Rally de Portugal de 1975 e 1976 a bordo dun BMW. Posteriormente tamén participou en Portugal cun Ford Escort RS en 1977 e 1978.[3] En 1977 grazas as actuacións no estranxeiro logrou finalizar cuarto no Campionato de Europa, por diante de Salvador Cañellas.[4]

En 1981 comezou a competir cun Porsche 911 SC, co que logrou varias vitorias pero tamén algún susto e logrou o subcampionato logo dun mal comezo de tempada. Con este modelo seguiu competindo varios anos repetindo resultado no certame español en 1982 e 1983. En 1985 fichou por Opel, onde logrou un asento nun dos Opel Manta 400. Con resultados discretos, conseguiu dous terceiros postos, e antes de se retirar competiu cun Opel Kadett GSi.[3]

Palmarés[editar | editar a fonte]

Vitorias[editar | editar a fonte]

Resultados destacados[editar | editar a fonte]

  • 4º no Campionato de Europa de rally 1977
  • 5º no Campionato de Europa de rally 1986
  • 2º no Campionato de España de rally 1981, 1983
  • 3º no Campionato de España de rally 1982, 1986, 1988
  • 5º no Campionato de España de rally 1987
  • Rally Villa de Llanes 1982, 1985, 1986
  • Rally El Corte Inglés 1980

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 rallybase.nl (inglés)
  2. Figueirido, Javier (2013). Alfredo Bárcena, ed. "Buscamos al hombre récord del gallego de ralis". Cronomotor (en castelán) (290): 26–31. ISBN 9775764106. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 autohebdosport.es Qué fue de Beny Fernández (castelán)
  4. rallybase.nl 1977 European Rally Championship for Drivers (inglés)
  5. Javier Figueiredo Pérez (2004). Javier Figueiredo Pérez, ed. Rallye de Orense 1967-2003. Javier Figueiredo Pérez. ISBN 84-609-0907-7. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]