A Lama

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
A Lama
Escudo de A Lama
Calama.jpg

Casa do Concello.
Situacion A Lama.PNG
Situación
Xentilicio[1] lamense
Xeografía
Provincia Provincia de Pontevedra
Comarca Comarca de Pontevedra
Poboación 2976 hab. (2011)
Área 111,8 km²
Densidade 26,62 hab./km²
Entidades de poboación 10 parroquias
Política (2011)
Alcalde Jorge Canda Martínez
Concelleiros BNG: 1
PPdeG: 7
PSdeG-PSOE: 3
Outros: -
Eleccións municipais na Lama
Uso do galego[2] (2001)
Galegofalantes 92,88%
Na rede
http://www.concellodalama.com/

A Lama é un concello da provincia de Pontevedra, pertencente á comarca de Pontevedra. Segundo o padrón municipal de habitantes en 2011 tiña 2.976 habitantes. Padrón municipal de 2003: 2.957 habitantes. O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é lamense.

Evolución da poboación de A Lama (desde 1900 ata 2013)
 1900  1930  1950  1981  2004  2009  2011  2012  2013
  5.305  4.941  4.863  3.040  2.905  2.966  2.976  {{{8}}}  {{{9}}}
Fontes: INE e IGE

(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Xeografía[editar | editar a fonte]

O concello, de 117,76 km², está situado na serra do Suído, no leste da provincia de Pontevedra, a uns 25 km da capital provincial. Limita ao norte con Beariz (provincia de Ourense), Forcarei e Cotobade, ao sur con Fornelos de Montes, ao leste con Avión e con Beariz (ambos os dous na provincia de Ourense) e ao oeste con Ponte Caldelas e con Cotobade.

Na súa extensión tópanse os seguintes montes de máis de 1.000 metros:

Monte Parroquia Altitude
O Coto da Puza Xesta 1.035 m
A Portela dos Xarotos Xesta 1.025 m
A Pedra da Letra Xesta 1.019 m
O Coto dos Pusallos Xesta 1.007 m
O Foxo do Lobo Xesta 1.001 m
O Seixo A Barcia do Seixo 1.000 m

Outras elevacións importantes son Santa Mariña (993 metros) ou o Cando (968 metros).

Comunicacións[editar | editar a fonte]

A principal vía de comunicación é a PO-255 (que comunica con Ponte Caldelas e que permite chegar a Pontevedra e a PO-235 que une o concello con Carballedo, capital do municipio de Cotobade.

Demografía[editar | editar a fonte]

Segundo INE, no 2011 vivían 2.976 veciños no municipio, dos que 1.426 homes e 1.500 mulleres. O que supón un aumento do 0,33% respecto ao 2010, cando vivían 2.966 persoas no concello.

Censo Total 2012 ( Habitantes ) 2.918
Menores de 15 anos 260 (8.91 %)
Entre 15 e 64 anos 1.755 (60.14 %)
Maiores de 65 anos 903 (30.94 %)

A pirámide poboacional é a dun concello rural galego. É dicir, a poboación é avellentada. Pero recentes campañas municipais para atraer residentes ao termo municipal, conseguiron manter o censo. De todas maneiras, segue sendo inferior ao censo de 1995 (cando vivían 3.517 veciños).

A continuación, evolución da poboación do concello dende o ano 2000

Ano Poboación (hab.)
2000 3.047
2002 2.882
2004 2.905
2006 3.022
2008 3.014
2010 2.966
2011 2.976

A poboación do municipio está bastante diseminada nas 10 parroquias do concello. Mais a parroquia capital é con notoriedade, a máis poboada.

Porcentaxe de poboación que vive en cada parroquia (INE 2010):

Parroquia Poboación Porcentaxe
Antas 296 9,95%
Barcia 299 10,05%
Covelo 274 9,21%
Escuadra 178 5,98%
Gaxate 197 6,62%
Lama 670 22,51%
Seixido 347 11,66%
Verducido 230 7,73%
Xende 106 3,56%
Xesta 369 12,40%

Historia[editar | editar a fonte]

Consérvanse restos arqueolóxicos das culturas megalíticas, como as mámoas de Portela da Cruz, O Seixo, O Suído, e Antas. Da idade de bronce atopouse na Lama unha espada de tipo argárico de hai 3.500 anos, e en Verducido e no castro de Gaxate varias hachas de bronce. Desta idade son os gravados rupestres en Chan do Campo, Outeiro Seixiño, Val do Gato, e Laxa das Puzas (Verducido). Hai tres castros identificados: o monte do Castro en Gaxate, o monte do Castro na Lama, e o castro de Xende.

Na época medieval a zona norte foi colonizada polos monxes do mosteiro de Armenteira a partir do século XV, e o resto pertencía aos señores de Soutomaior, que contaban cunha fortaleza en Fornelos.

Nos séculos XVII e XVIII aumentou a poboación e a gandería pola introdución do millo, e a pataca procedentes de América. Coas mudanzas que implicaron na agricultura, comezou a desaparecer a emigración a Castela dos temporeiros para a sega do trigo en verán, e aumenta a construción de camiños, igrexas, pazos e pontes. Desta época son as pontes de Verducido sobre o río Parada, a do antigo camiño de Ribadavia a Pontevedra e o de Liñares.

A emigración a América dos séculos XIX e XX fixo posible a compra das terras aos nobres e a construción de edificacións educativas e centros de beneficencia.

En 1998 inaugurouse o centro penitenciario da Lama.

Turismo[editar | editar a fonte]

A Lama conta coa ruta homologada de sendeirismo PR-G 135 "Roteiro da Escuadra".

É unha ruta sendeirista lineal de 7 km, entre o Peso (A Escuadra) e a área recreativa de Santa Mariña, na Serra do Cando.


Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Galería de imaxes da Lama.

Parroquias[editar | editar a fonte]

Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias da Lama

Antas (Santiago) | A Barcia do Seixo (Santa Ana) | Covelo (San Sebastián) | Escuadra (San Lourenzo) | Gaxate (San Pedro) | A Lama (San Salvador) | Seixido (San Bartolomeu) | Verducido (San Martiño) | Xende (San Paulo) | Xesta (San Bartolomeu)

Lugares da Lama[editar | editar a fonte]

Para unha lista completa de todos os lugares do concello da Lama vexa: Lugares da Lama.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Véxase no Galizionario.
  2. Datos de 2001 publicados en 2004.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: A Lama Modificar a ligazón no Wikidata

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]



Concellos da Comarca de Pontevedra Comarca de Pontevedra
Barro
Barro
Campo Lameiro
Campo Lameiro
Cotobade
Cotobade
A Lama
A Lama
Poio
Poio
Ponte Caldelas
Ponte Caldelas
Pontevedra
Pontevedra
Vilaboa
Vilaboa